Το Σινεμά μπαίνει στο σχολείο

Με χαρά πληροφορήθηκα τη δράση EUFORIA. Εδώ και χρόνια υποστηρίζω, πως μία ταινία μπορεί να διδάξει πολλά περισσότερα από ένα στείρο μάθημα. Ρόλος του σχολείου, πέρα από την μόρφωση, είναι η ανάπτυξη μίας ισορροπημένης προσωπικότητας του μαθητή, που αργότερα θα βγει στην κοινωνία. Για να αναπτυχθεί όμως ο νέος, πρέπει να έχει τα ανάλογα ερεθίσματα. Η δευτεροβάθμια εκπαίδευση καλείται λοιπόν να διαδραματίσει τον σπουδαίο αυτό ρόλο. Να ξεφύγει από τον βαθμοθηρικό της χαρακτήρα και να αλλάξει την ιστορία της.

Σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, που οργανώνει, επιβλέπει, συντονίζει και με την συμμετοχή Πολωνίας κι η Ουγγαρίας στο πρόγραμμα αναμένουμε τα επιθυμητά αποτελέσματα. Στόχος να μεταλαμπαδεύσει αξίες όπως ο έρωτας, η αλληλεγγύη, ο σεβασμός στην διαφορετικότητα και αποσαφηνίσει έννοιες, όπως η μετανάστευση, η προσφυγιά κι ο ρατσισμός. Aκόμα θα μπορούσαμε να προσθέσουμε, πως μπορεί να αναπτυχθεί το συλλογικό πνεύμα, αλλά κι η κριτική σκέψη, μέσω μίας τέτοιας διαδικασίας.

Κάπου εδώ, πολύ σημαντικός κρίνεται ο ρόλος του εκπαιδευτικού. Αρχικά να πάρει την πρωτοβουλία να μελετήσει και να δείξει ένα φιλμ στους μαθητές του. Να έχει την όρεξη να συζητήσει και τα πιστεύω του να είναι αυτά, που αρμόζουν σε έναν παιδαγωγό, άνθρωπο. Δυστυχώς, το εγχείρημα μόνο εύκολο δεν είναι στα δικά μου μάτια. Η προσπάθεια όμως γίνεται κι είναι κάτι το υγιές, το επιθυμητό. Μακάρι λίγο λίγο να καλλιεργηθεί στην συνείδηση του κόσμου, αλλά κατά τον θυμόσοφο λαό, κάθε αρχή και δύσκολη. Και τον ενθουσιασμό διαδέχεται συχνά η απογοήτευση.

Το μόνο εύκολο είναι άπαντες να αποποιηθούμε των ευθυνών μας. Σε μία περίοδο πλήρους εκφυλισμού των αξιών, η απάντηση πρέπει να έρθει μέσω του πολιτισμού και των τεχνών. Ο Κινηματογράφος είναι ο πλέον ενδεδειγμένος τρόπος, καθώς συνδυάζει ήχο, εικόνα, εναλλαγές συναισθημάτων και το σχολείο είναι ο ιδανικός φορέας, στον οποίο  πέφτει το βάρος, να φέρει εις πέρας την αποστολή αυτή. Θα τα καταφέρει; Θα φανεί σε βάθος χρόνου. Εμείς ας είμαστε αισιόδοξοι, μα πάνω απ΄όλα ενεργοί, προς αυτήν την κατεύθυνση, μην ξεχνώντας πως και σε εμάς κάποιος τα έμαθε όλα αυτά και ξύπνησε το πάθος μας για το Σινεμά.

57ο ΦΚΘ-Ελληνικές Ταινίες

Οι 15 πρεμιέρες: Πρωτοεμφανιζόμενοι πολλά υποσχόμενοι σκηνοθέτες καθώς και έμπειροι δημιουργοί μάς εμπιστεύονται φέτος τις ταινίες τους στο ανανεωμένο ΦΚΘ. Στην 57η διοργάνωση θα δούμε σε πρώτη προβολή 15 φιλμ. Σας τα παρουσιάζουμε σε αλφαβητική σειρά:«Αγάπη, Αγάπη, Αγάπη» του Κώστα Ζάπα: Ο σκηνοθέτης επιστρέφει με μια ακραία ερωτική ιστορία, «ηλεκτρισμένη» όπως οι ήρωές της – τέσσερις άνθρωποι που διψούν για αγάπη με κάθε κόστος. Πρωταγωνιστούν οι Άγγελος Βαλέρας, Αγγελική Παπαθεμελή, Νικολίτσα Ντρίζη και ο Αντώνης Παπαδόπουλος που έφυγε πρόσφατα από κοντά μας.

Άφτερλωβ του Στέργιου Πάσχου: Ο Νίκος προσκαλεί την πρώην του, Σοφία, στο σπίτι ενός φίλου του που λείπει. Δεν θα την αφήσει να φύγει από εκεί, προτού μάθει γιατί χώρισαν. Μια μοντέρνα ερωτική ιστορία που μπορεί να ειδωθεί και ως η πιο εναλλακτική ρομαντική κομεντί των ημερών μας. (Βραβείο Επιτροπής Νέων στο τμήμα Σκηνοθέτες του σήμερα, του Φεστιβάλ Λοκάρνο). Με τους Ηρώ Μπέζου και Χάρη Φραγκούλη.
Έτερος εγώ του Σωτήρη Τσαφούλια: Ένα αστυνομικό που θα συναρπάσει τους λάτρεις του είδους. Ένας μοναχικός καθηγητής εγκληματολογίας επιχειρεί να εξιχνιάσει πέντε δολοφονίες, η καθεμιά από τις οποίες βασίζεται σε ένα ρητό του Πυθαγόρα. Για να ανακαλύψει τον δολοφόνο, πρέπει να αποκωδικοποιήσει τα ρητά. Με τους Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη, Ιωάννα Κολιοπούλου, Μάνο Βακούση, Δημήτρη Καταλειφό, και σε ρόλο-έκπληξη ο αγαπημένος γάλλος ηθοποιός Φρανσουά Κλουζέ (Οι άθικτοι).
Η ιστορία της πράσινης γραμμής του Πανίκκου Χρυσάνθου: Δυο στρατιώτες, ένας Eλληνοκύπριος και ένας Tουρκοκύπριος συναντιούνται στην πράσινη γραμμή της Λευκωσίας. Αποφασίζουν να κάνουν από ένα κρυφό επικίνδυνο ταξίδι ο καθένας στην άλλη πλευρά της γραμμής. Με τους Μιχάλη Σοφοκλέους, Μαρία Μουστάκα, Cihan Tariman, Μatthias Lier, Aντρέα Τσουρή κ.α.(Η ταινία συμμετείχε στο Crossroads της Αγοράς του 50ου ΦΚΘ).

Κοινός Τόπος της Πέννυς Μπούσκα: Σε ένα απομονωμένο μέρος, οι αντλίες δουλεύουν εντατικά για να αποτρέψουν την καταστροφή από την πλημμύρα. Όταν φτάνει στο χωριό μια ομάδα προσφύγων, οι κάτοικοι αναστατώνονται και οι ισορροπίες μοιραία αλλάζουν. Μια ποιητική σπουδή με εξαιρετικές εικόνες και σαγηνευτικούς ρυθμούς. Με τους Σβετλάνα Λενόβα, Γιάννη Καλατζόπουλο κ.α.

Νήμα του The Boy: Η νέα ταινία του The Boy (Αλέξανδρου Βούλγαρη) είναι ένα θρίλερ φαντασίας με πρωταγωνίστρια τη Σοφία Κόκκαλη σε διπλό ρόλο. Είναι η Νίκη, μια αγωνίστρια της αντίστασης σε μια εφιαλτική δικτατορία, στην Αθήνα του 1972, αλλά και ο Λευτέρης, ο γιος της Νίκης, που αργά ή γρήγορα πρέπει να κόψει το νήμα που τους δένει. (Η ταινία συμμετείχε στο Works in Progress της Αγοράς του 55ου ΦΚΘ).

Ξα μου της Κλειώς Φανουράκη: Στα κρητικά ‘Ξα μου’, σημαίνει ‘ας κάνω ότι θέλω’. Ο Τζώνη, Γάλλος που μένει στην Κρήτη χάνει τη δουλειά του, αλλά ξαναβρίσκει τις μικρές χαρές της καθημερινότητας, όλα όσα υπάρχουν γύρω μας και εμείς δεν τα βλέπουμε. Με τους Γιώργο Χωραφά, Σοφία Χιλλ, Ζωή Χωραφά, κ.ά.

Όντως φιλιούνται; του Γιάννη Κορρέ: Το χρονικό της σχέσης του Ντάνυ (Θανάσης Πετρόπουλος) και της Στέλλας (Ηρώ Μπέζου), μιλά για τη γενιά λίγο πριν τα τριάντα. Μετέωροι απέναντι σε όσα συμβαίνουν γύρω τους, μοιράζονται τις πιο μύχιες σκέψεις τους με αφοπλιστική ειλικρίνεια και σαρκαστικό χιούμορ. Στο καστ και ο Όμηρος Πουλάκης.


Πλατεία Αμερικής του Γιάννη Σακαρίδη: Ένα σκληρό και ταυτόχρονα τρυφερό ρεαλιστικό κοινωνικό δράμα που τοποθετείται στα σπλάχνα μιας πόλης που βράζει χτυπημένη από την ξενοφοβία, τη μισαλλοδοξία και την αποξένωση. Οι ήρωες ωστόσο θα δώσουν τα πάντα για να ξεφύγουν από όλα αυτά. Με τους Γιάννη Στάνκογλου, Μάκη Παπαδημητρίου, Θέμιδα Μπαζάκα, Ερρίκο Λίτση κ.α. (Η ταινία συμμετείχε στο Crossroads της Αγοράς του 49ου ΦΚΘ).

Το αγόρι στη γέφυρα του Πέτρου Χαραλάμπους: Σε ένα ειδυλλιακό κυπριακό χωριό, ο δωδεκάχρονος Σωκράτης βρίσκεται αναμιγμένος σε μια υπόθεση φόνου που συγκλονίζει αυτόν και την οικογένεια του. Καθώς πλησιάζει στην αλήθεια, ξεδιπλώνονται μπροστά του στοιχεία που συνδέουν αυτούς που αγαπά με το έγκλημα, κλονίζοντας την εφηβική του αθωότητα. Με τους Κίκα Γεωργίου, Κωνσταντίνο Φαρμακά κ.α.


Istanbul Story (Μια ιστορία της Πόλης) της Φωτεινής Σισκοπούλου:Η Κάτια (Μυρτώ Αλικάκη) κληρονομεί ένα σπίτι στην Κωνσταντινούπολη. Μέσα σ’ αυτό θα ανακαλύψει κρυμμένα γράμματα της μητέρας της αφιερωμένα σε έναν παράνομο έρωτα. Ταυτόχρονα ο γάμος της δύει, ενώ η συνάντηση με τον τούρκο δικηγόρο που αναλαμβάνει την υπόθεση της κληρονομιάς, τη φέρνουν αντιμέτωπη με τις επιθυμίες της.

Park της Σοφίας Εξάρχου: Μια σκληρή ιστορία ενηλικίωσης, όπου η νεανική απελπισία και ο βρώμικος ερωτισμός ορίζουν τις ζωές μιας παρέας εφήβων που ξοδεύει τις μέρες και τις νύχτες της, στις εγκαταστάσεις-φαντάσματα του Ολυμπιακού Χωριού της Αθήνας (Βραβείο Νέων Σκηνοθετών στο Φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν). Με τους Δήμητρα Βλαγκοπούλου, Δημήτρη Κίτσο, Λένα Κιτσοπούλου.(Η ταινία είχε αποσπάσει τα βραβεία CNC και Initiative Film στο Crossroads της Αγοράς του 53ου ΦΚΘ)

Οι Έλληνες της Διασποράς: Σε πρεμιέρα παρουσιάζονται και 3 ταινίες ελλήνων δημιουργών που δραστηριοποιούνται στο εξωτερικό και συμμετέχουν σ΄αυτήν τη νέα ενότητα η οποία περιλαμβάνεται στο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου του 57ου ΦΚΘ.
42 δευτερόλεπτα ευτυχίας της Χριστίνας Κάλλας Καλογεροπούλου, οι σχέσεις μιας ομάδας φίλων βαδίζουν σε τεντωμένο σκοινί, λίγο πριν την έκρηξη, όταν συναντιούνται με αφορμή τον πρώτο ομοφυλοφιλικό γάμο της παρέας.
Joe Cinque’s Consolation του Σωτήρη Δονούκου αφηγείται μια αληθινή τραγική ερωτική ιστορία που συνέβη στην Αυστραλία, με επίκεντρο ένα ζευγάρι φοιτητών: ένα ψυχολογικά ασθενές κορίτσι που αποφάσισε να δολοφονήσει το αγόρι της και να αυτοκτονήσει.
Tracktown του Τζέρεμι Τάισερ και της Αλέξι Πάπας είναι αυτοβιογραφική, εμπνευσμένη από τη ζωή της νεαρής ελληνοαμερικανίδας μαραθωνοδρόμου Αλέξι Πάπας (πρόσφατα σημείωσε ελληνικό ρεκόρ στην Ολυμπιάδα του Ρίο), η οποία συνσκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί στην ιστορία μιας δρομέα μεγάλων αποστάσεων που προετοιμάζεται για τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Οι 11 ελληνικές ταινίες που έκαναν ήδη πρεμιέρα στις αίθουσες: Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου του 57ο ΦΚΘ θα προβληθούν επίσης έντεκα φιλμ που έχουν ήδη πραγματοποιήσει πρεμιέρα στις αίθουσες (σε αλφαβητική σειρά):

Ένας άλλος κόσμος του Χριστόφορου Παπακαλιάτη: Στην Ελλάδα του σήμερα, γεννιούνται τρεις ιστορίες αγάπης ανάμεσα σε Έλληνες και ξένους. Τι τους χωρίζει και τι τους ενώνει; Πώς οι ζωές τους αποκτούν ξανά νόημα;
Ευτυχία του Χρήστου Πυθαρά: Η Άννα ακροβατεί ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα, καταρρέοντας, στην προσπάθειά της να ανακαλύψει ποιος είναι ο άγνωστος που αφήνει μηνύματα στην πόρτα της.
Η πόλη της σιωπής της Άντζελας Ισμαήλου: Μια τραγουδίστρια της όπερας, ένας καθολικός ιερέας κι ένας ισπανός ταυρομάχος συναντιούνται στο νησί της Πάτμου, σε μια δραματική ιστορία προσωπικής αναζήτησης. 
Καύση του Στράτου Τζίτζη: Πέντε άνθρωποι σε ένα σπίτι δοκιμάζουν τα όριά τους, ανήμποροι να αποφασίσουν το πώς θα ταφεί ο νεκρός φίλος τους. Ένας μικρόκοσμος σαν την Ελλάδα του σήμερα: κωμικοτραγικός και απρόβλεπτος.
Νοτιάς του Τάσου Μπουλμέτη: Από το ’60 ως το ’80, η ιστορία ενηλικίωσης του νεαρού Σταύρου περνά μέσα από την ελληνική ιστορία, διαγράφοντας μια διαδρομή γεμάτη μύθους, αλήθειες, αλλά και πολλούς έρωτες.
Ουζερί Τσιτσάνης του Μανούσου Μανουσάκη: Ο απαγορευμένος έρωτας μιας Εβραίας κι ενός Χριστιανού στη Θεσσαλονίκη της γερμανικής κατοχής, μέσα από τη ματιά και τη μουσική του σπουδαίου Βασίλη Τσιτσάνη.
Πέντρο Νούλα του Κάρολου Ζωναρά: Μετά από ένα ατύχημα, ένας νεαρός άνδρας χάνει τη μνήμη και την ταυτότητά του. Σύντομα θα βρεθεί μπλεγμένος σε μια εφιαλτική περιπέτεια, μη γνωρίζοντας καν ποιος είναι.
Ρισάλτο του Βασίλη Βαφέα: Μια σκωπτική ματιά στη σύγχρονη Ελλάδα, με ήρωα τον Άρη, έναν νεαρό σκηνοθέτη που ζει ανάμεσα σε δύο αντίθετους κόσμους – την κοινωνία του θεάματος και την κοινωνία που καταρρέει.
Nocturne του Κωνσταντή Φραγκόπουλου: Τρεις τσακισμένες ψυχές σε ένα υπόγειο πάρκινγκ, η άφιξη ενός μικρού κοριτσιού κι ένα έγκλημα, κλιμακώνουν την ένταση σε αυτό το κλειστοφοβικό ψυχολογικό θρίλερ.
Short Fuse των Κώστα Σκύφτα και Ανδρέα Λαμπρόπουλου: Ο χρόνος μετρά αντίστροφα για τον Άρη που βρίσκεται ζωσμένος με εκρηκτικά, μπλεγμένος ανάμεσα στην αστυνομία και τον υπόκοσμο, σε αυτή τη γεμάτη σασπένς ταινία δράσης.
Suntan του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου: Κάποιοι μαυρίζουν, άλλοι καίγονται, όπως ο Κωστής, ένας μεσήλικας γιατρός στην καλοκαιρινή Αντίπαρο, ο οποίος ερωτεύεται μέχρι τρέλας την νεαρή τουρίστρια Άννα. (Η ταινία απέσπασε το βραβείο Works in Progress της Αγοράς του 55ου ΦΚΘ)

Αφιέρωμα στους μικρομηκάδες: Στο φετινό φεστιβάλ θα προβληθούν οι 21 βραβευμένες μικρού μήκους ταινίες του πρόσφατου 39ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας. Επιπλέον, το κοινό του 57ου ΦΚΘ θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει τη νέα σκηνοθετική δουλειά του διεθνούς φήμης διευθυντή φωτογραφίας Φαίδωνα Παπαμιχαήλ με τίτλο A Beautiful Day και πρωταγωνιστή τον Τζέιμς Μπρόλιν, καθώς και 5 μικρού μήκους φιλμ που ταξίδεψαν και διακρίθηκαν στα μεγάλα διεθνή φεστιβάλ: Το Limbo της Κωνσταντίνας Κοτζαμάνη (συμμετοχή στην Εβδομάδα Κριτικής του φετινού Φεστιβάλ Καννών), την Αλεπού της Ζακλίν Λέντζου (βραβείο Καλύτερου Διεθνούς μικρού μήκους φιλμ, Φεστιβάλ Λοκάρνο), το Sandy Beach του Θάνου Παπαστεργίου, που προβλήθηκε στο Φεστιβάλ του Τορόντο, καθώς και το Flowers and Bottoms του Χρήστου Μασσαλά και τοManodopera του Λουκιανού Μοσχονά τα οποία συμμετείχαν στο πρόσφατο Φεστιβάλ Λοκάρνο.

Ημέρα Ελληνικού Κινηματογράφου: Η Πέμπτη 10 Νοεμβρίου θα είναι αφιερωμένη στην προβολή του συνόλου των ελληνικών ταινιών στη διοργάνωση. Εκείνη την ημέρα το ελληνικό σινεμά έχει την τιμητική του: στις δράσεις της Αγοράς, στο πρόγραμμα προβολών και πιο αργά το βράδυ, σε ένα μεγάλο πάρτι – γιορτή της ελληνικής παραγωγής (περισσότερες λεπτομέρειες θα ανακοινωθούν σύντομα).

Βραδιά αφιερωμένη στον Νίκο Παναγιωτόπουλο: Το φεστιβάλ ετοιμάζει μια αντισυμβατική εκδήλωση στον πρόσφατα χαμένο αγαπημένο σκηνοθέτη Νίκο Παναγιωτόπουλο που κρατά ως επτασφράγιστο μυστικό η Διεύθυνση.

EUFORIA-ΣΙΝΕ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΤΗ ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με μεγάλη χαρά παρουσιάζει το ευρωπαϊκό πρόγραμμα EUFORIA 2015-2016 (Creative Europe-MEDIA), ένα ξεχωριστό project που αλλάζει το τοπίο στην κινηματογραφική εκπαίδευση στην Ελλάδα.

Κάθε εκπαιδευτικός θα μπορεί να διδάσκει στα παιδιά γυμνασίου και λυκείου έννοιες όπως η μετανάστευση, ο έρωτας, ο ρατσισμός και η αλληλεγγύη, χρησιμοποιώντας ως εργαλείο του το σινεμά και πιο συγκεκριμένα αγαπημένες ταινίες (μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ) όπως η Στέλλα του Μιχάλη Κακογιάννη, η Αστέρω του Δημήτρη Γαζιάδη, η Γη της Επαγγελίας του Αντρέι Βάιντα κ.α. 

Ένα πολύτιμο εκπαιδευτικό εργαλείο που εντάσσει δημιουργικά και ευέλικτα τον κινηματογράφο στην σχολική ύλη.

Όλα αυτά στην πλατφόρμα του EUFORIA www.filmfestival.gr/euforiabeta που αυτή τη στιγμή είναι διαθέσιμη για δοκιμαστική χρήση και εμπλουτίζεται διαρκώς με νέο υλικό.

Η πρόσβαση στην πλατφόρμα είναι ελεύθερη για το κοινό. Απευθύνεται κυρίως σε μαθητές, εκπαιδευτικούς, ερευνητές, επαγγελματίες του κινηματογραφικού χώρου, συμβούλους εκπαίδευσης (Υπουργεία Παιδείας –Πολιτισμού) και κάθε σινεφίλ.

Τι είναι το EUFORIA:
(European Films for Innovative Audience Development)
Είναι ένα σχέδιο κινηματογραφικής εκπαίδευσης επικεντρωμένο στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα διακρατικής συνεργασίας συγχρηματοδοτούμενο από την Ευρωπαϊκή Ένωση (MEDIA, Creative Europe) στο οποίο συμμετέχουν η Ελλάδα, η Πολωνία και η Ουγγαρία. Ξεκίνησε να υλοποιείται το Νοέμβριο του 2015 και ολοκληρώνεται τον Νοέμβριο του 2016.

Ο ρόλος του ΦΚΘ:
Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ως βασικός διαχειριστής του προγράμματος, οργανώνει, συντονίζει και επιβλέπει τις εργασίες μεταξύ του δικτύου, και συγκεκριμένα μεταξύ του Μουσείου Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (εκπαιδευτικού φορέα του ΦΚΘ), του πανεπιστημίου Spoleczna Akademia Nauk – San (Πολωνία) και του πολιτιστικού οργανισμού Laterna Magica Kulturális és Oktatási Szolgáltató Kft (Ουγγαρία).

Βασικές δράσεις του EUFORIA:
Το ευρωπαϊκό διήμερο συνέδριο «Ανιχνεύοντας την Κινηματογραφική Παιδεία σε Διακρατικό Επίπεδο: Ελλάδα -Πολωνία - Ουγγαρία», το οποίο πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 2016.
Πυλώνας του EUFORIA είναι η εκπαιδευτική ψηφιακή πλατφόρμα FILM VAULT η οποία περιλαμβάνει ψηφιακό κατάλογο 90 ταινιών μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ μικρού και μεγάλου μήκους (30 ελληνικές, 30 πολωνικές και 30 ουγγρικές παραγωγές).

Μαθητικά ντοκιμαντέρ: ομάδες μαθητών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης από την Ελλάδα, την Πολωνία και την Ουγγαρία δημιούργησαν ντοκιμαντέρ μικρού μήκους με κοινό θέμα τη διαμόρφωση του σύγχρονου αστικού τοπίου μέσα από έργα που επιδοτήθηκαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα 24 ντοκιμαντέρ τους θα ανέβουν στην πλατφόρμα του FILM VAULT και θα διαγωνιστούν στο πλαίσιο Φεστιβάλ Μαθητικού Ντοκιμαντέρ το Νοέμβριο του 2016.

Τα Docs For Kids ταξιδεύουν: Η ενότητα Docs For Kids του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης που απευθύνεται αποκλειστικά στο νεανικό κοινό, πλαισιώνει και υποστηρίζει το πρόγραμμα EUFORIA. Ήδη, ταινίες από το Docs For Kids και πιο συγκεκριμένα τα ντοκιμαντέρ Στο δρόμο για το σχολείο και Οι Γενναίοι: Τα παιδιά της εξέγερσης της Βαρσοβίας, προβλήθηκαν σε μαθητές της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στην Ελλάδα –σε προβολές που διοργάνωσε το ΦΚΘ-, την Πολωνία και την Ουγγαρία. 

Διακρατικές περιφερειακές κινηματογραφικές προβολές, σε φυλακές.

Περισσότερα για το θησαυροφυλάκιο ταινιών FILM VAULT:
Η ψηφιακή πλατφόρμα έχει εκπαιδευτικό χαρακτήρα, καθώς συνδέει τη σχολική ύλη με τον κινηματογράφο.
Μέσα στο FILM VAULT:

*Κάθε ταινία συνοδεύεται από πλούσιο εκπαιδευτικό υλικό με γενικές πληροφορίες (σύνοψη, credits, φιλμογραφία, φωτογραφίες, βιβλιογραφικές αναφορές), καθώς και δραστηριότητες/ ασκήσεις για τους μαθητές, οδηγούς για τους εκπαιδευτικούς και κινηματογραφικά αποσπάσματα.

*Υπάρχει η δυνατότητα αναζήτησης βάσει διαφόρων κριτηρίων (χώρα, τίτλος ταινίας, σκηνοθέτης, θεματική).

*Διατίθενται εκπαιδευτικά εγχειρίδια για το σινεμά που μαθαίνουν στα παιδιά τι σημαίνει πλάνο, μοντάζ, σενάριο κ.α.

Όλο το εκπαιδευτικό υλικό είναι κατάλληλα διαμορφωμένο για χρήση μέσα στη σχολική αίθουσα από τους εκπαιδευτικούς και είναι διαθέσιμο σε μορφή pdf.

Εlle

Η ταινία, Εκείνη (Εlle), του Ολλανδού, Πωλ Βερχόφεν, προκάλεσε ποικίλες κριτικές, καθώς το περιεχόμενο ακόμα κι εν έτει 2016 προκαλεί ηθικούς κι όχι μόνο ενδοιασμούς. Ο προκλητικός σκηνοτέτης επιστρέφει στα 78 του χρόνια, το ίδιο τολμηρός και συμπλέκει την βία, την παραβατικότητα και την ανθρώπινη διαστροφή υποδειγματικά. Σίγουρα για να το αποκρυπτογραφήσεις πρέπει να δεις το παρελθόν του, να τον γνωρίσεις προσωπικά ή μέσα από το έργο του. Δεδομένα όμως δεν είναι κάποιος τυχαίος, που πειραματίζεται. Προηγήθηκαν άλλωστε έργα, όπως το Robocop (1987), H Oλική Επαναφορά (1990) και το Βασικό Ένστικτο (1992). 

Μία επιτυχημένη επιχειρηματίας, πέφτει θύμα βιασμού, μέσα στο ίδιο της το σπίτι. Κάπως έτσι ξεκινά το φιλμ ή αν θέλετε το παιχνίδι. Μέσα σε δύο ώρες ξεδιπλώνεται ένα κουβάρι εξελίξεων που αφορούν τόσο το προβληματικό παρελθόν της, όσο και το παρόν της. Πολλές στιγμές ένιωσα πως η ζωή της πρωταγωνίστριας. εξισώνεται με τα video games, που κατασκευάζει. Είναι αρρωστημένο, αλλά αληθινό. Το υποσυνείδητο στοιχειώνει κάθε έκφανση της καθημερινότητά της, προσπαθεί με ανορθόδοξο τρόπο να ξετυλίξει τον μίτο της Αριάδνης, ψάχνοντας λύτρωση στα τραύματα και τα αδιέξοδα της ζωής της. Θα την βρει άραγε;

Ο ίδιος ο Βερχόφεν τονίζει, δουλειά μου ήταν να κατευθύνω αυτή την ιστορία με τον πιο αξιόπιστο κι αληθοφανή τρόπο που μπορούσα. Χρωστάω πολλά φυσικά στην Ιζαμπέλ Υπέρ, της οποίας η καταπληκτική ερμηνεία κάνει το χαρακτήρα της απολύτως πειστικό. Όταν η Ιζαμπέλα είδε την ταινία, μου είπε: «το πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι η συνεχής ασάφεια». Έχει δίκιο, είναι πάντα ασαφές. Είναι δύσκολο να κατανοήσεις πλήρως αυτή τη γυναίκα. Στο τέλος, δεν είναι ξεκάθαρο τι θα έπρεπε να σκεφτείς. Μου αρέσει να αφήνω ανοιχτές τις εναλλακτικές. Ακριβώς όπως και στη ζωή, ποτέ δεν ξέρεις τι κρύβεται πίσω από ένα χαμόγελο. Κλείνοντας επισημαίνει. πως η πλοκή, όπως κι η ηθική είναι ανοιχτή σε χειρισμό. Πρέπει να προσπαθήσουμε να βγούμε από την πεπατημένη οδό, όσο πιο γρήγορα μπορούμε. Ούτε ο Ντζαν άλλωστε παρουσιάζει τη Μισέλ ως θύμα. Η αντίθετη πορεία θα ήταν ασυνεπής προς το βιβλίο.

Κάπως έτσι βλέπουμε να διαδραματίζεται μπροστά στα μάτια μας ένα παιχνίδι, που ακροβατεί μεταξύ της πραγματικότητας και της οθόνης. Σχέσεις εξουσίας μεταξύ των δύο φύλλων, αγωνία, μυστήριο με κλιμάκωση και κορύφωση, ζωώδη ένστικτα συνθέτουν το παζλ, καθημερινών προβληματικών σχέσεων. Ιστόριες ανθρώπινης τρέλας, θα μπορούσε να είναι ένας εναλλακτικός τίτλος. Άλλους τους κερδίζει όλο αυτό, άλλους τους αποθαρρύνει και το απορρίπτουν. Είναι θέμα οπτικής γενικότερα.

Δεν μπορούμε να παραλείψουμε, ότι ενυπάρχει η αίσθηση του χιούμορ και της λεπτής ειρωνείας. Είναι κάποιες σκηνές που σε κάνουν να γελάσεις, ελαφραίνοντας το κλίμα.. Μία με το παιδάκι. αγνώστου πατρός, που γεννιέται, μία με την μητέρα που ανακοινώνει τον γάμο της, με τον πολύ νεότερό της, άντρα. Σαν μία καλοστημένη μαύρη κωμωδία. Δεν είναι απόλυτα όμως έτσι. Η φωτογραφία του Στεφάν Φονταίν είναι ιδιαίτερη, παίζει με το βλέμμα της πρωταγωνίστριας, είναι εμφανής η ενεργή συμμετοχή του, παίζει κι αυτός. Παρακολουθεί ...

Ο Ολλανδός αποφάσισε να μάθει γαλλικά, σε μία τόσο προχωρημένη ηλικία για να έχει όσο το δυνατόν καλύτερη επαφή με το σύνολο των ηθοποιών. Τα κατάφερε. Αυτή είναι μάλιστα η πρώτη του γαλλική ταινία, ενώ βρέθηκε για δεύτερη φορά στις Κάννες, μετά το " Βασικό Ένστικτο " το 1992. Αρχικά, υπήρχε η σκέψη να γυριστεί η ταινία στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Το πλάνο άλλαξε και σ΄αυτό έπαιξε καταλυτικό ρόλο η Ιζαμπέλα Υπέρ. Ο Βερχόφεν αγαπά την Γαλλία. Εκεί το έργο του, έχει αναγνωριστεί συνολικά περισσότερο από την Ολλανδία, ενώ ο ίδιος τρέφει λατρεία και για τον πολιτισμό της χώρας.

Βασισμένο στο " Oh... " του Φιλίπ Ντιζάν, κέρδισε τους Γάλλους, κάνει ήδη τον γύρω του κόσμου, ενώ αποτελεί και την επίσημη υποψηφιότητα για το Oscar Ξενόγλωσσης Ταινίας. Από την διαταραγμένη ψυχοσύνθεση ενός θύματος, μέχρι την απόλυτη πίστη η απόσταση είναι τόσο μεγάλη και συγχρόνως τόσο μικρή. Οι άμυνες του καθενός διαφορετικές. Σημασία έχει σε μία δύσκολη εποχή να επιβιώσουμε και να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι.  " Εκείνη " το κατάφερε ... Εμείς;

Οι ταινίες του 1ου Διεθνούς Φεστιβάλ ταινιών SELECT RESPECT

Οι ταινίες του αφιερώματος

Fortress Europe (ντοκιμαντέρ) (Ελλάδα, 2016)
Σκηνοθεσία: Σωτήρης Παλάσκας. Έγχρωμο, 9΄

Η Κινηματογραφική Ομάδα του Εσπερινού Γυμνασίου-Λυκείου Κω παρουσιάζει με το δικό της ξεχωριστό τρόπο τις εικόνες της προσφυγικής κρίσης που βιώνουν καθημερινά οι κάτοικοι του νησιού. Μέσα από το μύθο της Ευρώπης, την Κω της αλληλεγγύης, τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες της καβαφικής Ιθάκης, την ποίηση και το συμβολισμό, η ταινία μάς συγκινεί ιδιαίτερα με τις εικόνες που μας μεταφέρει και μας προβληματίζει για τις ευρωπαϊκές πολιτικές, το κλείσιμο των συνόρων και το δράμα των ανθρώπων που αγωνίζονται για τη ζωή και το μέλλον τους.

Οn The Way to School (ντοκιμαντέρ) (Τουρκία - Ολλανδία, 2008)
Σκηνοθεσία: Orhan Eskiköy, Özgür Doğan. Έγχρωμο, 81΄

Σε ένα απομακρυσμένο κουρδικό χωριό της νοτιανατολικής Τουρκίας, ένας τούρκος δάσκαλος προσπαθεί να διδάξει τουρκικά στους μικρούς μαθητές. Αυτοί όμως δεν μιλούν τούρκικα, ενώ ο δάσκαλος δεν μιλά κουρδικά. Η δυσκολία της επικοινωνίας μεταξύ τους και οι διαφορετικές κουλτούρες τους φέρνουν το δάσκαλο αντιμέτωπο με τη μοναξιά. Όμως σιγά σιγά, δάσκαλος και μαθητές αρχίζουν να καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλο και να επικοινωνούν...

The Beekeeper (ντοκιμαντέρ) (Ελβετία, 2013)
Σκηνοθεσία: Μano Khalil. Έγχρωμο, 112΄ 

Ο τουρκικός στρατός σκοτώνει μία από τις κόρες του Iμπραήμ, λόγω του ότι ο ίδιος υπήρξε μέλος της κουρδικής αντίστασης. Αφού τον συλλάβουν και τον βασανίσουν, ο Ιμπραήμ κρύβεται στα βουνά για επτά χρόνια πριν δραπετεύσει στην Κωνσταντινούπολη. Η γυναίκα του αυτοκτονεί και τα υπόλοιπα παιδιά του μεταναστεύουν στην Ελβετία. Αυτά θα τον βοήθησουν να φτάσει εκεί. Mε ιδιαίτερη νοσταλγία, ο Ιμπραήμ μας μεταφέρει το πάθος του για τα 500 μελίσσια που άφησε πίσω του και την επιθυμία του να τα φέρει στην Ελβετία. Θα μπορέσει να τα καταφέρει;

We Come as Friends (ντοκιμαντέρ) (Γαλλία - Αυστρία, 2014)
Σκηνοθεσία: Hubert Sauper. Έγχρωμο, 110΄

Συγκλονιστικές εικόνες πολέμου από το κατεστραμένο νότιο Σουδάν, η αγωνία των ανθρώπων για την ανεξαρτησία τους από το Βόρειο Σουδάν και τον κτηνώδη πρόεδρο Ομάρ αλ-Μπασίρ, κινέζοι εργάτες πετρελαίων, ειρηνευτικές δυνάμεις των Ηνωμένων Εθνών, πολέμαρχοι του Σουδάν και αμερικάνοι ευαγγελιστές μας μεταφέρουν μια εκρηκτική κατάσταση. Οι πληγές που έχουν αφήσει η αποικιοκρατία, η εκμετάλλευση  της γης και ο ιμπεριαλισμός στην Αφρική είναι ακόμη ανοιχτές.

Ένα σπίτι στον κόσμο / At Home in the World (ντοκιμαντέρ) (Δανία, 2015)
Σκηνοθεσία: Αντρέας Κοφόντ /Αndreas Koefoed. Έγχρωμο, 58΄

Η ιστορίες πέντε παιδιών προσφύγων από διαφορετικές εθνικότητες εκτυλίσσονται με φόντο ένα προσφυγικό σχολείο του Ερυθρού Σταυρού στη Δανία. Δραπετεύοντας από τις πατρίδες τους με τις οικογένειές τους για να κάνουν μια νέα αρχή, τα παιδιά αυτά έρχονται αντιμέτωπα με τα τραυματικά τους βιώματα, τη δυσκολία προσαρμογής σε ένα διαφορετικό περιβάλλον και την εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας. Η δασκάλα τους, Ντόρτε, δίνει τη δική της μάχη για να τους δώσει την αυτοπεποίθηση που χρειάζονται για να νιώσουν όπως στο σπίτι τους.

Όνειρο ζωής / Dreaming of Life (ντοκιμαντέρ)
(Ελλάδα, 2016)
Σκηνοθεσία: Μορτέζα Τζαφαρί / Μorteza Jafari. Έγχρωμο, 96΄
 
Ο ιρανός σκηνοθέτης επιχειρεί να αποτυπώσει το δίχως τέλος δράμα των προσφύγων καταγράφοντας το πέρασμά τους από τα παράλια της Τουρκίας στη Λέσβο και από εκεί την προσωρινή τους εγκατάσταση στις διαφορετικές τοποθεσίες στην Ελλάδα. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Αύγουστο του 2015 και παρά το γεγονός ότι ο ίδιος ο ακηνοθέτης έζησε πριν από οκτώ χρόνια την εμπειρία της θανάσιμης διαδρομής προς την Ευρώπη, αποστασιοποίησε τον εαυτό του από το ντοκιμαντέρ. Επιθυμία του ήταν οι ίδιοι οι θεατές να κρίνουν τις καταστάσεις που βιώνουν οι πρόσφυγες, μέσα από τους κινδύνους και τις αντιξοότητες που περνούν.

Πλωτό ξενοδοχείο «Ευρώπη» / Flotel Europa (ντοκιμαντέρ) (Δανία - Σερβία, 2015)
Σκηνοθεσία: Βλαντιμίρ Τόμιτς / Vladimir Tomic. Έγχρωμο, 70΄ 

Ο Βλαντιμίρ Τόμιτς καταθέτει τις αναμνήσεις τις παιδικής του ηλικίας ως πρόσφυγας στην Κοπεγχάγη. Ενώ μένει μαζί με τη μητέρα και τον αδερφό του στο νέο τους σπίτι, ένα αγκυροβολημένο πλοίο στο λιμάνι της Κοπεγχάγης που ονομάζεται το Flotel Europa, στέλνει βιντεο-μηνύματα στον πατέρα του, που έχει μείνει πίσω στο Σαράγεβο. Πρόκειται για μια αυτοβιογραφία του σκηνοθέτη που μας παρουσιάζει την παιδική του ηλικία και την αθλιότητα της ζωής των προσφύγων, απελευθερώνοντας τον πρόσφυγα από το ρόλο του θύματος.

Pride (ταινία μυθοπλασίας) (Ηνωμένο Βασίλειο, 2015) Σκηνοθεσία: Μάθιου Γουόρκας / Matthew Warchus. Σενάριο: Stephen Beresford. Με τους: Bill Nighy, Imelda Staunton, Dominic West. Έγχρωμη, 120΄

Το 1984 δεν απειλούνται μόνο οι ομοφυλόφιλοι από τη Θάτσερ, αλλά και οι εργάτες λατομείων, των οποίων το εθνικό συνδικάτο απεργεί εδώ και αρκετό καιρό. Μια ομάδα λονδρέζων ακτιβιστών που απαρτίζεται από ομοφυλόφιλους άντρες και γυναίκες, αποφασίζουν να στηρίξουν τις οικογένειες των εργατών, ωστόσο το συνδικάτο ντρέπεται να λάβει την υποστήριξή τους. Όταν οι ακτιβιστές αποφασίζουν να πάνε απευθείας στους εργάτες, δύο εντελώς διαφορετικές κοινότητες ενώνονται σε μια απρόσμενα νικηφόρα συνεργασία.

Xenia (ταινία μυθοπλασίας) (Ελλάδα - Γαλλία - Βέλγιο, 2014)
Σκηνοθεσία: Πάνος Κούτρας. Σενάριο: Πάνος Κούτρας, Παναγιώτης Ευαγγελίδης. Με τους: Γιάννη Στάνκογλου, Μαρίσα Τριανταφυλλίδου, Κώστα Νικούλι, Νίκο Γκέλια, Άγγελο Παπαδημητρίου. Έγχρωμη, 134΄

Ο 16χρονος Ντάνι και ο 18χρονος αδελφός του Οδυσσέας, μετά το θάνατο της αλβανής μητέρας τους, διασχίζουν όλη τη χώρα αναζητώντας το χαμένο έλληνα πατέρα τους. Από την Κρήτη στη Θεσσαλονίκη, ξένοι στην ίδια τους τη χώρα, είναι αποφασισμένοι να τον πείσουν να τους αναγνωρίσει, προκειμένου να αποκτήσουν την ελληνική ιθαγένεια, αλλά και να συμμετάσχουν σε ένα τηλεοπτικό talent show που πιστεύουν ότι θα τους αλλάξει τη ζωή. Στη διαδρομή θα έρθουν αντιμέτωποι με όλα όσα τους ενώνουν, την αγριότητα της εφηβείας, ένα όνειρο που πρέπει πάση θυσία να γίνει πραγματικότητα και μια Ελλάδα που αρνείται να τους ακολουθήσει. 

Die Fremde (ταινία μυθοπλασίας)
(Γερμανία, 2010)
Σκηνοθεσία -σενάριο: Φέο Αλαντάγκ / Feo Aladag. Με τους: Sibel Kekilli, Nizam Schiller, Derya Alabora. Έγχρωμη, 119΄.

H Γιουμέι, μια νέα γυναίκα τουρκικής καταγωγής αποδρά από τον καταπιεστικό της γάμο στην Κωνσταντινούπολη παίρνοντας μαζί και το γιό της. Ελπίζοντας να ζήσει μια ανεξάρτητη ζωή στη Γερμανία έρχεται αντιμέτωπη με την αντίδραση της οικογένειάς της εκεί, η οποία αρνείται να την αποδεχτεί καθότι πιστεύει ότι η γυναίκα πρόδωσε τις παραδοσιακές αξίες της κοινότητάς τους. Ο αγώνας της πυροδοτεί τελικά τέτοιες αντιδράσεις που φτάνει στο σημείο να απειλείται η ίδια της η ζωή.

Queens of Syria (ντοκιμαντέρ)
(Ιορδανία – Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα – Ηνωμένο Βασίλειο, 2014)
Σκηνοθεσία – σενάριο: Γιασμίν Φεντά / Υasmin Fedda. Έγχρωμο, 70΄ 

Πενήντα γυναίκες από τη Συρία που βρίσκονται σε εξορία στην Ιορδανία μας μιλούν για τα προβλήματα της προσφυγιάς. Η εκδοχή του αγώνα που δίνουν καθημερινά παραλληλίζεται στο ντοκιμαντέρ με εκείνη της αρχαίας τραγωδίας της Τροίας του Ευρυπίδη. Μια συγκινητική ιστορία της πρσφυγιάς στο Αμάν που μας μεταφέρει τη δημιουργικότητα των απλών γυναικών από τη Συρία, οι οποίες γίνονται βασίλισσες του εαυτού τους, προκειμένου να προσαρμοστούν στο νέο και το διαφορετικό.

Sonita (ντοκιμαντέρ) (Γερμανία – Ελβετία – Ιράν, 2015) Σκηνοθεσία: Ροκσαρέχ Γκαεμαγκαμί. Έγχρωμο, 90΄ 

H Σονίτα, μια έφηβη πρόσφυγας από το Αφγανιστάν, κατορθώνει να γλιτώσει το γάμο που σχεδίαζαν οι γονείς της γι’ αυτή έναντι κάποιου χρηματικού ποσού. Ζώντας πλέον σε έναν ξενώνα στην Τεχεράνη μαζί με άλλα κορίτσια στην ηλικία της, η Σονίτα προσπαθεί να ξεπεράσει τα τραύματά της μέσα από τη μουσική. Κι ενώ στο Ιράν οι γυναίκες απαγορεύεται να τραγουδούν, εκείνη κυνηγά το όνειρό της και αφοσιώνεται στη χιπ χοπ μουσική: μια απελευθέρωση για την ίδια, αλλά και ένα μέσο για να ασκήσει κριτική ενάντια στις καταπιεστικές παραδόσεις των ισλαμικών καθεστώτων.

ΡΟΜ (ντοκιμαντέρ)
(Ελλάδα, 1989) Σκηνοθεσία: Μενέλαος Καραμαγγιώλης. Έγχρωμο, 90΄

Οι τέσσερις αφηγητές του ντοκιμαντέρ μας δίνουν διαφορετικές ματιές επάνω στη ζωή των Ρομά. Ο δάσκαλος αναζητά την ιστορική τους πορεία, ο φωτογράφος αποτυπώνει τη μνήμη και το παρελθόν τους μέσα από την προφορική τους παράδοση, ενώ η γριά τσιγγάνα Ταμάρα και η νεαρή Αϊμά μας μεταφέρουν τις αντιθέσεις μιας κοινότητας που είναι γεμάτη ιστορίες και θρύλους.

Από την άκρη της πόλης (ταινία μυθοπλασίας) (Ελλάδα, 1998)
Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Γιάνναρης. Σενάριο: Κωνσταντίνος Γιάνναρης. Με τους: Στάθη Παπαδόπουλο, Δημήτρη Παπουλίδη, Θεοδώρα Τζήμου. Έγχρωμη, 94΄

Μια παρέα νεαρών Ρωσοπόντιων προσφύγων που ζουν στο Μενίδι, παραμένει στο περιθώριο της ελληνικής κοινωνίας, η οποία τους θεωρεί ξένους. Οι νεαροί περνούν τις μέρες τους στους δρόμους της Aθήνας με μικροκλοπές, ναρκωτικά και βόλτες σε οίκους ανοχής. Oι αξίες και οι δεσμοί που τους δένουν με την οικογένεια αρχίζουν να εξασθενούν, καθώς έρχονται αντιμέτωποι μ’ αυτό το σκληρό νέο κόσμο που απεγνωσμένα θέλουν να κατακτήσουν.

Νew Generation Got Game (ντοκιμαντέρ) (Ελλάδα, 2015)
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Πολυδωρόπουλος. Έγχρωμο, 52΄

Ένα τουρνουά μπάσκετ που διεξάγεται στην Αθήνα και τη Σύρο γίνεται αφορμή για τα παιδιά-πρωταγωνιστές του ντοκιμαντέρ να αναδείξουν τη διαφορετικότητα της νέας ελληνικής κοινωνίας. Τα παιδιά που συμμετέχουν στο τουρνουά είναι μετανάστες δεύτερης γενιάς που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα και μας μιλούν για τη ζωή και τις φιλίες που ανέπτυξαν μέσω του τουρνουά, αλλά και το ρατσισμό που έχουν αντιμετωπίσει λόγω της καταγωγής τους. Ο παίκτης του Ολυμπιακού, Γιώργος Πρίντεζης συμμετέχει στο τουρνουά ως υποστηρικτής του τελικού στη Σύρο. 

Mετά τη Λουτσία / Después de Lucía (ταινία μυθοπλασίας) (Μεξικό, 2012)
Σκηνοθεσία: Μισέλ Φράνκο / Μichel Franco. Σενάριο: Μισέλ Φράνκο. Με τους: Tessa Ia, Hernán Mendoza, Gonzalo Vega Jr. Έγχρωμη, 103΄ 

Ο πατέρας Ρομπέρτο και η κόρη Αλεχάντρα αλλάζουν σπίτι και πόλη για να αφήσουν πίσω τους τις μνήμες της μητέρας του κοριτσιού, Λουτσία, που έφυγε από τη ζωή. Ενώ ο πατέρας βρίσκεται σε κατάθλιψη, η κόρη μπαίνει σε μπελάδες όταν ένα βίντεο που τη δείχνει να ερωτοτροπεί με ένα συμμαθητή της γίνεται viral στο σχολείο. Η Αλεχάντρα θα βρεθεί αντιμέτωπη με τον εξευτελιστικό σχολικό εκφοβισμό και τη βία.

Φιλιά εις τα παιδιά (ντοκιμαντέρ) (Ελλάδα, 2011) Σκηνοθεσία: Βασίλης Λουλές. Έγχρωμο, 95΄

Πέντε μικρά Εβραιόπουλα στην Ελλάδα της Γερμανικής Κατοχής, που σώθηκαν από το θάνατο χάρη σε οικογένειες Χριστιανών, αφηγούνται τις ιστορίες τους. Ιστορίες τρόμου κι αγωνίας, αλλά και στιγμές παιδικής ανεμελιάς μέσα στην αγκαλιά των ξένων, ενώ παράλληλα μέσα από το ντοκιμαντέρ σκιαγραφείται η ζωή των Εβραϊκών κοινοτήτων της Ελλάδας πριν τον πόλεμο. Το φιλμ παρακολουθεί αυτά τα πρόσωπα από την παιδική τους ηλικία μέχρι σήμερα, φέρνοντας στο φως τεκμήρια μιας ολόκληρης εποχής μέσα από πολύτιμα προσωπικά τους ντοκουμέντα.

Ατίθασες / Μustang (Τουρκία, 2015)
Σκηνοθεσία: Ντενίζ Γκαμζέ Εργκιβέν / Deniz Gamze Ergüven. Σενάριο: Deniz Gamze Ergüven, Alice Winocour. Με τους: Günes Sensoy, Doga Zeynep Doguslu, Tugba Sunguroglu. Έγχρωμη, 97΄ 

Ένα καλοκαίρι σε ένα απομακρυσμένο χωριό της Τουρκίας, η Λάλε και οι τέσσερις αδερφές της περπατούν από το σπίτι στο σχολείο παίζοντας αθώα με κάποια αγόρια που θα συναντήσουν τυχαία στο δρόμο τους. Το συμβάν αυτό εξοργίζει σε τέτοιο βαθμό τη συντηρητική οικογένεια των κοριτσιών, που φτάνει στο σημείο να τους απαγορεύσει την έξοδό τους από το σπίτι και να τις εξαναγκάσει να παντρευτούν. Τι θα επικρατήσει; Το πάθος των κοριτσιών για ελευθερία ή οι ασφυκτικές πιέσεις της οικογένειας και της κοινωνίας όπου ζουν;

Je suis Femen (ντοκιμαντέρ) (Oυκρανία, 2014)
Σκηνοθεσία: Alain Margot. Έγχρωμο, 95΄

Η Oksana Shachko είναι αγωνίστρια και καλλιτέχνιδα, μέλος της ομάδας των γυμνόστηθων ακτιβιστών FEMEN. Μαζί με τις υπόλοιπες ακτιβίστριες του κινήματος, με οδηγό τους τη θέληση να αλλάξουν τον κόσμο και να καταπολεμίσουν το διεφθαρμένο πατριαρχικό πολιτικό σύστημα της Ουκρανίας, η Οksana περιπλανιέται στην Ευρώπη προσπαθώντας να υπερασπιστεί τη δημοκρατία και την ελευθερία του λόγου.

1ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ SELECT RESPECT

1ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ SELECT RESPECT

Με τη συνεργασία του ΦΚΘ 13-19 Οκτωβρίου 2016, Αποθήκη 1, Λιμάνι

Η δύναμη του κινηματογράφου ενάντια στον ρατσισμό και τις κάθε είδους διακρίσεις, βρίσκεται στο επίκεντρο του 1ου Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Select Respect.

Συγκλονιστικές ταινίες που σέβονται τη διαφορετικότητα, καθώς και συζητήσεις για όλα τα επείγοντα θέματα της εποχής μας συνθέτουν το φεστιβάλ το οποίο διοργανώνεται από το Δικτύο Select Respect σε συνεργασία με Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και θα πραγματοποιηθεί από την Πέμπτη 13 έως την Τετάρτη 19 Οκτωβρίου 2016 στην Αποθήκη 1 στο Λιμάνι (πλ. Αριστοτέλους 10, τηλ. 2310-378400).

Η αυλαία ανοίγει την Πέμπτη 13 Οκτωβρίου με το ντοκιμαντέρ Ο μελισσοκόμος / The Beekeeper του Μάνο Χαλίλ, σε μια ειδική προβολή για πρόσφυγες που βρίσκονται στη περιοχή της Θεσσαλονίκης και θα πλαισιωθεί από μουσική εκδήλωση και εδέσματα.

Προσφυγική κρίση, ένταξη μειονοτήτων, έμφυλες διακρίσεις, ευπαθείς κοινωνικά ομάδες, τα δικαιώματα των γυναικών, σχολικός εκφοβισμός, ανθρώπινα δικαιώματα: Κρίσιμα θέματα που προβάλλονται μέσα από 19 ταινίες – μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ- από όλο τον κόσμο. Ανάμεσά τους, οι ταινίες Xenia του Πάνου Κούτρα, Από την άκρη της πόλης του Κωνσταντίνου Γιάνναρη, Μετά τη Λουτσία του Μισέλ Φράνκο, Ατίθασες της Ντενίζ Γκαμζέ Εργκιβέν, καθώς και τα ντοκιμαντέρ ΡΟΜ του Μενέλαου Καραμαγγιώλη, Όνειρο ζωής του Μορτέζα Τζαφαρί, Φιλιά εις τα παιδιά του Βασίλη Λουλέ, κ.ά.

Ιδιαίτερα σημαντικό τμήμα του φεστιβάλ είναι οι προβολές επιλεγμένων φιλμ για μαθητές και μαθήτριες της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, σε μια προσπάθεια ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης της μαθητικής κοινότητας με συζητήσεις και δράσεις που θα ακολουθούν μετά τις προβολές. Οι προβολές αυτές θα πραγματοποιηθούν πρωινές ώρες.

Να σημειωθεί ότι η πρωτοβουλία select respect ξεκίνησε την άνοιξη του 2014 από οργανώσεις που δραστηριοποιούνται για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την καταπολέμηση των διακρίσεων και του ρατσισμού. Την άνοιξη του 2016 δημιουργήθηκε το Δίκτυο Select Respect με σκοπό να προωθήσει την συνεργασία των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών για κοινές εκδηλώσεις και δράσεις. 

Πρόγραμμα προβολών

Πέμπτη 13 Οκτωβρίου 2016 10:00 Fortress Europe & Οn the Way to School (προβολή για σχολεία) 19:00 Ο μελισσοκόμος / The Beekeeper (ειδική προβολή για πρόσφυγες) 22:30 Ερχόμαστε εν ειρήνη / We Come as Friends  

Παρασκευή 14 Οκτωβρίου 2016  10:00 Fortress Europe & Ένα σπίτι στον κόσμο / At Home in the World (προβολή για σχολεία) 19:00 Fortress Europe & Όνειρο ζωής  Μετά την προβολή (21:00 – 22:00) θα ακολουθήσει συζήτηση με θέμα την κοινωνική ένταξη των προσφύγων 22:30 Πλωτό ξενοδοχείο «Ευρώπη»  

Σάββατο 15 Οκτωβρίου 2016 19:00 Pride  Μετά την προβολή (21:00 – 22:00) θα ακολουθήσει συζήτηση με θέμα τις έμφυλες διακρίσεις  22:30 Xenia  

Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2016 19:00 Die Fremde  Μετά την προβολή (21:00 – 22:00) θα ακολουθήσει συζήτηση με θέμα την κοινωνική ένταξη των μεταναστών 22:30 Queens of Syria 

Δευτέρα 17 Οκτωβρίου 2016
10:00 Fortress Europe & Sonita (προβολή για σχολεία) 19:00 ΡΟΜ
Μετά την προβολή (21:00 – 22:00) θα ακολουθήσει συζήτηση με θέμα «Νέοι Ρομά – Νέες αντιλήψεις»  22:00 Από την άκρη της πόλης

Τρίτη 18 Οκτωβρίου 2016
10:00 Fortress Europe & Νew Generation Got Game (προβολή για σχολεία) 19:00 Mετά τη Λουτσία
Μετά την προβολή (21:00 – 22:00) θα ακολουθήσει συζήτηση με θέμα «Σχολικός εκφοβισμός: Πρόληψη ή ποινή;»  22:30 Sonita

Τετάρτη 19 Οκτωβρίου 2016
10:00 Fortress Europe & Φιλιά εις τα παιδιά (προβολή για σχολεία) 19:00 Μustang  Μετά την προβολή (21:00 – 22:00) θα ακολουθήσει συζήτηση με θέμα «Σύγχρονες προκλήσεις για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των γυναικών»  22:30 Je suis Femen 

Bazaar βιβλίου από την Κεντρική Βιβλιοθήκη Καλαμαριάς!

Οι φίλοι του βιβλίου έχουν πολύ καλό λόγο να επισκεφθούν την Κεντρική Βιβλιοθήκη Καλαμαριάς, καθώς οργανώνει χαριστικό bazaar βιβλίων την Τρίτη στις 11 Οκτωβρίου.

Όπως αναφέρει η Βιβλιοθήκη: Τα μέλη, οι συνδημότες μας και οι φίλοι του βιβλίου θα έχουν την ευκαιρία να επιλέξουν από μεγάλη ποικιλία βιβλίων που θα διατεθούν για το σκοπό αυτό».

Ο κάθε ένας θα μπορεί να επιλέξει έως 4 βιβλία.

Το bazaar θα γίνει στο χώρο της βιβλιοθήκης, την Τρίτη 11 Οκτωβρίου από τις 8.30 έως τις 15.00.

INFO

Bazaar Βιβλίου, Κεντρική Βιβλιοθήκη Καλαμαριάς

Αργυρουπόλεως 34

Τρίτη 11 Οκτωβρίου 

Η τριάδα Lux του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Στη συνέντευξη τύπου των Ημερών Βενετίας (Giornate degli Autori), η Πρόεδρος της Επιτροπής Πολιτισμού και Παιδείας του ΕΚ Silvia COSTA (Σ&Δ, Ιταλία) , ανακοίνωσε τις τρεις φιναλίστ ταινίες για το Κινηματογραφικό Βραβείο LUX 2016.

-À Peine J´ouvre les Yeux (As I Open My Eyes): Leyla Bouzid (Γαλλία, Τυνησία, Βέλγιο, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα)

-Ma Vie de Courgette (My Life as a Courgette): Claude Barras (Ελβετία, Γαλλία)

-Toni Erdmann: Maren Ade (Γερμανία, Ρουμανία, Αυστρία)

Οι ταινίες που επιλέχτηκαν παρουσιάζουν διαφορετικές καλλιτεχνικές προσεγγίσεις, μηνύματα και συναισθήματα.

Στο πλαίσιο των Κινηματογραφικών Ημερών LUX, από τον Οκτώβριο έως το Δεκέμβριο, οι ταινίες À Peine J´ouvre les Yeux, Ma Vie de Courgette και Toni Erdmann θα ταξιδέψουν σε όλη την Ευρώπη και θα προβληθούν σε περισσότερες από 50 πόλεις και είκοσι φεστιβάλ στα 28 Κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι τρεις ταινίες θα υποτιτλισθούν στις 24 επίσημες γλώσσες της ΕΕ για να μπορέσουν όλοι οι πολίτες της Ένωσης να τις απολαύσουν και να τις συζητήσουν.

Εδώ έγκειται και η μοναδικότητα της πρωτοβουλίας αυτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου: δημιουργεί το πλαίσιο για ένα ευρωπαϊκό κοινό χώρο στον οποίο το Κινηματογραφικό Βραβείο LUX αποτελεί εργαλείο που αναδεικνύει την πολυπλοκότητα της ευρωπαϊκής ταυτότητας, αφού ερμηνεύει και παρουσιάζει τις πραγματικότητες των επιτυχιών και των προκλήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Για να ενισχύσουν την προβολή και την αύξηση της συμμετοχής του κοινού οι φετινές κινηματογραφικές μέρες LUX σηματοδοτούν την έναρξη της συνεργασίας μεταξύ των Γραφείων Ενημέρωσης του ΕΚ στα Κράτη μέλη και των σημείων Επαφής για το Πρόγραμμα «Δημιουργική Ευρώπη».

Σημαντικές προσωπικότητες του ευρωπαϊκού κινηματογράφου θα συμμετέχουν μαζί με τα Μέλη του ΕΚ σε μια σειρά από εκδηλώσεις στις Βρυξέλλες στις 10 Οκτωβρίου που θα γίνουν με την ευκαιρία της 10ης επετείου του Κινηματογραφικού Βραβείου LUX

Οι τρεις ταινίες για τον επίσημο διαγωνισμό Βραβείο LUX 2016 - Προκαλώντας την διαφορετικότητα και την πολυμορφία 

Οι 3 ταινίες για τον επίσημο διαγωνισμό αναδεικνύουν την επιθυμία του κινηματογραφικού Βραβείου LUX να ενστερνιστεί μια απρόβλεπτη ποικιλία ειδών και ήχων όπως πότε άλλοτε.

Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της Leyla Bouzid ταξιδεύει του θεατές σε όλη τη Μεσόγειο για να αναδείξει μια νέα γενιά παγιδευμένη ανάμεσα στην ελπίδα και την αγάπη που αισθάνεται για την πατρίδα της και την απελπισία.

Η ταινία του Claude Barras χαρακτηρίζεται ως ποιητικά γλυκόπικρη και είναι η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων που διαγωνίζεται για το βραβείο LUX. Η ταινία έχει προσαρμοστεί από το βιβλίο του Gilles Paris από την ταλαντούχα Céline Sciamma (σκηνοθέτη της ταινίας Girlhood που διαγωνιζόταν για το βραβείο LUX 2014). Απεικονίζει την σκληρή πραγματικότητα ενός ορφανοτροφείου με ευαίσθητο και παιχνιδιάρικο χιούμορ. 

Η ταινία της Maren Ade είναι η τρίτη της ταινία μεγάλου μήκους και στρέφει το βλέμμα προς την κατεύθυνση της σύγχρονης εταιρικής κουλτούρας σε μια κατ’ εξοχήν πολιτική κωμικοτραγωδία. Μια ταινία πολιτική δήλωση, εξετάζει το πώς το εταιρικό ήθος μπορεί να καταστρέψει τους οικογενειακούς δεσμούς, τη ζωή των ανθρώπων και την ευτυχία. Θέτει ένα βαθύ, εσωτερικό και επίκαιρο ερώτημα: πώς διατηρείται η ανθρωπιά σε ένα απάνθρωπο οικονομικό περιβάλλον;

Οι τρεις ταινίες φιναλίστ θα υποτιτλιστούν και στις 24 επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ η νικήτρια ταινία, που θα ψηφιστεί από τους βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, θα προσαρμοστεί στις απαιτήσεις των ατόμων με προβλήματα όρασης ή ακοής, και θα υποστηριχθεί η διεθνής προώθηση της. 

28 Φορές Κινηματογράφος και Κινηματογραφικές Μέρες LUX

Φέτος πραγματοποιείται για έβδομη φορά ο "28 Φορές Κινηματογράφος", μια άλλη γόνιμη έκβαση της συνεργασίας μεταξύ του Κινηματογραφικού Βραβείου LUX του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των Ημερών Βενετίας. Χάρη στην καίρια συνεργασία με τα Europa Cinemas και Cineuropa, 28 νέοι σινεφίλ ηλικίας 18-26, θα αποτελέσουν την κριτική επιτροπή για το Βραβείο Ημέρες Βενετίας. 

Επιπλέον, η εν λόγω ομάδα θα ζήσει την εμπειρία του Κινηματογραφικού Βραβείου LUX παρακολουθώντας τις 3 ταινίες του Επίσημου Διαγωνισμού. Αυτή η ειδική εκδήλωση, αποτελεί επαρκέστατη προετοιμασία για το ρόλο τους ως "πρέσβεων" του Κινηματογραφικού Βραβείου LUX. 

Ως πρέσβεις του Βραβείου θα παρουσιάσουν την 5η έκδοση των Κινηματογραφικών Ημερών LUX, στις χώρες προέλευσής τους, ο καθένας αντιστοίχως.

Κατά τη διάρκεια των Κινηματογραφικών Ημερών LUX, και τα 751 μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα κληθούν να ψηφίσουν μία από τις τρεις υποψήφιες ταινίες του Διαγωνισμού. Στις 23 Νοεμβρίου, η νικήτρια ταινία θα ανακοινωθεί στην πανηγυρική συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο, παρουσία των σκηνοθετών.

Οι προηγούμενοι νικητές του Κινηματογραφικού Βραβείου LUX ήταν οι Mustang της Deniz Gamze Ergüven (2015), IDA του Pawel Pawlikowski (2014), The Broken Circle Breakdown του Felix van Groeningen (2013), Io sono Li του Andrea Segre (2012), Les Neiges du Kilimandjaro του Robert Guédiguian (2011), Die Fremde του Feo Aladag (2010), Welcome του Philippe Lioret (2009), Le silence de Lorna των Jean-Pierre και Luc Dardenne (2008), και Auf der anderen Seite του Fatih Akin (2007).

Οι  διαγωνιζόμενες ταινίες αποτελούν μέρος της Επίσημης Επιλογής του Κινηματογραφικού Βραβείου LUX 2015, όπως παρουσιάστηκε στο Karlovy Vary Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου στις 3 Ιουλίου.

Οι υποψήφιες ταινίες για το βραβείο LUX είναι (με αλφαβητική σειρά):

À Peine J´ouvre les Yeux (As I Open My Eyes): Leyla Bouzid (Γαλλία, Τυνησία, Βέλγιο, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα)
A Syrian Love Story: Sean McAllister (Βρετανία)
Cartas da Guerra (Letters From War): Ivo M Ferreira (Πορτογαλία)
Krigen (A War): Tobias Lindholm (Δανία)
L´Avenir (Things to Come): Mia Hansen-Løve (Γαλλία, Γερμανία)
La Pazza Gioia (Like Crazy): Paolo Virzi (Ιταλία, Γαλλία)
Ma Vie de Courgette (My Life as a Courgette): Claude Barras (Ελβετία, Γαλλία)
Sieranevada: Cristi Puiu (Ρουμανία, Γαλλία)
Suntan: Argyris Papadimitropoulos (Ελλάδα, Γερμανία)
Toni Erdmann: Maren Ade (Γερμανία, Ρουμανία, Αυστρία).

European University Film Award

Η Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου θέσπισε τα Ευρωπαϊκά Πανεπιστημιακά Κινηματογραφικά Βραβεία (European University Film Award) με σκοπό την εμπλοκή των νεαρότερων κοινών στην ευρωπαϊκή κινηματογραφική κοινωνία, την ανταλλαγή γνώσεων και κουλτούρας.

Οι φετινές υποψηφιότητες απαρτίζονται από 5 ταινίες ευρωπαϊκής παραγωγής τις οποίες μάλιστα έχουμε ήδη παρακολουθήσει και έχουμε να πούμε μόνο τα καλύτερα.

Οι υποψήφιοι είναι:

 “Φωτιά στη θάλασσα” του Gianfranco Rosi,  ένα ποίημα για το προσφυγικό αλλά και για το νησί της Lampedusa και την ζωή εκεί κατά την διάρκεια της προσφυγικής κρίσης.

 Η “Αποφοίτηση” του ρουμάνου  Cristian Mungiu,  για έναν πατέρα που κάνει τα αδύνατα δυνατά για να σπουδάσει η κόρη του μακριά από τη Ρουμανία. Μια ταινία που πραγματικά μας έκανε να προβληματιστούμε με τα ερωτήματα που έθεσε.

Το “I, Daniel Blake” του  Ken Loach, που ειλικρινά μας συγκίνησε στο περασμένο Φεστιβάλ των Καννών όπου και κέρδισε και τον Χρυσό Φοίνικα. Είναι μια από τις ταινίες που δεν πρέπει να χάσετε φέτος.

Το “Toni Erdmann” της Maren Ade, είναι το φετινό μας κόλλημα και δικαίως. Η Γερμανίδα σκηνοθέτης ξέρει να μας καθηλώνει.

Τέλος, το “The Happiest Day in The Life of Olli Mäki” του Φιλανδού, Juho Kuosmanen, ένα ενδιαφέρον αθλητικό δράμα από τη Φινλανδία.

Οι υποψήφιες ταινίες θα προβληθούν και θα συζητηθούν σε 13 πανεπιστήμια σε 13 χώρες και το κάθε ίδρυμα θα διαλέξει την προτίμηση του. Η ανακοίνωση του τελικού νικητή θα γίνει στις 10 Δεκεμβρίου στο  Wroclaw της Πολωνίας, Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης για φέτος.

29o Κινηματογραφικό Αφιέρωμα στα Ανθρώπινα Δικαιώματα

Αύριο ξεκινά το 29ο Κινηματογραφικό Αφιέρωμα για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, το οποίο διοργανώνεται από τα μέλη του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας στην Θεσσαλονίκη με την υποστήριξη του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Μαχητικά κι αποκαλυπτικά τα φιλμ που προβάλλονται, με συγκλονιστικές εικόνες κι ήρωες καθημερινούς ανθρώπους που ξεπερνούν τα όριά τους.

Το πρόγραμμα του αφιερώματος περιλαμβάνει πέντε ταινίες μυθοπλασίας κι ένα ντοκιμαντέρ, που εστιάζουν σε θέματα παραβίασης ανθρώπινων δικαιωμάτων ανά τον κόσμο, τα οποία προωθούνται μέσα από τις εκστρατείες της Διεθνούς Αμνηστείας. Οι κινηματογραφικές προβολές πλαισιώνονται από ενδιαφέρουσες συζητήσεις.

Αναλυτικά το πρόγραμμα (Αίθουσα Τάκης Κανελλόπουλος-Λιμάνι Θεσσαλονίκης)

Τετάρτη 5/10

19:00 Ταξί στην Τεχεράνη

21:00 Ο γιος του Σαούλ

Πέμπτη 6/10

19:00 Press

21:00 Οι Ατίθασες 

Παρασκευή 7/10

19:00 Εδώ Εξορία: Ημερολόγια από παιδιά πρόσφυγες

21:00 Ο γιος του Σαούλ

Μετά την προβολή της ταινίας θα ακολουθήσει συζήτηση με την Ρίκα Μπενβενίστε, ιστορικό, καθηγήτρια στο Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Σάββατο 8/10

19:00 Mανταρίνια

21:00 Pride

Kυριακή 9/10

19:00 Ο γιος του Σαούλ (Μετά την ταινία συζήτηση με τον σκηνοθέτη-παραγωγό, Ανδρέα Σιαδήμα

21:00 Tαξί στην Τεχεράνη

Δευτέρα 10/10

19:00 Oι Ατίθασες

21:00 Tα Μανταρίνια (Συζήτηση με την Δρ. Ελένη Σιδέρη, PhD Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, School of Oriental and African Studies, Univercity of London).

Tρίτη

19:00  Pride

21:00 Press  (Συζήτηση με την Έφη Βουτυρά, κοινωνική, ανθρωπολόγο, καθηγήτρια, Τμήμα Βαλκανικών, Σλαβικών, Ανατολικών Σπουδών, Πανεπιστημίου Μακεδονίας.)

Εισιτήρια 6 ευρώ, 4 ευρώ (φοιτητικό)

Νοσταλγώντας το Φως

Το " Νοσταλγώντας το Φως " του Πατρίτσιο Γκουσμάν είναι ένα ποιητικό-πολιτικό ντοκιμαντέρ, ικανό να μας θυμίσει, πως όποιος ξεχνάει την ιστορία του, δεν έχει μέλλον. Ο σκηνοθέτης γεννήθηκε στο Σαντιάγκο της Χιλής το 1941 κι από το 1971 κάνει ντοκιμαντέρ, που ήταν κι είναι μαζί με την αστρονομία τα μεγάλα του πάθη. Θύμα κι ο ίδιος της Δικτατορίας του Πινοσέτ, φυλακίστηκε για ένα μικρό διάστημα κι εξορίστηκε στη συνέχεια. Γνωστός, από τα " Salvador Allende ", To " Mαργαριταρένιο Κουμπί " κι η " Μάχη της Χιλής ", που θεωρήθηκε από το Cineaste, μία από τις δέκα καλύτερες πολιτικές ταινίες της εποχής μας.

Βρισκόμαστε στην Χιλή, στην έρημο Ατακάμα, σε υψόμετρο 3000 μέτρων. Εκεί οι αστρονόμοι παρατηρούν τα αστέρια και ψάχνουν νέες σπουδαίες ανακαλύψεις. Λίγο πιο κάτω αρχαιολόγοι μελετούν πολιτισμούς και τελευταίος τροχός της αμάξης για την κοινωνία, γυναίκες που αναζητούν τα οστά συγγενών τους, θύματα της σφαγής των αντιφρονούντων, κατά την περίοδο της Δικτατορίας. Όλο αυτή η αντίθεση δοσμένη με υποδειγματικό τρόπο, ώστε να δένουν μεταξύ τους και να προβάλλεται ο άνθρωπος, ως υπέρτατη αξία, σε αντιδιαστολή με τις προτεραιότητες του κρατικού μηχανισμού.

Κυριαρχούν η ελπίδα, η αισιοδοξία, η προσπάθεια κι η ανάγκη μέσα απ΄αυτήν την καθηλωτική αλληγορία να μείνει η συνείδηση ζωντανή. Η θύμηση κι η νοσταλγία να κερδίσουν το εφήμερο. Αυτός είναι ο στόχος του Γκουσμάν στα δικά μου μάτια και το πετυχαίνει. Συγκινεί, ευαισθητοποιεί τόσο τους συμπολίτες του, όσο και την κοινή γνώμη. Κι όποιος μένει απαθής είναι, επειδή το πρόβλημα δεν έχει φτάσει στην πόρτα του και δεν το έχει βιώσει. 

Ο ίδιος ο σκηνοθέτης τονίζει, " Δεν ήθελα να κάνω μία απλή περιγραφή της ερήμου. Ήθελα να ανακαλύψω στοιχεία από το παρελθόν, που πρέπει να μάθει ο καθένας. Η εμμονή μου με την αστρολογία από την εφηβεία μου, με ωθεί να κινηθώ σε δύο άξονες, στα παρατηρητήρια των αστρονόμων και στον ανθρώπινο πόνο, που λαμβάνει χώρα κάτω απ΄αυτά, εκεί που οι γυναίκες δίνουν τον δικό τους αγώνα για τους αγαπημένους τους.

Κι η μάχη δίνεται με το κεφάλι ψηλά, με αξιοπρέπεια κι υπομονή, χωρίς μεμψιμοιρίες. Είναι το ηθικό τους χρέος, προς τους νεκρούς συγγενείς και τον εαυτό τους. Κι εδώ έγκειται η βασική αντίθεση, που τόνισε κι ο αστρονόμος. Με φόντο το παρελθόν, ψάχνουν ένα κομμάτι τους, ενώ οι επιστήμονες με την ίδια βάση, κάτι νέο από τα παλιά. Και στις δύο περιπτώσεις όμως αναζητούν, ένα απομεινάρι τους φωτός, που κάποτε έλαμψε, κυριολεκτικά ή μεταφορικά.

Η Αριστερά είναι οπτική μέσα από την οποία βλέπεις την ζωή, μία πυξίδα. Δεν χρειάζονται μεγαλεπίβολα λόγια κι οράματα, που συχνά οδηγούν σε αποτυχημένες επαναστάσεις κι αυταπάτες. Ο ρομαντισμός στις μέρες μας τείνει να " κοιμηθεί ". Η θέση της όμως είναι εδώ, παρούσα, να θυμίζει αξίες κι ιδανικά, να υπενθυμίζει τα λάθη του περελθόντος και να προτείνει λύσεις, για να μην ξαναζήσουμε τα ίδια δεινά, τόσο ως χώρες ξεχωριστά, όσο κι ως ανθρωπότητα συνολικά. Κάπως έτσι ζεις, σκέφτεσαι, προσφέρεις στο σύνολο, ανιδιοτελώς.

Μεγάλο ρόλο στην επιτυχία του ντοκιμαντέρ διαδραματίζει, πέρα από τους πρωταγωνιστές, η εικόνα κι η φωτογραφία. Είναι μοχλοί, που κινούν την πλοκή και δίνουν τροφή στον θεατή, να ανοίξει τους ορίζοντές του. Εδώ έχουμε μία ατέλειωτη έρημο, στο " Κουμπί ", είχαμε τον νερό. Λεπτοί χειρισμοί του Γκουσμάν και λεπτομέρειες που οδηγούν σε ένα πολυδιάστατο παζλ.

Τα σημάδια που έχουν παραμείνει στον λαό της Χιλής είναι ανεξίτηλα. Η συλλογική μνήμη είναι το όπλο, το αντίδοτο. Δεν πρέπει να ξεχνάς τους νεκρούς, μόνο τότε πραγματικά πεθαίνουν. Εν κατακλείδι καταλήγω, ότι η ταινία έχει ένα βαθιά ανθρώπινο, οικουμενικό μήνυμα. Η αποσάθρωση, η αποσυντίθεση, αν θέλετε, της κοινωνίας είναι ανάλογη των οστών των ανθρώπων. Ολοκληρώνεται η κυκλική αφήγηση, με το κοινωνικό πρόβλημα στη μέση, στο κέντρο του στόχου, σε πρώτο πλάνο.

Η ζωή είναι ένας κύκλος, η ύλη αποτελείται από ασβέστιο, απαιτείται συνεχής ανανέωσή της. Το ίδιο ισχύει στα άστρα, το ίδιο και στους ανθρώπους κι ας ακούγεται σκληρό. Η μνήμη όμως έχει δύναμη ανάλογη της βαρύτητας, μας έλκει συνεχώς ....