To Σκαρί

 

Κάθε χρόνο παρακολουθώ πολλές ταινίες. Επιδιώκω το δυνατόν στην μεγάλη οθόνη, σε διαφορετική περίπτωση αρκετές τις χάνω. Στην αίθουσα Παύλος Ζάννας είχα την ευκαιρία να δω το "Σκαρί" του Άλεξ Καμιλιέρι (σκηνοθετικό ντεμπούτο για τον συνεργάτη του Ραμίν Μπαχρανί) που δένει ιδανικά την μυθοπλασία με το ντοκιμαντέρ. Επίσημη υποψηφιότητα της Μάλτας για το OSCAR Διεθνούς. Πρεμιέρα και Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας στο Σάντανς και το τμήμα "World Cinema Dramatic". Συμμετοχή στο Φεστιβάλ των Αθηνών, "Νύχτες Πρεμιέρας" κι εδώ και λίγες ημέρες στις αίθουσες.

Την Μάλτα, ένα μικρό νησάκι, τη γνωρίζουμε ως τουριστικό θέρετρο κι ως έναν από τους "φορολογικούς παραδείσους" που γίνεται πάρτυ εκατομμυρίων. Εδώ όμως μεταφερόμαστε στη Βαλέτα και βρισκόμαστε αντιμέτωποι με το δράμα του πρωταγωνιστή μας. Ένας παραδοσιακός ψαράς σε τέλμα. Σε μία εποχή συμβιβασμών σε ολόκληρο τον κόσμο, αυτός αρνείται να παραδώσει το αγαπημένο του "Luzzu" (ψαροκάικο). Έρχεται όμως κάποια στιγμή που η ίδια η ζωή σε ξεπερνάει. Όσο αποφασισμένος και δυνατός κι αν είναι το δίλημμα είναι εκβιαστικό και δεν αφορά μονάχα τον ίδιο.

Θα έρθει αντιμέτωπος με τις αξίες και τα ιδανικά που πρεσβεύει, κόντρα στην οικολογική του συνείδηση. Ο νεοφιλελευθερισμός δεν αφήνει περιθώρια για ηρωισμούς. Σύντομα θα αντικρύσει τη διαφθορά και το κράτος εξυπηρετήσεων στη χειρότερή τους μορφή. Θα αντιληφθεί τον τρόπο με τον οποίο το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό στην κοινωνία. Δεν αντέχει όμως τις ηθικές "εκπτώσεις", δεν μπορεί να είναι ένα απλό γρανάζι ενός συστήματος που τόσο πληγώνει τους φίλους του. "Δε βλέπουμε τη δουλειά με τον ίδιο τρόπο". Ψάχνει διαφυγή και αυτόνομη πορεία στη νέα εποχή. Η επιλογή μονόδρομος.

Η εργασία δίνει στην μονάδα του συνόλου τη θέση της στον ιστό, την υπόστασή της. Εξασφαλίζει τα προς το ζην και την αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου. Το όνειρο της συνέχειας της οικογενειακής παράδοσης δεν είναι πάντα εφικτό. Τα θέλω έρχονται σε σύγκρουση με τα πρέπει. Ο Τζέσμαρκ (ερασιτέχνης ηθοποιός και ψαράς στο επάγγελμα) αντιμέτωπος με μία απόφαση ζωής. Δε φοβάται τη δουλειά. Θα κάνει και δύο και τρεις αν χρειαστεί. Κατανοεί πως τα πράγματα έχουν πάρει λάθος δρόμο, ωστόσο δεν μπορεί να σώσει τίποτα παραπάνω από τον εαυτό σου. Τόσο κυνικά. "Πόσα ψάρια νομίζεις θα έχουν μείνει;

Απέναντι του μίας διαρκής υποτίμηση ακόμα και από το περιβάλλον της ευρύτερης οικογένειάς του, την ώρα που η "ακροβασία" του συνεχίζεται. Άγχος, στέρηση, αγάπη και τελικά μία βαθιά εξομολόγηση λίγο πριν το φινάλε. Η θάλασσα ποτέ δε θα πάψει να είναι η ζωή του. Η Μεσόγειος είναι η θάλασσα μας. Όσο εμείς κλείνουμε τα μάτια και σφυρίζουμε αδιάφορα σε καθημερινά εγκλήματα, τόσο η φύση θα μας τιμωρεί. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Σπουδαία ταινία, σας συνιστώ να την παρακολουθήσετε και να νιώσετε τι θα πει ΑΝΑΓΚΗ για την ΕΠΙΒΙΩΣΗ.

To πρόγραμμα της εβδομάδας Φαργκάνη και Κολοσσαίον

 ΦΑΡΓΚΑΝΗ Art (Αγίου Παντελεήμονος 10,Ιασωνίδου, Καμάρα τηλ. 2310-208-007), Προπώληση εισιτηρίων: https://www.viva.gr/tickets/cinema/festival/kinimatotheatro-fargkani-art/

Belfast (Προβολές: 18:30, εκτός Κυριακής) / Παντρέψου με (Προβολές: 20:15 - 22:15, εκτός Κυριακής)

ΚΟΛΟΣΣΑΙΟΝ (Βασ. Ολγας 150, τηλ. 2310-834-996, Προπώληση εισιτηρίων

www.viva.gr/tickets/cinema/kinimatografos-kolossaion/)

Σμύρνη μου αγαπημένη (Προβολές:17:30, εκτός Σαββάτου) / Έγκλημα στο Νείλο (Προβολές: 20:05 - 22:20) / Μια χαρούμενη οικογένεια 2 (μεταγλωττισμένο στα ελληνικά) (Προβολές: Κυριακή 15:30)

Πρόγραμμα Προβολών στις αίθουσες του Φεστιβάλ 10–16/2/2022

ΟΛΥΜΠΙΟΝ (τηλ. 2310-378404, www.filmfestival.gr)

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ - ΟΛΥΜΠΙΟΝ: Μεγάλη απόδραση (18.00, 21.00). 

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ - ΑΙΘΟΥΣΑ ΠΑΥΛΟΣ ΖΑΝΝΑΣ: Φυσικό φως (Προβολές: Πέμπτη έως Τετάρτη 18.30, 21.30).

 

ΑΠΟΘΗΚΗ 1 (τηλ. 2310-378404, www.filmfestival.gr)

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ - ΑΙΘΟΥΣΑ ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΡΝΕΣ: Το σκαρί (Προβολές: Πέμπτη έως Τετάρτη 18.00) / Σκηνές από έναν γάμο (Προβολές: Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο 20.30) / Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης: Αφιέρωμα στην Αν Χούι (Προβολές: Κυριακή 20.30 Keep Rolling, Δευτέρα 20.30 Boat People, Τρίτη 20.30 The Postmodern Life of my Aunt, Τετάρτη 20.30 The Golden Era). 

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ - ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΖΟΝ ΚΑΣΣΑΒΕΤΗΣ:  Έρημη χώρα (Προβολές: Πέμπτη έως Τετάρτη 18.30) / Αζόρ: ο κώδικας του τραπεζίτη (Προβολές: Πέμπτη έως Τετάρτη 21.30).

Πρόγραμμα Βακούρα & Μακεδονικόν (10/2 - 16/2)

 

Μακεδονικόν (Τηλ: ‪2310-261-727‬, Φιλικής Εταιρίας - Δημητρίου Μαργαρίτη, Αγορά εισιτηρίων: https://www.viva.gr/tickets/cinema/festival/kinimatografos-makedonikon/) 

Belfast (Προβολές: 18:00 & 20:00)

Το Μονοπάτι των Χαμένων Ψυχών (Προβολές: 21:45, εκτός Δευτέρας)

Special Screening // Valentine's Day: Νευρικός Εραστής (Προβολές: Δευτέρα στις 21:45)

Βακούρα ( Τηλ: 2310 233665, Ιωάννου Μιχαήλ 8, Αγορά εισιτηρίων: https://www.viva.gr/tickets/cinema/festival/kinimatografos-vakoura/ ) 

Αίθουσα 1

Έγκλημα στο Νείλο (Προβολές: 19:00 & 21:30, Δευτέρα στις 18:30)

Που Κρύβεται η Άννα Φρανκ (Προβολές: Σάββατο & Κυριακή στις 17:00) 

Sing! 2/ Τραγούδα! 2 (μεταγλ.) (Προβολές: Κυριακή στις 12:00)

Σχέδιο Διάσωσης (μεταγλ.) (Προβολές: Κυριακή στις 15:00)

Σινεφίλ Δευτέρες (kemes): Ηλιοτρόπιο (Προβολές: Δευτέρα 21:00)

Αίθουσα 2

Σμύρνη μου αγαπημένη (Προβολές: 17:30)

Πίτσα Γλυκόριζα/ Licorice Pizza (Προβολές: 20:00)

Γαλλική Αποστολή (Προβολές: 22:00)

Μία Χαρούμενη Οικογένεια 2 (μεταγλ.) (Προβολές: Κυριακή στις 12:00)

Ενκάντο: Ένας Κόσμος Μαγικός (μεταγλ.) (Προβολές: Κυριακή στις 14:00)

Θα ανάψει επιτέλους κανένα ... φουγάρο;

 Είναι λογικό και επόμενο στο 2022 που μόλις ανέτειλε (κι ας φτάσαμε Φλεβάρη), το ζήτημα της πανδημίας αλλά και των προεκτάσεων της να κυριαρχεί -αν όχι να τον μονοπωλεί- τον δημόσιο διάλογο. Λήψη αυστηρών μέτρων αποφυγής της διάδοσης του ιού , ανάγκη αδήριτη ενίσχυσης του επιβαρυμένου Εθνικού Συστήματος Υγείας, δοκιμασία σκληρή των ανθρώπινων σχέσεων και επικοινωνίας στα…χρόνια του COVID-19 και της καραντίνας (για να παραφράσουμε ελαφρώς και τον Γκαρσία Μαρκές) σε συνδυασμό με την οικονομική απίσχναση στην οποία όλη αυτή η έκρυθμη κατάσταση οδηγεί, συνθέτουν το -μάλλον ζοφερό-σκηνικό έλευσης του 2022 και ορίζουν τη θεματολογία των συζητήσεων και αντιπαραθέσεων τόσο στη δημόσια όσο και σε ιδιωτική σφαίρα.

  Με αφορμή το τελευταίο που παρατέθηκε (αλλά φυσικά όχι ήσσονος σημασίας) την οικονομία ανακάλεσα στη μνήμη μου τις προάλλες μια φράση του ... γνωστού και (μη) εξαιρετέου Γ.Καρατζαφέρη ο οποίος παραδόξως  και απρόσμενα, είχε ενίοτε κάποιες  στιγμές ευθυκρισίας. Ο εν λόγω πριν από κάποια χρόνια, είχε πει-σε ελεύθερη απόδοση και αν θυμάμαι καλά από το βήμα της τηλεοπτικής του εκπομπής- το εξής εύστοχο: «καλά όλα αυτά που συζητάμε-τότε τα Μνημόνια είχαν την ..τιμητική τους- πότε όμως θα ανοίξει η κουβέντα για το πως θα ..ανάψει κανένα φουγάρο»; Κοινώς: για το πως θα (ξανα)υπάρξει βιομηχανική παραγωγή στην καθημαγμένη χώρα μας;

 Δεν αργεί η στιγμή ,παρά τις παλινωδίες των κυβερνώντων, που η πανδημία θα τεθεί επιτέλους υπό έλεγχο. Οι εργώδεις προσπάθειες της επιστημονικής κοινότητας καρποφόρησαν και είτε μέσω μαζικού εμβολιασμού είτε μέσω κατάλληλων φαρμακευτικών αγωγών θα περιορίσουν σημαντικά και στο άμεσο μέλλον τον κίνδυνο από τις επιπλοκές του ιού. Κάποιες άλλες όμως επιπλοκές του ιού δείχνουν ακόμη τοξικότερες και φοβάμαι ότι -εν αντιθέσει με τις άλλες - ήρθαν για να μείνουν : ανεργία, ύφεση της οικονομίας, παραγωγικός μαρασμός. 

 Σε ό,τι αφορά τη χώρα μας θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι οι αδυναμίες αυτές προϋπήρχαν και ότι απλώς ο ιός τις ανέδειξε περαιτέρω. Μια οικονομία με σαθρή παραγωγική βάση (αλήθεια πόσα ανταγωνιστικά και ποιοτικά made in Greece προϊόντα έχουν απομείνει), παρασιτική και μεταπρατικού χαρακτήρα, με δραματική υστέρηση σε ανάληψη ρίσκου , καινοτομία (μια βόλτα σε κεντρικό δρόμο οποιασδήποτε πόλης και επακολούθως η απαρίθμηση των καταστημάτων καφέ και εστίασης θα απογοητεύσει και τον πλέον αισιόδοξο) και εξωστρεφή προσανατολισμό.

 Είναι προφανές ότι οι προστατευτικοί δασμοί σε συνδυασμό με την- συχνά σκανδαλώδη και με αδιαφανείς όρους - στήριξη των ιδιωτικών επιχειρήσεων με κρατικά χρήματα αποτελούν εδώ και αρκετές δεκαετίες παρελθόν χωρίς επιστροφή. Πλέον κινούμαστε στο ανοιχτό και διόλου ήρεμο πέλαγος του απαιτητικότατου και ανισοβαρούς διεθνούς ανταγωνισμού, οπότε αυτού του είδους η ανάπτυξη (που χαρακτήρισε τη χώρα μας σε προγενέστερες δεκαετίες) δεν υφίσταται. Μια άλλη στρεβλή αλλά ευνοϊκή συνθήκη, αυτή του φθηνού χρήματος που ερχόταν αφειδώς από τις ευρωπαϊκές αγορές, επίσης έχει εδώ και μια δεκαετία εκλείψει και είναι μάλλον απίθανο να επανέλθει σε τέτοια τουλάχιστον μορφή και ένταση.

 Τίθεται λοιπόν επιτακτικά το ζήτημα: πως θα αναπτυχθεί η Έλλαδα; Η  παραγωγή επιστημόνων υψηλού μορφωτικού επιπέδου, αλλά και εξειδίκευσης θεωρώ ότι θα μπορούσε να τοποθετήσει τη χώρα μας στην ατμομηχανή και όχι στο τελευταίο βαγόνι της επερχόμενης Τέταρτης Βιομηχανικής Επανάστασης. Διαμορφωτή και όχι ακόλουθο των αλματωδών εξελίξεων που αυτή επιφέρει. Η καίριας σημασίας επίσης - από γεωστρατηγικής σκοπιάς - θέση της χώρας μας  θα μπορούσε με τις κατάλληλες υποδομές, να την καταστήσει αξιόλογο κέντρο διαμετακομιστικού εμπορίου με πολλαπλά και χειροπιαστά οφέλη για την οικονομία. Αρκεί το πολιτικό προσωπικό που διαχειρίζεται τις τύχες της χώρας να αντιληφθεί, να ’διαβάσει’ τις προκλήσεις των νέων καιρών και να μην αφήσει τις αναπτυξιακές ευκαιρίες να περάσουν ανεκμετάλλευτες.  Για να δούμε ...

ΥΓ 1 Καλή και ευτυχισμένη χρονιά, θα τα λέμε απ΄αυτή εδώ τη στήλη! Με Υγεία πάνω από όλα. Τώρα καταλάβαμε όλοι λίγο παραπάνω την ανεκτίμητη αξία της

ΥΓ 2  Άκρως ανησυχητικό αν ο Γ.Καρατζαφέρης αποδεικνύεται άνθρωπος με διορατικότητα οξύτερο πολιτικό αισθητήριο σε σχέση με τους εκάστοτε κυβερνώντες.

ΥΓ 3 Σαφώς  είναι μείζον ζήτημα: το πλεόνασμα από την ανάπτυξη που θα υπάρξει(;) να διαμοιραστεί δίκαια και να διαχυθεί όσο το δυνατόν δικαιότερα στο σύνολο της κοινωνίας αφενός αλλά και με μέριμνα για το μέλλον αφετέρου. Όλα στην ώρα τους όμως…

YΓ 4   Αν πιστεύω ότι σημερινή Κυβέρνηση μπορεί να υλοποιήσει τις βαθιές τομές που απαιτούνται ώστε η χώρα να βαδίσει σε ράγες ανάπτυξης; Θα χαρώ να διαψευστώ ,αλλά νομίζω ότι η Ιστορία έχει δείξει πως - παρά τα ατοπήματα στα οποία υπέπεσαν και την ανεπάρκεια την οποία συχνά επέδειξαν - μόνο οι κυβερνήσεις με προοδευτικό πρόσημο, της ευρείας Δημοκρατικής παράταξης, έδειξαν βούληση αλλά και ικανότητα να κινήσουν τον τροχό προς τα μπρος!

Ζήσης Μπούρτζος

Οι κοσμογονικές αλλαγές της εποχής μας στα διαγωνιστικά τμήματα του 24ου ΦΝΘ

 

24ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ // 10-20/3/2022

Οι κοσμογονικές αλλαγές της εποχής μας στα διαγωνιστικά τμήματα του 24ου ΦΝΘ

Με περισσότερες παγκόσμιες, διεθνείς και ευρωπαϊκές πρεμιέρες από ποτέ, τα τρία διαγωνιστικά τμήματα του 24ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, το Διεθνές Διαγωνιστικό, το τμήμα Newcomers και το τμήμα >>Film Forward, φιλοξενούν μια σειρά από συναρπαστικές ταινίες, που πραγματεύονται τα πιο επίκαιρα ζητήματα της εποχής, μέσα από μια κριτική και οξυδερκή ματιά. Όψεις και πτυχές ενός κόσμου που αλλάζει αδιάκοπα, αφηγήσεις που ανατέμνουν τα ιστορικά τραύματα του παρελθόντος, ιστορίες έμφυλης καταπίεσης και γυναικείας χειραφέτησης, η κοσμογονική δύναμη του σινεμά και της τέχνης να μεταπλάθει την πραγματικότητα, η πολυδιάστατη έννοια της ταυτότητας όπως αποτυπώνεται στο προσφυγικό-μεταναστευτικό δράμα, παράθυρα σε κόσμους και σε ανθρώπους που ξεφεύγουν από τα γνώριμα μέτρα και σταθμά, είναι ορισμένες από τις θεματικές που ξεχωρίζουν στα τρία διαγωνιστικά τμήματα του φετινού Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ.

 

Οι ταινίες που συμμετέχουν στο Διεθνές Διαγωνιστικό τμήμα διεκδικούν το μεγάλο βραβείο του ΦΝΘ, τον Χρυσό Αλέξανδρο, καθώς και το Ειδικό Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής. Αξίζει να σημειωθεί πως το Διεθνές Διαγωνιστικό του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ λειτουργεί και ως «διαβατήριο» για τα Όσκαρ, καθώς η ταινία που θα αποσπάσει τον Χρυσό Αλέξανδρο βρίσκει αυτόματα θέση στη λίστα προεπιλογής για το Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ. Στο διαγωνιστικό τμήμα Newcomers, όπου παρουσιάζονται πρώτες ή δεύτερες ταινίες νέων δημιουργών, τα βραβεία που απονέμονται είναι ο Χρυσός Αλέξανδρος «Δημήτρης Εϊπίδης», αλλά και το Ειδικό Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής. Τέλος, στο διαγωνιστικό τμήμα του >>Film Forward, που παρουσιάζει ταινίες που αμφισβητούν τις συμβάσεις και αρθρώνουν μια νέα και τολμηρή κινηματογραφική γλώσσα, ο Χρυσός Αλέξανδρος >>Film Forward και το Ειδικό Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής περιμένουν τους νικητές. Στο καθένα από τα τρία διαγωνιστικά τμήματα του 24ου ΦΝΘ συμμετέχουν 12 ταινίες συνολικά, μεταξύ των οποίων και τρεις ελληνικές παραγωγές, οι οποίες θα ανακοινωθούν στο προσεχές διάστημα.

 

Στο Διεθνές Διαγωνιστικό τμήμα, το 2nd Chance (διεθνής πρεμιέρα) του Ραμίν Μπαράνι ξεδιπλώνει την απίθανη και βαθιά αμφιλεγόμενη ιστορία του εφευρέτη του αλεξίσφαιρου γιλέκου. Στο ντοκιμαντέρ A House Made of Splinters (διεθνής πρεμιέρα), ο δανός σκηνοθέτης Σάιμον Λέρενγκ Βίλμοντ (νικητής του Χρυσού Αλέξανδρου στο 20ό Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ με το The Distant Barking of Dogs), εστιάζει τη ματιά του στους αφανείς ήρωες του ουκρανικού εμφυλίου, οι οποίοι προσφέρουν διέξοδο και καταφύγιο στα παιδιά που έχουν χάσει τα πάντα.

 

To Α Marble Travelogue (διεθνής πρεμιέρα) του Σον Γουάνγκ από την Κίνα μάς προσκαλεί στην οδύσσεια ενός μαρμάρου και στα άδυτα ενός κόσμου που συσκευάζει και εμπορεύεται τα κειμήλια της ιστορίας και του πολιτισμού. Το αυτοβιογραφικό Anima – My Father’s Dresses (διεθνής πρεμιέρα) της Γερμανίδας Ούλι Ντέκερ φέρνει στο προσκήνιο μια οικογενειακή ιστορία που αμφισβητεί στερεότυπα και καθιερωμένους ρόλους, ενώ το Long Live My Happy Head (διεθνής πρεμιέρα) των Όστιν ΜακΚάουαν και Γουίλ Χίουιτ μάς διδάσκει πώς η τέχνη και το χιούμορ μπορούν να ξορκίσουν τον φόβο του θανάτου, μέσα από την ιστορία ενός κομίστα που παλεύει με τον καρκίνο. Στο συγκινητικό Off the Rails (ευρωπαϊκή πρεμιέρα) του Πίτερ Ντέι από το Ηνωμένο Βασίλειο, τα όνειρα διαφυγής δύο νεαρών αθλητών του παρκούρ διαπλέκονται με ένα αγιάτρευτο τραύμα που στοιχειώνει την παιδική τους ηλικία.

 

Το Spanton vs The French Police (παγκόσμια πρεμιέρα) της πολυσχιδούς γαλλίδας δημιουργού Οβιντί μάς υπενθυμίζει πως η βία κατά των γυναικών παραμένει μια ανοιχτή πληγή του κόσμου μας, ρίχνοντας φως σε μια υπόθεση που συντάραξε τη γαλλική κοινωνία. Στο Turn Your Body to The Sun (ευρωπαϊκή πρεμιέρα) της Ολλανδής Αλιόνα φαν ντερ Χορστ, έρχεται στο φως η τραγική ιστορία ενός σοβιετικού στρατιώτη στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, που βίωσε τόσο την αιχμαλωσία στα χέρια των Ναζί όσο και τα σταλινικά γκούλαγκ. Τέλος, το Young Plato (ευρωπαϊκή πρεμιέρα) των Ντέκλαν ΜακΓκραθ και Νέσα Νι Χιανάιν εξερευνά πώς ο Πλάτωνας και ο Νίτσε έρχονται να ανατρέψουν τις καταπιεστικές και στενόμυαλες παραδόσεις σε ένα καθολικό σχολείο της Ιρλανδίας.

 

Προχωρώντας στο τμήμα Newcomers, το Caught in the Headlights (παγκόσμια πρεμιέρα) του Γάλλου Τομά Ντεβούζ μάς συστήνει μια θεατρική κολεκτίβα που δίνει ζωή και πνοή σε ένα απομονωμένο χωριό της Γαλλίας. Το animation ντοκιμαντέρ Eternal Spring (παγκόσμια πρεμιέρα) του Καναδού Τζέισον Λόφτους ανασυστήνει μια απίθανη ιστορία πολιτικής ανυπακοής που σόκαρε το κινεζικό καθεστώς. Στο Golden Land (διεθνής πρεμιέρα) της Φινλανδής Ίνκα Άκτε, ο πυρετός του χρυσού οδηγεί έναν νεαρό Φινλανδο-Σομαλό να εγκαταλείψει τη βαρετή ασφάλεια της Φινλανδίας για μια τρελή περιπέτεια στο Κέρας της Αφρικής. Στο ντοκιμαντέρ Melting Dreams (παγκόσμια πρεμιέρα) της Χάιντι Κάντσλερ από τη Σλοβενία, τρεις νεαρές σκιέρ από το Αφγανιστάν ταξιδεύουν στην Ευρώπη με σκοπό να πραγματοποιήσουν το όνειρό τους, με τελικό προορισμό την αμήχανη ενηλικίωση και την απομυθοποίηση του παραδείσου της Δύσης.

 

To Robin Bank (παγκόσμια πρεμιέρα) της Άνα Τζιράλτ Γκρις από τη Βαρκελώνη αφηγείται την ιστορία ενός σύγχρονου Ρομπέν των Δασών, που λήστευε τράπεζες αντί για τον Σερίφη του Νότιγχαμ. Στο Sirens (διεθνής πρεμιέρα) της, βραβευμένης με Emmy, αμερικανο-μαροκινής δημιουργού Ρίτα Μπαγκνταντί, επιβιβαζόμαστε στο ταραχώδες ταξίδι που βιώνουν τα μέλη της πρώτης γυναικείας μέταλ μπάντας στη Μέση Ανατολή, βαδίζοντας προς τη σεξουαλική, κοινωνική και πολιτική αφύπνιση. Στο The Devil’s Drivers (ευρωπαϊκή πρεμιέρα) των Ντάνιελ Καρσέντι και Μοχάμεντ Αμπουγκέτ, δύο βεδουίνοι οδηγοί ρισκάρουν τη ζωή τους για να περάσουν παράνομους εργάτες στην Παλαιστίνη, κάτω από το άγρυπνο βλέμμα του ισραηλινού στρατού. Tέλος, το What Remains on the Way (διεθνής πρεμιέρα) των Γιάκομπ Κρέζε και Ντανίλο ντο Κάρμο απεικονίζει το μεταναστευτικό δράμα μέσα από την ιστορία μιας νεαρής μητέρας και των τεσσάρων παιδιών της, που ξεκινούν το επικίνδυνο ταξίδι από τη Γουατεμάλα με προορισμό τις ΗΠΑ.

 

Στο διαγωνιστικό τμήμα >>Film Forward, το Amateur (παγκόσμια πρεμιέρα) του Ισπανού Μαρτίν Γκουτιέρεθ συνενώνει τρεις φαινομενικά ασύνδετες ιστορίες, οι οποίες υφαίνουν μια προσωπική πατρίδα.  Στο Anachronic Chronicles: Voyages Inside/Out Asia (ευρωπαϊκή πρεμιέρα) του Κινέζου Λου Παν και του Ιάπωνα Γου Αράκι, παρακολουθούμε πώς η κυκλοφορία και η μαζική χρήση της βιντεοκάμερας άλλαξαν ριζικά την καθημερινότητα, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο καταγράφονται οι οικογενειακές αναμνήσεις, για τους απλούς ανθρώπους στην Άπω Ανατολή.

 

Το Dreams of the Sky Mausoleum (διεθνής πρεμιέρα) της Ρωσίδας Μαριάνα Ριμπινόκ στοχάζεται στην έννοια του σώματος, που άλλοτε λειτουργεί ως καταφύγιο και άλλοτε ως φυλακή. Στο Film Is Dead (παγκόσμια πρεμιέρα) του Αργεντινού Χουάν Μπενίτες Αλάσια, οι εγκαταλελειμμένες κινηματογραφικές αίθουσες στην πόλη του σκηνοθέτη μετατρέπονται σε ζωντανό μνημείο του χρόνου, της απώλειας και των συντριπτικών αλλαγών. Η Ολλανδή Ούκε Χόοχενταϊκ, στο Housewitz (διεθνής πρεμιέρα), στρέφει την κάμερα στη μητέρα της και συνομιλεί με τα φαντάσματα του Ολοκαυτώματος, μέσα από μια ιδιόρρυθμη ιστορία εγκλεισμού.

 

Στο Pobo “Tzu”  – White Night (ευρωπαϊκή πρεμιέρα) των Τάνια Xιμένα και Γιολότι Μανουέλ Γκόμες Αλβαράδο από το Μεξικό, η ποίηση και η φύση συνυφαίνονται σε μια ιεροτελεστία τόσο παλιά όσο και ο χρόνος, ενώ το Sorrow Tamers (διεθνής πρεμιέρα) της Φινλανδής Μίνα Λάαμο αφουγκράζεται τις αθέατες πτυχές της θλίψης και του πένθους. To The Bride (διεθνής πρεμιέρα) των Σαμίρα Γκουαντανιουόλο και Τιτσιάνο Ντόρια μάς ταξιδεύει στις μυσταγωγικές παραδόσεις και την αρχέγονη πνευματική κληρονομιά του ιταλικού νότου. Τέλος, το ντοκιμαντέρ The Invitation (παγκόσμια πρεμιέρα) του Φαμπρίτσιο Μαλτέζε από το Λουξεμβούργο μάς προσκαλεί σε μια ποιητική συνομιλία ανάμεσα σε δύο σπουδαίους δημιουργούς του κινηματογράφου, τον Αμπντεραμάν Σισακό και τον προσφάτως εκλιπόντα Πολ Κρούχτεν, η οποία υπερβαίνει το αμετάκλητο του θανάτου.

Great Freedom

 Ο Σεμπαστιάν Μάιζε ("Still Life" - το 2011 το είδαμε στο Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης) με τη νέα του ταινία "Μεγάλη Απόδραση" κέρδισε το Βραβείο της Επιτροπής στις Κάννες, το Βραβείο Κοινού στις Νύχτες Πρεμιέρας στην Αθήνα και διεκδικεί με το "Flee" και το "Quo Vadis Aida" το Βραβείο LUX του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Είναι επίσης η υποψηφιότητα της Αυστρίας για το OSCAR Διεθνούς ταινίας (εκεί νομίζω ο μεγάλος νικητής θα είναι το Drive my Car). Ένα ευαίσθητο πορτραίτο ενός ανθρώπου που έχει εγκλωβιστεί στην επιλογή του και βιώνει τις αντιξοότητες των συνθηκών κράτησης, αλλά ταυτόχρονα νιώθει βαθιά μέσα του ελεύθερος και νικητής στην μάχη των ιδεών - αξιών.

Ένας τίτλος μάλλον ειρωνικός, αλλά ταυτόχρονα τόσο εσωτερικός. Αγγίζει το πνεύμα του πρωταγωνιστή που θα υποστεί βία κάθε μορφής, αλλά θα μείνει όρθιος, δυνατός. Από τα "στρατόπεδα συγκέντρωσης" που τιμωρούνταν κάθε λογής διαφορετικότητα, στις φυλακές (όπως και στον στρατό το μόνο που επιτρέπεται είναι το κάπνισμα) στη Δυτική Γερμανία μετά την ήττα στον πόλεμο. Το άρθρο 175 δεν έπαψε να βρίσκεται σε ισχύ για χρόνια. Από το 1871 μέχρι το 1994 περισσότεροι από 150.000 τιμωρήθηκαν και βρέθηκαν σε κελιά. Αυτός κατάφερε να απελευθερωθεί νωρίτερα πληρώνοντας όμως την επιλογή και το πάθος του.

Σκεπτόμενοι τη σημερινή κατάσταση στη Γερμανία, αναρωτιόμαστε πως είναι δυνατόν κι όμως ... Kάποτε το κράμα θρησκείας και συντήρησης οδήγησε σε σκοτεινές καταστάσεις. Σας θυμίζει κάτι; Ευτυχώς σήμερα η χώρα της κεντρικής Ευρώπης έχει προχωρήσει μπροστά, όχι όμως ολόκληρος ο κόσμος. Λίγες ώρες πριν μπω στην αίθουσα, διάβαζα πως καθηγητής σε σχολείο αποκαλούσε μαθητή "ντροπή της κοινωνίας" για τους ίδιους λόγους. Οι εποχές αλλάξαν, η πατρίδα όμως μοιάζει να έχει κολλήσει στον χρόνο. Το δικαίωμα στην ελευθερία δεν μπορεί παρά να είναι πανανθρώπινο.

Χανς (Φραντς Ρογκόφσκι, ολοένα και καλύτερος στις ερμηνείες του, προσφάτως τον παρακολουθήσαμε και στο "Undine") και Βίκτορ (Γκέοργκι Φρίντριχ) διδάσκουν τι θα πει ανθρώπινη επαφή, αλληλοκατανόηση, σεβασμός, ανδρική φιλία. Τόσο διαφορετικοί, τόσο μόνοι και ταυτόχρονα μαζί. Το ψυχολογικό θρίλερ που δομείται εξαιρετικά από τον σκηνοθέτη, ενισχύεται μέσα από την εξαιρετική φωτογραφία της Κριστέλ Φουρνιέ. Mία ιστορία μέσα από τα μάτια των φαινομενικά ηττημένων της ζωής.

Δεν πρόκειται όμως να το βάλουν κάτω όσες φορές κι αν τιμωρηθούν. Μέσα σε ένα αφιλόξενο περιβάλλον θα προσπαθήσουν να ζήσουν, να έχουν όμορφες στιγμές απόδρασης, μα πάνω απ΄όλα να μην καταδικάσουν τη ψυχή τους. Η δράση ξετυλίγεται, το δράμα επιτείνεται και φτάνουμε σε ένα συνταρακτικό φινάλε που κατατάσσει σαφώς το έργο στις ταινίες της χρονιάς για το 2022. Δε θα γράψω, δε θα πω τίποτα άλλο. Θα σας αφήσω με την απορία. Ραντεβού στις αίθουσες να ταξιδέψετε, όπως κι εγώ ... Καλή θέαση!

Έλγκαρ

 

Λίγο πριν μας αποχαιρετήσει το 2021 κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Πατάκη το νέο βιβλίο του Αχιλλέα Κυριακίδη, "Έλγκαρ". Ένας θρύλος της πόλης που πρόσφατα το τμήμα Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του ΑΠΘ αναγόρευσε ως Επίτιμο Διδάκτορα του Τμήματος. Ήδη από τον τίτλο αντιλαμβανόμαστε πως θα ακολουθήσει ένας ιδιότυπος διάλογος μεταξύ μορφών της τέχνης (φιλοσοφία, λογοτεχνία, ζωγραφική, μουσική, κινηματογράφος, ποίηση) είναι κομμάτια που αποτελούν το έργο του. Ο συγγραφέας ακολουθεί πιστά το μοτίβο των "Παραλλαγών Αίνιγμα" και δημιουργεί τους δικούς του κώδικες κρυπτογραφίας. Ένα γράμμα, ένα πρόσωπο (;), μία ιστορία για κάθε γράμμα της ελληνικής αλφαβήτου.

Σύνδεση με τον Χόρχε Λουίς Μπόρχες (τα έργα του οποίου έχει μεταφράσει στα ελληνικά). Μία προσωπικότητα που αδιαμφισβήτητα τον έχει σημαδέψει. Πώς μπορεί να γίνει ένας άνθρωπος αθάνατος; Μέσω της υστεροφημίας του, για όσα έπραξε, για όσα έγραψε, για όσα άφησε παρακαταθήκη στις επόμενες γενιές. Η μοναξιά, η ματαιότητα, η απελπισία. Μία προσπάθεια αποχαιρετισμού κι ένα "τέλος" που κανείς δε γνωρίζει πότε και πως θα έρθει. "Η θάλασσα έχει πάντα δίκιο". Μας δίνει χρόνο για σκέψη, περισυλλογή, ελπίδα, μία νέα πνοή. Η αίσθηση της ελευθερίας καθώς κοιτάμε τον ορίζοντα κι αυτής της ανανέωσης, καθώς το αεράκι φυσάει. "τους δάνεισα λιγάκι αναπνοή, να βγει από μέσα της ο θάνατος".

"Να με θυμάστε". Η μνήμη, η θύμηση, το απευκταίο σενάριο. Το αίσθημα πως "θέλω να ξέρω". Ένα ερωτικό γράμμα, "θα σε αγαπώ κι όταν λείπεις, θα λείπεις κι ας σ' αγαπώ και μία αιώνια ερώτηση: "Mε αγαπάς"; Aυτή η αγάπη είναι το μεγαλύτερο όπλο. Kαι τι μπορεί να σου κάνει η "αδρεναλίνη"; Να θέλεις να ζήσεις στα τέρματα και να μην μπορείς. Επιστροφές κι αίσθηση αυτάρκειας. Μπορεί όμως μόνο ένας; Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να ξυπνάς δυστυχισμένος. Η ζωή γίνεται κόλαση. "Οι χρόνοι των ρημάτων είναι αυτοί που διευθετούν τον κόσμο" ... Όταν έρθει η ώρα της συσκευασίας των αναμνήσεων τι θα συμβεί;

Υπάρχει μεγαλύτερη μαγεία από την εξερεύνηση της σκοτεινής αίθουσας; Yπάρχει πιο ιδιαίτερο συναίσθημα από τη θέαση μίας ταινίας σε ένα ολόαδειο περιβάλλον - κενό; Ο φόβος του αγνώστου κι ο φόβος ως καθημερινό φαινόμενο. Η αίσθηση του "ανήκειν" απέναντι σε ότι σε αφήνει μόνο. Η ανάγκη να γράφεις για να είσαι ζωντανός. Μία συλλογή κόμικς που σε αρκετούς φαίνεται περιττή. Κι η εικόνα του ειδώλου μας που πάντα μας τρομάζει. Μία αναφορά στη Χεμπέι, την πόλη από την οποία ξεκίνησαν τα δεινά της τελευταίας διετίας. Κάποτε εκτελέστηκε ένας υαλουργός, πριν από δύο χρόνια ένας γιατρός που θέλησε να μας προειδοποιήσει και να μας προστατέψει.

Η ιστορία λειτουργεί πάντα ως μάθημα. O Βιμ Βέντερς εισέρχεται νοερά στα πλάνα μας. Η απόλαυση της τέχνης ("deguster"), η οπτική του κριτικού που συνεχώς αλλάζει. To μυστήριο, η ανακάλυψη, οι λεξιπλασίες, αντιφάσεις κι οξύμωρα ... αποσιώπηση και συνέχεια. Η εμπειρία, το μεγαλείο μίας παράστασης, ένας δίσκος ως  οριστική "αποθήκευση" των αναμνήσεων. Περισυλλογή, ταμείο ζωής, τελευταίες μικρές απολαύσεις. Όλα είναι μαθηματικά που οδηγούν σε μία εσωτερική πειθαρχία. Το μεγαλείο της γέννησης, του κύκλου της ζωής.

Ένα σημαντικό βιβλίο που λέει τόσα πολλά σε τόσο λίγες σελίδες και μας ταξιδεύει σε ένα άλλο σύμπαν. Μία εξερεύνηση με έντονο προσωπικό στοιχείο. Ο Αχιλλέας Κυριακίδης έχει την ικανότητα να απομονώνει την ουσία. Η μόρφωσή του πολύπλευρη. Όλα αυτά βγαίνουν στο χαρτί με έναν εξαιρετικό τρόπο. Ιδανικό να το δωρίσετε σε όσους αγαπάτε ...

Υ.Γ. Το παραπάνω κείμενο σίγουρα σας φάνηκε περίεργο σε ένα μοτίβο που δε συνηθίζω. Στόχος μου είναι να αγοράσετε το βιβλίο και να ταξιδέψετε όπως εγώ. Εφόσον ολοκληρώσετε τη διαδρομή, τότε διαβάστε ξανά αυτές τις σειρές.

φωτό Αναστασία Χαρίση

πρώτη δημοσίευση parallaxi

Belfast

 Η νέα ταινία του 62χρονου Κένεθ Μπράνα συμπλήρωσε μία εβδομάδα προβολών στις ελληνικές αίθουσες. Στο μυαλό μου, καθώς την παρακολουθούσα σκεφτόμουν πως στα OSCAR μπορεί να μας απασχολήσει στο κομμάτι του σεναρίου. Μόλις βγήκα από την αίθουσα επιβεβαίωσα πως ήδη έχει τιμηθεί με τη Χρυσή Σφαίρα στη συγκεκριμένη κατηγορία. Με σαφή αυτοβιογραφικά στοιχεία επιλέγει να μας ταξιδέψει στο συμβολικό 1969 και το Μπέλφαστ. Τα έγχρωμα πλάνα του σήμερα "γκριζάρουν" και δίνουν τη θέση τους σε ένα ασπρόμαυρο φόντο με την εργατική τάξη στο επίκεντρο.

Ένας εμφύλιος σπαραγμός. Μία πόλη γεμάτη ένταση, μία οικογένεια χωρισμένη στα δύο. Η αγάπη την κρατάει ενωμένη. Ο σκηνοθέτης αποφασίζει να μας συστήσει το σκηνικό και να αναπτύξει τη δράση μέσα από τα μάτια του νεαρού Μπάντι. Αυτομάτως αποκλείεται με αυτόν τον τρόπο κάθε κοινωνικοπολιτικό σχόλιο για μία κρίσιμη περίοδο. Υιοθετείται μία στάση ουδετερότητας. Μπορεί να δικαιολογηθεί ιστορικά; Παρουσιάζονται συγκρούσεις μεταξύ Προτεσταντών και Καθολικών. Αποτελεί μομφή για τη θρησκεία, ποιες είναι όμως οι βαθύτερες προεκτάσεις;

Ο λόγος του πατέρα υπερβαίνει κάθε τι που οδηγεί σε όξυνση και ακραία πόλωση. Αναγνωρίζει την μεγάλη προσφορά της συζύγου στο σπιτικό τους. "Εσύ τα μεγάλωσες, όχι εγώ, όχι εμείς, ΕΣΥ". Καταλυτικός κι ο ρόλος του παππού που καλύπτει το κενό του πατρικού προτύπου, όσο αυτό απουσιάζει στην εργασία του για εβδομάδες. Συνομιλεί συχνά με τον εγγονό του, αφουγκράζεται τον σφυγμό του, τον συμβουλεύει πως θα προσεγγίσει την εκλεκτή της καρδιάς του. Η αλληλεπίδρασή τους συγκινητική.

Μπορεί να μην έχουμε σαφές κοινωνικοπολιτικό σχόλιο, ωστόσο δίνεται η αφορμή σε έμενα προσωπικά να μιλήσω για την αθωότητα του μικρού μας πρωταγωνιστή που έρχεται να συναντήσει την πιο σκληρή μορφή βίας. Κι εδώ κολλάει η αναφορά στο αποτρόπαιο έγκλημα της Θεσσαλονίκης με νεκρό έναν 19χρονο. Το δεύτερο που επίσης είναι επίκαιρο είναι η ασφάλεια της κινηματογραφικής αίθουσας σε καιρό COVID-19. Mη φοβάστε φορέστε την μάσκα σας κι ελάτε να απολαύσετε την εμπειρία της σκοτεινής αίθουσας.

Από την ανάλυσή μας δεν θα μπορούσε να λείπει η αναφορά μας στην μουσική του Βάν Μόρισον. Είναι σήμα κατατεθέν της ταινίας. Δένει άψογα τις σκηνές σαν ένα κολάζ και ομαλοποιεί την μετάβαση στην εξέλιξη της πλοκής, στη φωτογραφία του Ελληνηνοκύπριου Χάρη Ζαμπαρλούκου και στις ερμηνείες των Τζουντ Χιλ, Τζέιμι Ντόρναν, Κιάρα Χιντς και Τζούντι Ντεντς. Μένει όμως η απορία: Θα μπορούσε το "Βelfast" να αγγίξει το "Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι" του Κεν Λόουτς;

Τελικά καταλήγει να είναι ένα αποχαιρετιστήριο σημείωμα για το Μπέλφαστ ("για όσους έμειναν, για όσους έφυγαν", για όσους χάθηκαν") και συγχρόνως ένα ερωτικό γράμμα στο σινεμά που φαίνεται πως παραδίδει τη σκυτάλη στις πλατφόρμες και υιοθετείται συνολικά μία νέα μορφή θέασης. Μπορεί να μας λυπεί, μπορεί εμείς οι φανατικοί να πονάμε, ωστόσο αυτή είναι μία νέα συνθήκη που έχει δρομολογηθεί, επιταχύνθηκε από την υγειονομική κρίση και φαίνεται πως η τάση θα κυριαρχήσει τα επόμενα χρόνια αν δούμε κυνικά τα πράγματα. Ως τότε όμως εμείς θα είμαστε στις θέσεις μας ...

Το πρόγραμμα Κολοσσαίον-Φαργκάνη 3-9/2/2022

ΚΟΛΟΣΣΑΙΟΝ (Βασ. Ολγας 150, τηλ. 2310-834-996, Προπώληση εισιτηρίων

www.viva.gr/tickets/cinema/kinimatografos-kolossaion/)

Σμύρνη μου αγαπημένη (Προβολές:18:00, Σάββατο 19:40, εκτός Κυριακής) / Belfast (Προβολές: 20:30, Σάββατο 22:15, εκτός Κυριακής) / Το Μονοπάτι των Χαμένων Ψυχών (Προβολές: 22:15, εκτός Σαββάτου και Κυριακής) / Μια χαρούμενη οικογένεια 2 (μεταγλωττισμένο στα ελληνικά) (Προβολές: Πέμπτη, Παρασκευή 16:10)

ΦΑΡΓΚΑΝΗ Art (Αγίου Παντελεήμονος 10,Ιασωνίδου, Καμάρα τηλ. 2310-208-007), Προπώληση εισιτηρίων: https://www.viva.gr/tickets/cinema/festival/kinimatotheatro-fargkani-art/

Belfast (Προβολές: 18:30 & 20:30, Σάββατο & Κυριακή 20:30) / Γάζα αγάπη μου (Προβολές: Σάββατο & Κυριακή 18:30) / Moonfall: Η σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού (Προβολές: 22:15)

To Πρόγραμμα στις αίθουσες του Φεστιβάλ Πέμπτη 3 – Τετάρτη 9/2/2022

 

ΟΛΥΜΠΙΟΝ (τηλ. 2310-378404, www.filmfestival.gr)

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ - ΟΛΥΜΠΙΟΝ: Η μεγάλη απόδραση (18.00, 21.00).

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ - ΑΙΘΟΥΣΑ ΠΑΥΛΟΣ ΖΑΝΝΑΣ: Το σκαρί (Προβολές: Πέμπτη έως Τετάρτη 18.30, 21.30).

 

ΑΠΟΘΗΚΗ 1 (τηλ. 2310-378404, www.filmfestival.gr)

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ - ΑΙΘΟΥΣΑ ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΡΝΕΣ: Σμύρνη μου αγαπημένη (Προβολές: Πέμπτη έως Τετάρτη 18.00) / Έρημη χώρα (Προβολές: Πέμπτη έως Τετάρτη 21.00).

 

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ - ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΖΟΝ ΚΑΣΣΑΒΕΤΗΣ: Αζόρ: ο κώδικας του τραπεζίτη (Προβολές: Πέμπτη έως Τετάρτη 18.30, 21.30).

Πρόγραμμα Βακούρα & Μακεδονικόν (3/2 - 9/2)

 Μακεδονικόν (Τηλ: ‪2310-261-727‬, Φιλικής Εταιρίας - Δημητρίου Μαργαρίτη, Αγορά εισιτηρίων: https://www.viva.gr/tickets/cinema/festival/kinimatografos-makedonikon/) 

Belfast (Προβολές: 18:00 & 20:00)

Πίτσα Γλυκόριζα/ Licorice Pizza (Προβολές: 21:45)

Βακούρα ( Τηλ: 2310 233665, Ιωάννου Μιχαήλ 8, Αγορά εισιτηρίων: https://www.viva.gr/tickets/cinema/festival/kinimatografos-vakoura/ ) 

Αίθουσα 1

Πίτσα Γλυκόριζα/ Licorice Pizza (Προβολές: 19:00, εκτός Δευτέρας)

Το Μονοπάτι των Χαμένων Ψυχών (Προβολές: 21:30, Δευτέρα στις 18:00)

Sing! 2/ Τραγούδα! 2 (μεταγλ.) (Προβολές: Κυριακή στις 12:00)

 Σχέδιο Διάσωσης (μεταγλ.) (Προβολές: Κυριακή στις 15:00)

Σινεφίλ Δευτέρες (kemes): Ρασομόν (Προβολές: Δευτέρα 21:00)

Αίθουσα 2

Σμύρνη μου αγαπημένη (Προβολές: 18:30)

Γαλλική Αποστολή (Προβολές: 21:00)

Μία Χαρούμενη Οικογένεια 2 (μεταγλ.) (Προβολές: Κυριακή στις 12:00)

Ενκάντο: Ένας Κόσμος Μαγικός (μεταγλ.) (Προβολές: Κυριακή στις 14:00)

Που Κρύβεται η Άννα Φρανκ (Προβολές: Κυριακή 16:45) 

Η ταινία μικρού μήκους «Πρώτο Μπάνιο» στον κινηματογράφο Ανδόρα

 Το ελληνικό κοινό έχει την ευκαιρία να δει την ταινία μικρού μήκους «Πρώτο Μπάνιο» του Αλέξανδρου Κωστόπουλου, στον κινηματογράφο «Ανδόρα», από τις 3 έως τις 9 Φεβρουαρίου.

Μια οικογένεια πηγαίνει για μπάνιο την τελευταία μέρα των καλοκαιρινών τους διακοπών. Η μικρή Μαργαρίτα θέλει να κάνει το πρώτο της μπάνιο χωρίς μπρατσάκια, αλλά οι γονείς της θέλουν να το αναβάλουν για το επόμενο καλοκαίρι. Η ταινία παρουσιάζει αλληγορικά τη στάση των δυτικών κοινωνιών απέναντι στο μεταναστευτικό πρόβλημα. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Πέτρος Λαγούτης, Δάφνη Αλεξάντερ και Μαργαρίτα Καλαματιανού.

Η ταινία «Πρώτο Μπάνιο» προβλήθηκε πριν από λίγες ημέρες στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Τεργέστης. Έκανε τη διεθνή της πρεμιέρα στο Oscar-qualifying τμήμα του Foyle Film Festival της Βόρειας Ιρλανδίας, όπου απέσπασε Εύφημο Μνεία (Special Recognition). Η ταινία έχει επίσης διαγωνιστεί στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας – Νύχτες Πρεμιέρας, στο Διεθνές Φεστιβάλ Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους και συνεχίζει τη φεστιβαλική της πορεία στο Διεθνές Φεστιβάλ IN THE PALACE, στη Βουλγαρία.

 

Τρέιλερ: https://vimeo.com/514333848

Facebook: https://www.facebook.com/firstswimfilm

 

Πρώτο Μπάνιο – First Swim | Cast: Μαργαρίτα Καλαματιανού, Πέτρος Λαγούτης, Δάφνη Αλεξάντερ | Σενάριο – Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Κωστόπουλος | Διεύθυνση Φωτογραφίας: Γιώργος Φρέντζος | Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Δήμητρα Σουρλαντζή | Μοντάζ: Ιωάννα Σπηλιοπούλου | Πρωτότυπη Μουσική: Σπύρος Μπάκος | Ηχοληψία: Βασίλης Ηπειρώτης | Σχεδιασμός & Μίξη Ήχου: Στέλιος Κουπετώρης | Μακιγιάζ: Μελίνα Γλαντζή | Color Correction: Μάνος Χαμηλάκης | SFX: Γιώργος & Ρούλης Αλαχούζος | VFX: Παντελής Αναστασιάδης | Βοηθός Σκηνοθέτη: Γιώργος Βασσάλος | Σκριπτ: Έλενα Παπασταύρου | Σχεδιασμός αφίσας: Ανδρέας Βακαλιός | Διεύθυνση Παραγωγής: Δημήτρης Νάκος | Παραγωγή: Ιωάννα Σουλτάνη – SOUL Productions, Πάνος Μπίσδας - AUTHORWAVE, Αλέξανδρος Κωστόπουλος, με την υποστήριξη του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου | International Sales: oriGine Films, France.

Βασικό Εισόδημα για Όλους

 

Αποτελεί αντικείμενο μελέτης ακαδημαϊκών κύκλων που ολοένα και περισσότερο φέρνουν στην κοινωνία προς συζήτηση το "βασικό εισόδημα για όλους". Οι Φιλίπ βαν Παρέις (διδάκτωρ Κοινωνικών Επιστημών στο Λουβαίν και διδάκτωρ Φιλοσοφίας στην Οξφόρδη) και Γιανίκ Βαντερμπόρχτ (καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Saint-Louis των Βρυξελλών και στο Λουβαίν) έρχονται με το καινούριο τους βιβλίο να συναντήσουν τον Τομά Πικετί (Το Κεφάλαιο 21ο αιώνα, Κεφάλαιο και Ιδεολογία), τον Γιάννη Βαρουφάκη (Το Άλλο Τώρα), τους Kλάους Σβαμπ και Τιερί Μαλερέ (Μεγάλη Επανεκκίνηση) και τους Ρεμί Νουαγιόν και Φιλίπ Βιόν-Ντυρύ (Οι Νέες Ιδέες) και να ανοίξουν έναν ιδιότυπο διάλογο πάνω στο συγκεκριμένο θέμα μείζονος σημασίας.

Ένα δοκίμιο που υποστηρίζει μία ριζοσπαστική μεταρρύθμιση στον δρόμο για μία ελεύθερη κοινωνία. Οι δύο τελευταίες δεκαετίες έχουν συντελέσει σε μία μεγάλη αλλαγή στο παραγωγικό μοντέλο κι αρκετοί μιλούν για μία νέα βιομηχανική (μάλλον τεχνολογική είναι) επανάσταση. Η αυτοματοποίηση της εργασίας οδήγησε σε απώλεια θέσεων χαμηλής εξειδίκευσης, η ακραία πόλωση των εισοδημάτων αντίστοιχα επιτείνει τις ανισότητες που οδηγούν μεγάλη μερίδα του κόσμου στην επισφάλεια και την εξαθλίωση. Αυτήν την απελπισία πρέπει συλλογικά να την μετατρέψουμε σε ελπίδα. Να μείνει η αξιοπρέπεια ζωντανή. Αυτή η πρακτική λοιπόν, έχει ως στόχο της να εξασφαλίσει την απασχόληση, ένα σταθερό επίπεδο διαβίωσης και μία στοιχειώδη ποιότητα ζωής. Είναι όμως από μόνη της αρκετή;

Η απάντηση είναι αρνητική. Απαιτείται ένα σύνολο αλλαγών που θα αξιοποιήσει αυτή τη νέα συνθήκη που διαμορφώνεται. Ο δρόμος μοιάζει να μην έχει επιστροφή. Δεν μιλάμε ούτε για έναν "αιθεροβάμων", ούτε για ουτοπία. Για να μπορέσει το καπιταλιστικό σύστημα να παραμείνει ζωντανό οφείλουν οι αγορές να κινούνται. Έχοντας το 10% εξασφαλίσει το επιθυμητό πλούτο (GAFAM και λοιποί) για το ίδιο κατανοεί πως για να συνεχίσει να κερδίζει αστρονομικά ποσά απαιτείται μία ανανέωση, μία αναγέννηση του μοντέλου προκειμένου να αποφευχθούν τοπικά, αλλά και παγκόσμια εξεγέρσεις κι επαναστάσεις. 

Στη Σκανδιναβία και τη Φιλανδία (με γυναίκα πρωθυπουργό) ήδη γίνονται κινήσεις προς ελάφρυνση του φόρτου εργασίας (τετραήμερη εργασία). Η Ευρώπη γενικά στρέφεται προς μία νέα σοσιαλδημοκρατία που έχει μέσα της έντονα το "πράσινο". Ακριβώς εδώ πρέπει να βάλουμε μία άνω τελεία και να σημειώσουμε πως περισσότερα χρήματα, σημαίνει με βάση τις παρούσες συνθήκες μεγαλύτερη κατανάλωση (απόβλητα), επομένως ίσως στο σύνολο των μετατροπών πρέπει να μπει κι αυτός ο παράγοντας στην επίλυση της εξίσωσης. Φυσικά πάντα απ΄όλες τις πλευρές (σοσιαλιστές, Φιλελεύθερους, Πράσινους, Χριστιανούς) θα υπάρχουν ενστάσεις και διαφωνίες. Αυτές προσπαθούν να αποδυναμώσουν μία μία οι συγγραφείς και κυρίως το κομμάτι που αφορά την ηθική τάξη ισορροπιών.

Εμπιστοσύνη και σεβασμός της διαφορετικότητας πρέπει να διέπουν τις δημοκρατικές κοινωνίες. Όλοι αυτοί που αναφέραμε παραπάνω (κι άλλοι όπως ο Τζιν Στιούαρτ Μιλ, Τόμας Πέιν) διαμορφώνουν έναν σύγχρονο Διαφωτισμό απέναντι στο σκοτάδι. Δεν μιλάμε για επιδόματα και προγράμματα στήριξης - αλληλεγγύης, αλλά για καθολικό εισόδημα (απόλυτα εξατομικευμένο τακτικό εισόδημα για κάθε ενήλικα) για όλους χωρίς υποχρεώσεις. "Οι ιδέα ότι οι φτωχοί πρέπει να έχουν ελεύθερο χρόνο πάντα σόκαρε τους πλουσίους". Θέλουν παραδοσιακά να σκέφτονται μονάχα πως θα ξημερώσει η επόμενη ημέρα. Τι θα γίνει όμως με τον πληθωρισμό αν ευδοκιμήσει ένα τέτοιο σενάριο;

Θα είναι κομμάτι κι αυτό των παράλληλων μεταρρυθμίσεων που θα ακολουθήσουν. Μεγάλο μέρος της επιτυχίας του παρόντος βιβλίου οφείλεται στα επεξηγηματικά διαγράμματα και τους πίνακες (θυμίζει λίγο τα έργα του Πικετί). Η πανδημία μας έδειξε πως τα κράτη επιβάλλεται να είναι δυνατά (Υγεία, Παιδεία). Ο "νόμος της αγοράς" έχει στερήσει το δικαίωμα στην ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ και μέσω του καθολικού χαρακτήρα αυτό ακριβώς επιδιώκεται. Ο καλός κι ο εργασιομανής πάλι θα ξεχωρίσουν, όπως αντίστοιχα ο ρέμπελος κι ο τεμπέλης. Το θέμα είναι να νικηθεί αυτό που χαρακτηρίζουμε σήμερα νεο-φιλελεύθερο.

πρώτη δημοσίευση parallaximag

Πρόγραμμα Φαργκάνη και Κολοσσαίον (27/1 - 2/2/2022)

ΚΟΛΟΣΣΑΙΟΝ (Βασ. Ολγας 150, τηλ. 2310-834-996, Προπώληση εισιτηρίων

www.viva.gr/tickets/cinema/kinimatografos-kolossaion/)

Σμύρνη μου αγαπημένη (Προβολές:18:00) / Belfast (Προβολές: 20:30 & 22:15) / Τραγούδα! 2 (Sing 2) (μεταγλωττισμένο στα ελληνικά) (Προβολές: Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή 16:00)

 

ΦΑΡΓΚΑΝΗ Art (Αγίου Παντελεήμονος 10,Ιασωνίδου, Καμάρα τηλ. 2310-208-007), Προπώληση εισιτηρίων: https://www.viva.gr/tickets/cinema/festival/kinimatotheatro-fargkani-art/

Μικρή μαμά (Προβολές:17:30) / Γάζα αγάπη μου (Προβολές: 19:00) / Belfast (Προβολές: 20:45 & 22:30)

Πρόγραμμα Βακούρα & Μακεδονικόν (27/1 - 2/2)

 

Μακεδονικόν (Τηλ: ‪2310-261-727‬, Φιλικής Εταιρίας - Δημητρίου Μαργαρίτη, Αγορά εισιτηρίων: https://www.viva.gr/tickets/cinema/festival/kinimatografos-makedonikon/) 

Belfast (Προβολές: 18:00 & 20:00)

Πίτσα Γλυκόριζα/ Licorice Pizza (Προβολές: 21:45)

Γαλλική Αποστολή/ French Dispatch (Προβολές: Σάββατο & Κυριακή στις 16:00)

Βακούρα ( Τηλ: 2310 233665, Ιωάννου Μιχαήλ 8, Αγορά εισιτηρίων: https://www.viva.gr/tickets/cinema/festival/kinimatografos-vakoura/ ) 

Αίθουσα 1

Πίτσα Γλυκόριζα/ Licorice Pizza (Προβολές: 19:00, εκτός Δευτέρας)

Το Μονοπάτι των Χαμένων Ψυχών (Προβολές: 21:30, Δευτέρα στις 18:00)

Sing! 2/ Τραγούδα! 2 (μεταγλ.) (Προβολές: Κυριακή στις 12:00)

Spiderman: No Way Home (Προβολές: Κυριακή στις 15:00)

Σινεφίλ Δευτέρες (kemes): Κραυγές και Ψίθυροι του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν (Προβολές: Δευτέρα 21:00)

Αίθουσα 2

Σμύρνη μου αγαπημένη (Προβολές: 18:30)

Γαλλική Αποστολή (Προβολές: 21:00)

Σχέδιο Διάσωσης (μεταγλ.) (Προβολές: Κυριακή στις 12:00)

Ενκάντο: Ένας Κόσμος Μαγικός (μεταγλ.) (Προβολές: Κυριακή στις 14:00)

Που Κρύβεται η Άννα Φρανκ (Προβολές: Κυριακή 16:45) 

Το πρόγραμμα στις αίθουσες του Φεστιβάλ (27/1 - 2/2/2022)

 Πρόγραμμα Προβολών  27 Ιανουαρίου – 02 Φεβρουαρίου 2022

ΟΛΥΜΠΙΟΝ (τηλ. 2310-378404, www.filmfestival.gr)

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ - ΟΛΥΜΠΙΟΝ: Σμύρνη μου αγαπημένη (Προβολές: Πέμπτη έως Τετάρτη 18.00, 21.00).

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ - ΑΙΘΟΥΣΑ ΠΑΥΛΟΣ ΖΑΝΝΑΣ: Έρημη χώρα (Προβολές: Πέμπτη έως Τετάρτη 18.30, 21.30).

 

ΑΠΟΘΗΚΗ 1 (τηλ. 2310-378404, www.filmfestival.gr)

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ - ΑΙΘΟΥΣΑ ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΡΝΕΣ: Για πάντα κοντά σου (Προβολές: Πέμπτη έως Τετάρτη 18.00), Η μικρή μαμά (Προβολές: Πέμπτη έως Σάββατο 21:00) /  Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης - Αφιέρωμα στον Κερκ Ντάγκλας (Προβολές: Κυριακή 21.00 Το τελευταίο ατού, Δευτέρα 21.00  Μόνοι είναι οι γενναίοι, Τρίτη 21.00 Σταυροί στο μέτωπο, Τετάρτη 21.00 Ο συμβιβασμός).

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ - ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΖΟΝ ΚΑΣΣΑΒΕΤΗΣ: Τι βλέπουμε όταν κοιτάμε τον ουρανό; (Προβολές: Σάββατο έως Τετάρτη 18.30, Πέμπτη έως Τετάρτη 21.30), Latin Noir (Προβολές: Πέμπτη, Παρασκευή 19.00).

Έρημη χώρα (Τhe Wasteland)

 

Ποτέ δε χάνω την ευκαιρία να παρακολουθήσω μία ταινία από το Ιράν στην μεγάλη οθόνη. Οι δημιουργοί βάζουν τις περισσότερες φορές τη δημιουργία - πιθανώς για την επικοινωνία ενός σημαντικού θέματος - πάνω κι από τη ζωή τους. Δεν είναι λίγοι οι σκηνοθέτες (Παναχί, Ρασούλοφ) που είτε είναι εξόριστοι, είτε περνούν στη φυλακή πολύτιμα χρόνια τους. Η "Έρημη Χώρα" του Αχμάντ Μπαχραμί  (μαθητή του Κιαροστάμι) με βαθύ προσωπικό χαρακτήρα κέρδισε το Βραβείο της Καλύτερης ταινίας στο τμήμα "Ορίζοντες" στο Φεστιβάλ της Βενετίας, όπως και το Βραβείο FIPRESCI στην ίδια διοργάνωση.

Σε ασπρόμαυρο φόντο ταξιδεύουμε στην επαρχία του Ιράν. Μοιάζει με μία διαδρομή στον χρόνο. Οι εργάτες δουλεύουν με τα χέρια. Χτίζουν τούβλο τούβλο με μοναδική βοήθεια από τα ζώα. Η απουσία των μηχανών είναι εμφανής. Ηλικιωμένοι, μεσήλικες, νέοι, παιδιά όλοι στη δουλειά. Η εκμετάλλευση στο απόγειό της και η δύναμη της εξουσίας απέναντι στους κατατρεγμένους της ζωής. Συνδετικός κρίκος μεταξύ αφεντικού και εργατών ο 40χρονος Λατφόλα. Η θέση του δύσκολη. Τα πράγματα όμως παίρνουν άσχημη τροπή όταν ανακοινώνεται πως το εργοτάξιο πρέπει να κλείσει με πρόσχημα την οικονομική κρίση και την αύξηση του πληθωρισμού.

Από την αφήγηση δε λείπουν οι σαφείς αιχμές για το ανδροκρατούμενο - θεοκρατικό κράτος που φυσικά συγκαλύπτει υπό τον μανδύα του συμφέροντα και τραπεζίτες. "Διαίρει και βασίλευε". Οι άνθρωποι σκέφτονται μονάχα πως θα επιβιώσουν, επινοούν εχθρούς, εμπλέκονται σε έριδες και οι δυνατοί υλοποιούν αναίμακτα τα σχέδια τους. Ο επιστάτης θα βρεθεί στην μέση, με την απειλή να τεθεί στο μάτι του κυκλώνα και να χάσει τον σεβασμό του περίγυρου και φυσικά αυτή που έχει ερωτευτεί. Από την άλλη όμως υπάρχει ο δυνάστης, που τυχαίνει να είναι ευεργέτης του. Hθικό δίλημμα, αλλά και στην πράξη.

Θα μπορούσαμε να παραλληλίσουμε ό,τι χτίζουν ... με το "γεφύρι της Άρτας". Ουσιαστικά το πρωί μοχθούν και το βράδυ "γκρεμίζεται". Βαθιά υπαρξιακό, αγγίζει ευαίσθητες χορδές. Διαλύει τις ψευδαισθήσεις. Ο "ευεργέτης" μοιράζει υποσχέσεις (αυτές είναι τζάμπα!) και συνεχίζει να χρωστάει τα οφειλούμενα. Η πλειοψηφία δεν έχει επιλογή. Το δεύτερο μέρος έρχεται να καλύψει τα κενά του πρώτου. Ο θεατής έρχεται εσωτερικά αντιμέτωπος με τον εαυτό του. Πού ανήκει; Ποιον θα υποστηρίξει έμμεσα; Αντιλαμβάνεται επιπλέον πως μάλλον υπάρχουν και χειρότερα απ΄όσα βιώνουμε στην Ευρώπη.

Ο σκηνοθέτης έχει επιλέξει εκ προοιμίου να μας μιλήσει για τη σκληρή πλευρά της ζωής. Δεν έχει διάθεση να ωραιοποιήσει καταστάσεις και να αφήσει περιθώρια στον θεατή να πάρει ανάσα όσο εκτυλίσσεται το φιλμ. Οι επαναλήψεις έρχονται σαν μοτίβο για να καταστήσουν απόλυτα σαφές το πρόβλημα και την ηθική των πρωταγωνιστών μας. Η κατάσταση σύντομα ξεκαθαρίζει. Οι "υποτελείς" ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ. Είναι αδύναμοι να οργανωθούν και να αντιδράσουν, διότι εγκυμονεί ο κίνδυνος να χάσουν και τα ελάχιστα που έχουν.

Ένα ντεμπούτο που καλλιεργεί προσδοκίες για την εξέλιξη και το μελλοντικό έργο του Μπαχραμί. Mε μία ιδιαίτερα εικαστική ματιά "ακτινογραφεί" την κοινωνία των προαστίων, μέσα από από μία καλά στημένη αλληγορία, που ψάχνει ελπίδα κι ένα καλύτερο αύριο γι΄αυτήν, αλλά κυρίως για τα παιδιά που φέρνει στη ζωή. Η πλοκή δίνει κυμαινόμενη ένταση όσο πλησιάζουμε προς το συγκινητικό φινάλε. Κρίσιμες αποφάσεις θα παρθούν και πλέον ο καθένας γνωρίζει πως δεν είναι "αθώος" ...

Υ.Γ. Αφιερωμένη στον εργάτη πατέρα του ...