Η «ΛΥΣΣΑΣΜΕΝΗ ΓΑΤΑ» ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ

 

«Λυσσασμένη γάτα» του Τενεσί Ουίλιαμς

Μετάφραση -Σκηνοθεσία: Σύλλας Τζουμέρκας

 

ΒΑΣΙΛΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ

Πρεμιέρα: Παρασκευή 1/12/2023

 

Ένα από τα πιο γνωστά έργα του μεγάλου Αμερικανού δραματουργού Τενεσί Ουίλιαμς, η βραβευμένη με Πούλιτζερ «Λυσσασμένη Γάτα» ανεβαίνει για πρώτη φορά στο ΚΘΒΕ, σε μετάφραση – σκηνοθεσία Σύλλα Τζουμέρκα. Η νέα παραγωγή του ΚΘΒΕ έρχεται στο Βασιλικό Θέατρο τον Δεκέμβριο.

Μια, υψηλής θερμοκρασίας, ανατρεπτική εκδοχή ενός από τα κορυφαία έργα της παγκόσμιας δραματουργίας, μέσα από την σκηνοθετική ματιά του Σύλλα Τζουμέρκα, στην πρώτη του συνεργασία με το ΚΘΒΕ.

 

Ένα παθιασμένο έργο τρυφερό όσο και σκληρό, ποιητικό όσο και ρεαλιστικό, ένα παιχνίδι του έρωτα με τον θάνατο, γεμάτο οικογενειακές συγκρούσεις, ανομολόγητα πάθη, απληστία και μανία για εξουσία. Μέσα σε μία ατμόσφαιρα, απ’όπου αναδύονται αλκοόλ και αποξένωση, η «Λυσσασμένη γάτα» κάνει βαθιά τομή στις διαπροσωπικές σχέσεις των ζευγαριών ή στο πώς μπορεί να διασωθεί ένας έρωτας – εάν μπορεί.

Πρεμιέρα: Παρασκευή 1^η Δεκεμβρίου, στις 21.00

 

Λίγα λόγια για το έργο

Την ημέρα των γενεθλίων του πατέρα, οι δύο γιοί του βρίσκονται στο σπίτι με τις οικογένειές τους για να γιορτάσουν. Ο Γκούπερ, ο μεγαλύτερος γιος και η γυναίκα του η Μέη, γνωρίζοντας ότι ο πατέρας είναι βαριά άρρωστος, προσπαθούν να αναλάβουν την τεράστια περιουσία του, την οποία δικαιωματικά θεωρούν πως τους ανήκει, έχοντας μια υποδειγματική οικογενειακή ζωή με πέντε παιδιά. Από την άλλη ο μικρότερος αδελφός και αγαπημένος γιος, ο Μπρικ, βυθισμένος στο πένθος, έχει αποσυρθεί από τη ζωή και έχει προσκολληθεί στο αλκοόλ, ενώ η γυναίκα του η Μάργκαρετ προσπαθεί απεγνωσμένα να ξανακερδίσει τον έρωτά του και να αναλάβει την περιουσία του πατέρα.

 

Η απόκρυψη της αλήθειας, η υποκρισία, η απληστία, η πατριαρχία, η ανάγκη για έλεγχο και εξουσία, η ομοφοβία είναι ορισμένα από τα θέματα που θίγονται μέσα στο κείμενο του Τενεσί Ουίλιαμς. Στο έργο συναντούμε τα πρόσωπα εκείνα που επιθυμούν, που διεκδικούν, που κυριαρχούν αλλά και εκείνα που αφήνονται έρμαια στη ζωή να τα παρασύρει. 

 

Η «Λυσσασμένη Γάτα» ανέβηκε για πρώτη φορά στις 24 Μαρτίου του 1955 στο Morosco Theatre της Νέας Υόρκης, σε σκηνοθεσία Ελία Καζάν. Ο Τενεσί Ουίλιαμς έλαβε για το έργο αυτό βραβείο Πούλιτζερ και το 1957 έγινε μεγάλη κινηματογραφική επιτυχία με την Ελίζαμπεθ Τέιλορ και τον Πολ Νιούμαν. Η ιδέα βασίστηκε σε ένα προγενέστερο διήγημα του συγγραφέα με τίτλο «Three Players of a Summer Game».

 

Στην έκδοση του έργου ο Ουίλιαμς δημοσίευσε δύο εκδοχές της τρίτης πράξης. Η πρώτη γράφτηκε από τον ίδιο ενώ η δεύτερη προέκυψε με τις κατευθύνσεις του Ελία Καζάν. Πάνω στην πρώτη εκδοχή, την πιο αγαπημένη και πιο αντιπροσωπευτική για τον συγγραφέα, κινήθηκε η μετάφραση του Σύλλα Τζουμέρκα.

 

 

Η παράσταση είναι κατάλληλη για άτομα άνω των 16 ετών.

 

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ 

Η Λυσσασμένη Γάτα υπήρξε για μένα, από τα πρώτα χρόνια, ένα έργο-καθρέφτης (στη ζωή) και ένα έργο-οδηγός (στις τέχνες). Το άγριο χιούμορ του, η με-τη-βία είσοδός του στο Αληθινό, μαζί με το μυώδες, ασυγκράτητο ανακάτεμα υψηλού και χαμερπούς που επιχειρεί στον διάλογο, μού έσπασαν το χέρι.

 

Σε κανένα άλλο έργο δεν είναι τόσο ορατό, τόσο κρυστάλλινα καθαρό, το σφιχτό αγκάλιασμα της Απόγνωσης με τον Πόθο, όσο στη Λυσσασμένη Γάτα, αυτή την παράξενη, σε πραγματικό χρόνο και υψηλής θερμοκρασίας «ιλαροτραγωδία έπαυλης» του Τενεσί Ουίλιαμς.

 

Σαν θεόρατα κύματα στην απέραντη θάλασσα αυτού που είμαστε, ο πόθος για Ζωή, ο πόθος για Θάνατο, ο πόθος για  Έρωτα, ο πόθος για Ανάσταση, ο πόθος για Λήθη, ο πόθος για Λεφτά και ο πόθος για Κυριαρχία – ή αλλιώς, πιο δυναμικά, όπως στο ίδιο το έργο, η λύσσα για Ζωή, η λύσσα για Θάνατο, η λύσσα για Έρωτα, η λύσσα για Ανάσταση, η λύσσα για Λήθη, η λύσσα για Λεφτά και η λύσσα για Κυριαρχία – ζωογονούν, οργίζουν, συνταράσσουν, ανασηκώνουν και γκρεμοτσακίζουν, εναλλάξ και παλινδρομικά, τα μέλη μιας οικογένειας σε μια χωρίς όριο μάχη, που διαρκεί ένα βράδυ, και από την οποία κανείς δεν βγαίνει αλώβητος, κανείς δεν καταφέρνει να κρύψει ό,τι θα ήθελε να κρύψει και κανείς δεν καταφέρνει να αποφύγει μια αληθινά μοιραία στιγμή.

 

O ίδιος ο Τενεσί Ουίλιαμς πίστευε πως η Λυσσασμένη Γάτα είναι το καλύτερο έργο του. Και μάλλον είναι. Γιατί είναι το πιο αδυσώπητο, αλλά και γιατί, όπως αποδείχθηκε, το πλέον ανέφικτο: έγραψε και ξανάγραψε ο ίδιος την τελευταία πράξη, μια φορά κατά παραγγελία, μια φορά από μόνος του, ενώ μια άλλη εκδοχή, όχι του συγγραφέα, με μαλακωμένα τα ερέβη και φασκιωμένα σε βαθμό ακαταληψίας τα κέντρα των ηρώων, εμφανίζεται στο σενάριο της κινηματογραφικής ταινίας – που και αυτή έχει, για πολλούς λόγους με πρώτο απ’ όλους τη Λιζ Τέιλορ, γερές τις ρίζες της στο συλλογικό ασυνείδητο.

 

Όλες αυτές οι εκδοχές αναζητούν έκβαση στον κόμπο απόγνωσης, επιθυμίας και βίας που δένουν και σφίγγουν όλο και περισσότερο τα πρόσωπα αυτού του έργου, με μεθόδους οικείες και ακραίες, ή, για την ακρίβεια, ακραία οικείες. Αλλά ο κόμπος της Λυσσασμένης Γάτας είναι από κείνους που δε λύνονται ούτε στη ζωή ούτε στο ίδιο το έργο, σε καμία του εκδοχή. Τον λύνει, ίσως, η φθορά ή ένα χέρι που να μπορεί να κόψει το σχοινί οδηγώντας μια για πάντα τον κόμπο στη λήθη. Όπως ακριβώς γίνεται δηλαδή και πιο καθαρά στην πρώτη, την πρωτότυπη εκδοχή, που είναι και αυτή που παρουσιάζεται στην παράσταση – την εκδοχή στην οποία είναι πιο δυναμικά ευκρινή και τα τρία αρχέτυπα του έργου: ο Ιππόλυτος, ο Βασιλιάς Ληρ και ο Τσέχωφ.

 

Οικογενειακά δηλητήρια, η άγρια ποίηση της καθημερινότητας, έρωτες, μίση, πάθη και ρευστές σεξουαλικότητες χορεύουν εδώ, σε ένα εντέλει Ονειρόδραμα που, αργά και σταθερά, παραδίδει την σπαρταριστή κωμωδία και το σκληρό, πεισματωμένο, ανυποχώρητο μελόδραμα της Λυσσασμένης Γάτας, στην αγκαλιά του σινεμά υψωμένου τρόμου.

 

Σύλλας Τζουμέρκας

 

 

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Σύλλας Τζουμέρκας, Σκηνικά:  Πηνελόπη Βαλτή, Κοστούμια: Μάρλι Αλειφέρη, Φωτισμοί:   Ελίζα Αλεξανδροπούλου & Δήμητρα Αλουτζανίδου, Επιμέλεια κίνησης & Βοηθός σκηνοθέτη:  Σοφία Παπανικάνδρου, Βοηθός σκηνογράφου: Νιόβη Μπολιάκη, Βοηθός ενδυματολόγου: Δανάη Πανά, Μουσική διδασκαλία: Χρύσα Τουμανίδου, Οργάνωση παραγωγής: Αθανασία Ανδρώνη

 

ΔΙΑΝΟΜΗ: Μελίνα Αποστολίδου, Λουκία Βασιλείου, Λίλα Βλαχοπούλου, Γιάννης Καραμφίλης, Δημήτρης Κολοβός, Άννα Κόπακα, Βάσια Μπακάκου, Βασίλης  Μπεσίρης, Λίλιαν Παλάντζα, Ορέστης Παλιαδέλης, Γιώργος Παπαδάκος, Βασίλης Σπυρόπουλος.

 

Παιδιά: Γαλάτεια Αγγέλη, Δημήτρης Καυκάς, Γιώργος Κωνσταντινίδης, Στέλλα Παπανικολάου

 

Πληροφορίες

Βασιλικό Θέατρο (Πλατεία Λευκού Πύργου)

Πρεμιέρα:  Παρασκευή 01/12/2023, στις 21.00

 

Προπώληση: ntng.gr |more.com | 11876 |

Πληροφορίες- κρατήσεις στο Τ. 2315 200 200 και στα εκδοτήρια του ΚΘΒΕ

 

΄Ωρες παραστάσεων

Τετάρτη: 19.00

Πέμπτη-Παρασκευή: 21.00

Σάββατο: 18.00 & 21.00

Κυριακή: 19.00

«Βίρα τις άγκυρες» των Θανάση Παπαθανασίου & Μιχάλη Ρέππα

 

«Βίρα τις άγκυρες» των Θανάση Παπαθανασίου & Μιχάλη Ρέππα

Σκηνοθεσία: Αστέριος Πελτέκης

 

 ΄Eρχεται στο Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών

Πρεμιέρα: Παρασκευή 15|12|2023

 

Το ΚΘΒΕ «σαλπάρει» τον Δεκέμβριο με ένα εμβληματικό έργο που αποτελεί μια αναδρομή στην ιστορία της ελληνικής επιθεώρησης, όπως αποτυπώνεται μέσα από την οξυδερκή ματιά των Θανάση Παπαθανασίου & Μιχάλη Ρέππα. «Βίρα τις άγκυρες», ένα έργο που αγαπήθηκε από το κοινό, από την πρώτη παρουσίασή του όταν ανέβηκε το 1997 από το Εθνικό Θέατρο με σκοπό να αποδοθεί ένας φόρος τιμής στο παρεξηγημένο αυτό θεατρικό είδος.

 

Με αφορμή τη συμπλήρωση 130 χρόνων επιθεώρησης, το ΚΘΒΕ παρουσιάζει, σε σκηνοθεσία του Καλλιτεχνικού Διευθυντή, Αστέριου Πελτέκη, μια νέα οπτική της παράστασης που φιλοδοξεί να ψυχαγωγήσει, να σατιρίσει αλλά κυρίως να ταξιδέψει το κοινό. Εκκινώντας από το 1894 και την πρώτη καταγεγραμμένη ελληνική επιθεώρηση Λίγο απ’ όλα, οι δύο συγγραφείς μας ταξιδεύουν στον χρόνο καθώς μας μεταφέρουν στον λαμπερό κόσμο της Επιθεώρησης, παρουσιάζοντας τη μάχη επιβίωσης που έδιναν οι ηθοποιοί και οι συντελεστές της, με φόντο σημαντικά ιστορικά γεγονότα της εποχής.

 

Αντλώντας υλικό από αυτοβιογραφίες μεγάλων πρωταγωνιστριών της εποχής, όπως η Σπεράντζα Βρανά, η Άννα Καλουτά, η Μαρίκα Νέζερ, η Ζωζώ Σαπουντζάκη, και συνδυάζοντάς το με βιογραφικά στοιχεία μεγάλων κυριών του θεάτρου αλλά και με αφηγήσεις ή φήμες που κυκλοφορούσαν στον θεατρικό χώρο, οι δύο συγγραφείς συνέθεσαν τα βασικά πρόσωπα του έργου μέσα από «υπαρκτά υλικά».

Με νοσταλγική ατμόσφαιρα αλλά και με πολύ χιούμορ, το Βίρα τις άγκυρες είναι μια μεγάλη μουσικοθεατρική παράσταση που συνδυάζει  τραγούδι, χορό, γέλιο αλλά και συγκίνηση!

 

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: Αστέριος Πελτέκης, Σκηνικά: Μανόλης Παντελιδάκης, Κοστούμια: Νίκος Χαρλαύτης, Χορογραφίες: Δημήτρης Παπάζογλου, Μουσική: πρωτότυπη μουσική από τους συνθέτες Γιώργο Μουζάκη, Γιώργο Κατσαρό, Ζακ Ιακωβίδη, Γιώργο Ε. Παπαδάκη, Ενορχηστρώσεις: Γιώργος Ανδρέου, Φωτισμοί: Στέλιος Τζολόπουλος, Α’ Βοηθός σκηνοθέτη: Εύη Σαρμή, Β΄Βοηθός σκηνοθέτη: Λίλη Αδρασκέλα

 

ΔΙΑΝΟΜΗ:

Λίλη Αδρασκέλα, Μαίρη Ανδρέου, Νικολέττα Βλαβιανού, Λευτέρης Δημηρόπουλος, Δημήτρης Διακοσάββας, Άννα Ευθυμίου, Ζωή Ευθυμίου, Παντελής Καναράκης, Νίκος Καπέλιος, Αγγελική Κιντώνη, Θάνος Κοντογιώργης, Άννα Κυριακίδου, Χριστίνα Κωνσταντινίδου, Τατιάνα Μελίδου, Δημήτρης Μορφακίδης, Χριστίνα Μπακαστάθη, Γιολάντα Μπαλαούρα, Κλειώ Δανάη Οθωναίου, Κώστας, Σαντάς, Σπύρος Σαραφιανός, Εύη Σαρμή,  Δημήτρης Σιακάρας, Θεοφανώ Τζαλαβρά, Ορέστης Τζιόβας, Θάνος Φερετζέλης, Ανδριάννα Χαλκίδη

 

Χορεύουν οι: Στέλλα Εμίνογλου, Αναστασία Κελέση

Συμμετέχουν οι σπουδαστές της Δραματικής Σχολής του ΚΘΒΕ: Πασχάλης Τερζής και Κωνσταντίνος Πόποβιτς.

 

Πληροφορίες

Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών (Εθνικής Αμύνης 2) 

Πρεμιέρα: Παρασκευή 15/12/2023, στις 21.00

 

Προπώληση: ntng.gr |more.com | 2117700000|

Πληροφορίες- κρατήσεις στο Τ. 2315 200 200 και στα εκδοτήρια του ΚΘΒΕ

 

 

΄Ωρες παραστάσεων

Τετάρτη: 19.00

Πέμπτη-Παρασκευή: 21.00

Σάββατο: 18.00 & 21.00

Κυριακή: 19.00

«Σ’ εσάς που με ακούτε» - Παρασκευή 17 Νοεμβρίου Μικρό Θέατρο Μ. Λαζαριστών

 

Το επίκαιρο και βαθιά πολιτικό κείμενο της Λούλας Αναγνωστάκη σε μια πρωτότυπη σκηνοθεσία του Χρήστου Θεοδωρίδη επιστρέφει

 

«Σ’ εσάς που με ακούτε»

 

2^ος χρόνος.

 

Πρεμιέρα: Παρασκευή 17 Νοεμβρίου

 

Μικρό Θέατρο Μονής Λαζαριστών

 

 

Εξαιρετικές ήταν οι εντυπώσεις που συγκέντρωσε, την περσινή σεζόν, η παράσταση του ΚΘΒΕ «Σ’ εσάς που με ακούτε» που επιστρέφει για 2^η χρονιά την Παρασκευή 17 Νοεμβρίου στο Μικρό Θέατρο της Μονής Λαζαριστών.

 

Το κείμενο της πάντα επίκαιρης και με το ανήσυχο βλέμμα της στραμμένο στην πολιτική, Λούλας Αναγνωστάκη, στην πρωτότυπη σκηνοθεσία του Χρήστου Θεοδωρίδη, ενός από τους πιο ανερχόμενους νέους σκηνοθέτες έχει γίνει σύνθημα και προκαλεί πάντα ενδιαφέρουσες συζητήσεις.

 

Το κοινό με κομμένη την ανάσα παρακολουθεί τις προσωπικές ιστορίες που «ακουμπούν» στην έντονη επιθυμία όλων των ανθρώπων του κόσμου για ελευθερία, ισότητα και ουσιαστική αποδοχή της διαφορετικότητας.

 

Ζητήματα διαχρονικά βαθιά πολιτικά με τον άνθρωπο στο επίκεντρο να παλεύει και να διεκδικεί τα αυτονόητα.

 

Δεν φοβάμαι πια…

 

*Η παράσταση είναι κατάλληλη για άνω των 13 ετών.

 

Η παράσταση

Βερολίνο, 2001 ή 2023.

Βερολίνο, τώρα.

Σε μια πόλη σύμβολο του ταραγμένου παρελθόντος της Ευρώπης, επικρατεί πολιτική και κοινωνική αναστάτωση αλλά και η λήθη που «προσφέρει» η καθημερινότητα. Αύριο, θα γινεί μια τεράστια ειρηνική συγκέντρωση. Αύριο, όλοι θα πρέπει να μιλήσουν. Όλοι θα πρέπει να δηλώσουν τη θέση τους, στον νέο κόσμο. Μέσα στο σπίτι της Μαρίας και του Χανς, μαζί με αυτούς, η Σοφία, ο Άγης, η Τρούντελ, ο Νίκος, ο Τζίνο, η Έλσα, ο Ιβάν κι εμείς, οι θεατές, θα μετρήσουμε τα τραύματα μας. Τις αφόρητες συλλογικές ήττες, τις εφήμερες προσωπικές νίκες. Το ατομικό επίπεδο που διαμορφώνει το πανανθρώπινο, το πολιτικό επίπεδο που ορίζει τη ζωή του καθένα μας ξεχωριστά. Ίσως ανακαλύψουμε πως είμαστε της Γης οι χαμένοι, μα αυτό δεν θα μας σταματήσει από το να χορεύουμε, να τραγουδάμε, να ερωτευόμαστε, να γελάμε, να ελπίζουμε.

Να ελπίζουμε.

Να ελπίζουμε, πως μια μέρα κι εμείς θα νικήσουμε.

 

Η Λούλα Αναγνωστάκη στο «Σ’ εσάς που με ακούτε», ίσως ένα από τα σημαντικότερα έργα της, μας προσκαλεί για άλλη μια φορά, να βουτήξουμε στο παρελθόν και ν’ αναδυθούμε στο παρόν, γεμίζοντας τα πνευμόνια μας με τον αέρα του μέλλοντος. Να συνομιλήσουμε με το έργο και να αναρωτηθούμε τι φοβόμαστε, τι ελπίζουμε και πώς μοιάζει το αύριο που κοιμάται μέσα μας.

 

Συντελεστές

Σκηνοθεσία, Δραματουργική Επεξεργασία, Μουσική Επιμέλεια: Χρήστος Θεοδωρίδης

Δραματουργική επεξεργασία: Ιζαμπέλα Κωνσταντινίδου

Σκηνικά: Εδουάρδος Γεωργίου

Κοστούμια: Μαρίνα Κελίδου

Χορογραφία, επιμέλεια κίνησης, βοηθός σκηνοθέτη: Ξένια Θεμελή

Φωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας

Βοηθός Σκηνογράφου: Δανάη Πανά

Β Βοηθός Σκηνογράφου: Ερατώ Γεωργίου

Οργάνωση παραγωγής: Ηλίας Κοτόπουλος

Photos under That long black cloud

 

Παίζουν οι ηθοποιοί: Πάρης Αλεξανδρόπουλος (έως 17/12), Νικόλας Δροσόπουλος (από 20/12) (Τζίνο), Σεμίραμις Αμπατζόγλου (Τρούντελ), Νικόλας Δροσόπουλος (έως 17/12), Χρήστος Τσάβος (από 20/12) (Νίκος), Ελένη Θυμιοπούλου (Μαρία), Γιώργος Κολοβός (Ιβάν), Νίκος Μήλιας (Άγης), Χρυσή Μπαχτσεβάνη (Σοφία), Δημήτρης Ναζίρης (Χανς), Μπέττυ Νικολέση (Έλσα).

 

Πληροφορίες

Μικρό Θέατρο Μονής Λαζαριστών (Κολοκοτρώνη 25-27, Σταυρούπολη)

Πρεμιέρα: Παρασκευή 17 Νοεμβρίου, 21:00

Διάρκεια παράστασης: 100 λεπτά, χωρίς διάλειμμα

Τ.: 2315 200 200

Προπώληση: https://www.more.com/theater/s-esas-pou-me-akoute2nd-season/

*Κατά τη διάρκεια της παράστασης για τις ανάγκες της δράσης ακούγεται πυροβολισμός και ένας ηθοποιός ανάβει τσιγάρο.

Ώρες παραστάσεων

Τετάρτη: 19:00

Πέμπτη-Παρασκευή: 21:00

Σάββατο: 18:00 & 21:00

Κυριακή: 19:00 

Το ΚΘΒΕ ΜΕ ΔΙΠΛΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ ΜΑΡΙΑΣ ΚΑΛΛΑΣ

 

«Μια συνέντευξη με τη Μαρία Κάλλας»

- Προβολή ντοκιμαντέρ «Ακολουθώντας τα Ίχνη του Εφήμερου»

 

Φουαγιέ Θεάτρου Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών

Παρασκευή 17/11, Σάββατο 18/11 και Κυριακή 19/11 στις 21:00

 

Συνεχίζεται η  διπλή Δράση: «Μια συνέντευξη με τη Μαρία Κάλλας" - Προβολή ντοκιμαντέρ «Ακολουθώντας τα Ίχνη του Εφήμερου», που παρουσιάζει το ΚΘΒΕ, στο πλαίσιο του εορτασμού του έτους Μαρίας Κάλλας αλλά και της κοινωνικής του προσφοράς προς τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.

 

Με την παρουσίαση αυτής της  κοινωνικής δράσης, που ξεκίνησε με επιτυχία την Παρασκευή 10 Νοεμβρίου και θα φιλοξενηθεί στο Φουαγιέ Θεάτρου Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών έως τις 19 Νοεμβρίου 2023,   το ΚΘΒΕ στοχεύει στην ανάδειξη άγνωστων πτυχών της ζωής και του έργου της διεθνούς αναγνωρισμένης σοπράνο, Μαρίας Κάλλας, ενώ παράλληλα δίνει την ευκαιρία στους θεατές να έρθουν σε επαφή με το πολύτιμο αρχείο κοστουμιών του ΚΘΒΕ, με αριστοτεχνικές δημιουργίες σπουδαίων ενδυματολόγων και καλλιτεχνών, από το 1961 έως σήμερα.

 

Το κοινό θα έχει την ευκαιρία, το Σάββατο 18 Νοεμβρίου μετά την ολοκλήρωση της δράσης Κάλλας και την προβολή του ντοκιμαντέρ "Ακολουθώντας τα Ίχνη του Εφήμερου", να συζητήσει με τους συντελεστές του ντοκιμαντέρ.

 

Η κοινωνική δράση παρουσιάζεται δωρεάν με προτεραιότητα στις ομάδες ΑΜΕΑ, Ανέργων, Πολυτέκνων, Εκπαιδευτικών αλλά και σε Φοιτητές και Μαθητές.

 

«Μία Συνέντευξη με τη Μαρία Κάλλας»

Είναι Νοέμβριος του 1973 όταν η Μαρία Κάλλας δίνει στο Παρίσι συνέντευξη στον δημοσιογράφο Mike Wallace. Είναι 50 ετών, έχει 8 χρόνια να τραγουδήσει δημόσια, ενώ μία παγκόσμια περιοδεία ξεκινά με τον επί σειρά ετών συνεργάτη της, Giuseppe Di Stefano που θα είναι και η τελευταία της ζωής της...

 

Δραματουργική επεξεργασία: Αμαλία Κοντογιάννη

Σκηνοθετική επιμέλεια: Κλειώ Δανάη Οθωναίου

Ενδυματολογική επιμέλεια: Δανάη Πανά

Βοηθός Σκηνοθέτη: Χριστόφορος Μαριάδης

Οργάνωση Παραγωγής: Εύα Κουμανδράκη

 

Πρωταγωνιστούν:

Χρίστος Στυλιανού

Κλειώ Δανάη Οθωναίου

 

«Ακολουθώντας τα Ίχνη του Εφήμερου»

Following the Traces of the Ephemeral

ένα ντοκιμαντέρ σε σκηνοθεσία Ειρήνης Χατζηκυριακίδου

Συντελεστές ταινίας:

Διεύθυνση και Οργάνωση Παραγωγής: Άννα Μονογυιού

Διεύθυνση Φωτογραφίας: Αλεξάνδρα Σιαφάκα

Μοντάζ: Γιάννης Κολαξίζης

Πρωτότυπη Μουσική και Ηχητικός Σχεδιασμός: Αναστάσης Πετρέλης

Location Manager, Script Continuity και Βοηθός Παραγωγής: Γιάννης Παπαδόπουλος

Color Correction: Ορέστης Ψωμόπουλος

Ηλεκτρολόγος: Νίκος Καλτσάς

Ηχοληψία: Ελένη Γκολφινοπούλου

Συμπληρωματική Ηχοληψία: Κώστας Ψύλλας, Γιάννης Παπαδόπουλος

 

Συνεντεύξεις:

Ιουλία Σταυρίδου (1952- 2020), Ιωάννα Μανωλεδάκη, Βίκυ Κερτεμελίδου, Ελένη Τσιλιγκαρίδου- Καρανικόλα, Νίκη Πασχαλίδου, Δάφνη Τσακότα

 

Επόμενες Ημέρες και ώρες παρουσίασης:

Παρασκευή 17/11, Σάββατο 18/11 και Κυριακή 19/11 στις 21:00

Πληροφορίες στα ταμεία του ΚΘΒΕ: 2315 200 200

 

ΩΡΑΡΙΟ ΤΑΜΕΙΩΝ:

Βασιλικό Θέατρο: Τρίτη 08:30 - 16:00 / Τετάρτη έως Κυριακή 08:30- 21:30

Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών: Τετάρτη έως Κυριακή 14:00 - 21:30

Θέατρο Μονής Λαζαριστών: Τρίτη έως Κυριακή 14:00 - 21:30 (τις ημέρες που θα πραγματοποιούνται πρωινές παραστάσεις το ωράριο των ταμείων θα είναι 8:15 - 22:30)

Πλατεία Αριστοτέλους: Το εκδοτήριο θα παραμείνει κλειστό

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ στις αίθουσες 23/11

 

 

Η One from the Heart παρουσιάζει τη νέα ταινία του Κρίστιαν Πέτζολντ (Christian Petzold) ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ (Afire – Roter Himmel).  Η ταινία  έκανε πρεμιέρα στο Διαγωνιστικό Τμήμα του Φεστιβάλ Βερολίνου όπου απέσπασε την Αργυρή Άρκτο – Μεγάλο Βραβείο Επιτροπής. Στη συνέχεια προβλήθηκε στα Φεστιβάλ Σίδνεϊ,  Φεστιβάλ Λα Ροσέλ,  Φεστιβάλ Εδιμβούργου, ανάμεσα σε άλλα, ενώ κυκλοφόρησε τους προηγούμενους μήνες με επιτυχία στις ΗΠΑ και στη Γαλλία. Στην Ελλάδα πραγματοποίησε την πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης λίγο πριν την κυκλοφορία της στις αίθουσες.

Ένα μικρό εξοχικό στη Βαλτική θάλασσα. Οι μέρες είναι ζεστές και δεν έχει βρέξει εδώ και εβδομάδες. Τέσσερις νέοι συναντιούνται, παλιοί και νέοι φίλοι. Τα ξερά δάση που τους περιβάλλουν παίρνουν φωτιά, όπως ανάλογα και τα συναισθήματα τους. Η ευτυχία, η απόλαυση και η ο έρωτας, αλλά ταυτόχρονα η ζήλεια, η πικρία και οι εντάσεις. Πολύ σύντομα οι φλόγες φτάνουν και εκεί.

 

Ο σπουδαίος Κρίστιαν Πέτζολντ πιο ανάλαφρος από ποτέ, αλλά ταυτόχρονα σταθερά βαθιά ρομαντικός συνεχίζει τον κύκλο των ταινιών που αντλούν την έμπνευση τους από τα στοιχεία της φύσης, αυτή τη φορά βάζοντας στο κέντρο το στοιχείο της φωτιάς, ρεαλιστικά ως μια χειροπιαστή, τρομακτική, οικολογική και όχι μόνο απειλή, αλλά και μεταφορικά ως την αναγεννητική δύναμη του έρωτα που έρχεται να πυρπολήσει δραματικά και για πάντα τη ζωή του πρωταγωνιστή της ταινίας. Την ίδια στιγμή υπογράφει, συχνά αυτοσαρκαστικά, έναν αριστουργηματικό στοχασμό για την αιώνια σύγκρουση της διαχρονικής τέχνης με την τόσο εφήμερη, αλλά αληθινή, ζωή.

 

Σημείωμα του σκηνοθέτη:

 

Η ταινία εμπνέεται από τις ταινίες του καλοκαιριού, ένα ξεχωριστό κινηματογραφικό είδος σε αρκετές χώρες. Νέοι άνθρωποι περνούν μαζί το καλοκαίρι. Στο αμερικάνικο σινεμά είναι συχνά η αφορμή για ταινίες τρόμου. Μια άγνωστη περιοχή, ένα σπίτι στο δάσος, και η φρίκη ξεκινά. Στον γαλλικό κινηματογράφο, οι ταινίες καλοκαιριού με νέους αποτελούν συνήθως μια ευκαιρία «συναισθηματικής αγωγής», βρισκόμαστε στην παραλία, οι κοινωνικές τάξεις συναντιούνται και οι νέοι περνούν στην ενήλικη ζωή. Και καθώς στους Γερμανούς αρέσει να ονειρεύονται, θέλησα αυτή η καλοκαιρινή γερμανική ταινία να ξεκινά μέσα στην παράδοση των γερμανικών ρομαντικών ονείρων. Το δάσος, η μουσική, δύο νέοι που ταξιδεύουν με το αυτοκίνητο και χάνονται. Με αυτή την έναρξη τίποτα δεν είναι ξεκάθαρο ακόμα, εκτός από ένα πράγμα: είναι σινεμά.

 

Η ιδέα για αυτή την ταινία ήρθε την εποχή του πρώτου λοκντάουν. Τα σχολεία ήταν κλειστά, τα πάρκα, οι παιδικές χαρές, δεν είχαμε το δικαίωμα να δούμε τους φίλους μας. Οι νέοι στερήθηκαν τον ζωτικό τους χώρο. Αναρωτιόμουν γιατί αυτά τα μέτρα άγγιζαν πρωτίστως τα παιδιά και τους νέους. Για ποιο λόγο αυτά τα μέτρα επικεντρώνονταν στη νεότητα, στις απολαύσεις; Εκείνη την εποχή, έβλεπα πολλές γαλλικές και αμερικάνικες καλοκαιρινές ταινίες. Είναι ταινίες που μας δείχνουν πώς γινόμαστε κάποιος μέσα στην ξεχωριστή συνθήκη των διακοπών, όταν δεν μπορούμε να έχουμε τον έλεγχο όλων των πραγμάτων γύρω μας. Αυτοί οι μήνες του καλοκαιριού είναι ένας κόσμος μέσα στον οποίο οι νέοι πρέπει να διαμορφώσουν τον εαυτό τους και να γνωρίσουν τον κόσμο. Είναι συνήθως το τελευταίο καλοκαίρι πριν την ενηλικίωση, το τελευταίο ανέμελο καλοκαίρι. Και ταυτόχρονα, είναι ίσως το τελευταίο καλοκαίρι για όλους γιατί τα δάση καίγονται. Αυτή ήταν η αίσθηση γύρω από τη δημιουργία αυτής της ταινίας.

 

Ήταν σημαντικό το σπίτι να βρίσκεται στη μέση ενός ξέφωτου. Στο μονοπάτι που οδηγεί εκεί, ο Λέον είναι μόνος μέσα στο δάσος και φοβάται. Και αυτός ο φόβος είναι ο φόβος της εγκατάλειψης. Ο Λέον δουλεύει το δεύτερο μυθιστόρημα του. Δεν ξέρει ποιος είναι και ποιος μπορεί να γίνει. Είναι χαμένος στο δάσος, όπως είναι χαμένος μέσα στον εαυτό του. Και αυτό το σπίτι στη μέση είναι ένα προστατευμένο μέρος, περιτριγυρισμένο από έναν τοίχο από δέντρα. Αργότερα, όταν ο Λέον βλέπει για πρώτη φορά την νεαρή γυναίκα, την «εισβολέα», είναι ολομόναχη και απλώνει σεντόνια. Για εκείνη το ξέφωτο είναι ένας τόπος ελευθερίας και ξεγνοιασιάς. Στην περίπτωση του Λέον που δεν κάνει τίποτα, δεν μαγειρεύει, δεν πάει για μπάνιο, θέλει να δραπετεύσει από τον κόσμο, το ξέφωτο είναι ένα φρούριο.

 

Για μένα αυτή η ταινία είναι στο βάθος μια ταινία γύρω από την αθωότητα. Αυτά τα παιδάκια που θέλουν παγωτό στρουμφ, η κίνηση στην παραλία, οι άνθρωποι, η θάλασσα και το καλοκαίρι δημιουργούν μια ατμόσφαιρα όπου δύο νέοι προσπαθούν να επικοινωνήσουν με εύθραυστους και αστείους τρόπους. Ο Λέον γίνεται ένα παιδί. Αυτό μάλλον του σώζει τη ζωή: το να ξαναγίνει παιδί. Στην πράξη, η ταινία δεν είναι μια ιστορία όπου κάποιος βρίσκει μια ταυτότητα και γίνεται κάποιος αλλά κάποιος που πρέπει να χάσει κάτι.

 

Πιστεύω ότι σήμερα όλα είναι εντελώς εξατομικευμένα. Οι δεκαετίες του 60, του 70 και του 80 ήταν ίσως περισσότερο εποχές όπου μπορούσαμε συλλογικά να ξεφύγουμε από την κοινωνική καταπίεση. Αλλά σήμερα, από την ηλικία των 22 ετών πρέπει να ξέρεις ποιος είσαι. Μέσα στα πανεπιστήμια δεν υπάρχει πια πρακτική εξερεύνησης αλλά μόνο θεωρία. Δεν μπορείς να χαραμίζεις τον χρόνο σου, να προσφέρεις τον εαυτό σου, να ξεφεύγεις από την πορεία. Ενώ αυτό κάνουν οι άλλοι τρεις χαρακτήρες. Σπαταλούν τον χρόνο τους και στην πορεία παρασύρουν και τον Χέλμουτ, τον εκδότη. Και υπάρχει μια αίσθηση ουτοπίας εδώ. Και ίσως είναι αυτός ο λόγος που η Νάντια ενδιαφέρεται για τον Λέον. Θα της άρεσε να τον προκαλέσει να γίνει πιο ανοιχτός, πιο σπάταλος με τον χρόνο του, πιο γενναιόδωρος. Γιατί ο έρωτας είναι ακριβώς αυτό: η δυνατότητα να προσφέρουμε τον εαυτό μας.

 

Έγραψαν για την ταινία:

«Μια οξυδερκής μελέτη για έναν επιτηδευμένο, ανασφαλή συγγραφέα που ερωτεύεται μια γυναίκα που δεν μπορεί να υποτιμήσει, η νέα ταινία του Γερμανού σκηνοθέτη προβαίνει σε μια μεγάλη δήλωση για την αγάπη και την κατακλυσμίαια δύναμη της, διανθίζοντας της με πολλά στοιχεία σάτιρας». Caitlin Quinlan, Sight and Sound

«Η παραπλανητική απλότητα ανοίγει δρόμο σε μια φωτισμένη ουσία & βάθος». David Rooney, The Hollywood Reporter

«Μια εξοχική κατοικία δεν φέρνει την ηρεμία στην υπέροχη, σαγηνευτική νέα ταινία του Κρίστιαν Πέτζολντ. Πανέξυπνη και σαρκαστικά αστεία, η τελευταία ιστορία του μας παρουσιάζει έναν νεαρό συγγραφέα να βγάζει τις δημιουργικές του ανασφάλειες σε όλους στο πέρασμα του – και αυτό πριν ακόμα αρχίσουν οι πυρκαγιές». Guy Lodge, Variety

 «Ο Κόκκινος Ουρανός είναι το ασυμβίβαστο έργο ενός καθιερωμένου δημιουργού, όχι μόνο σε εννοιολογικό και υφολογικό επίπεδο αλλά και ως προς τη συναισθηματική του πολιτική». The Playlist

 

«Η τελευταία ταινία του Κρίστιαν Πέτζολντ έχει όλα τα αναγνωρίσιμα στοιχεία της φιλμογραφίας του: παιχνιδιάρικη αφηγηματική δομή, μια τοποθεσία που αποτελεί έναν χαρακτήρα από μόνη της, η αίσθηση ότι υπάρχει κάτι άλλο, ένας μύθος ή κάτι που υπονοείται από την ιστορία του κινηματογράφου, που βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια της ιστορίας που εκτυλίσσεται. Ακόμα κι έτσι, η νέα ταινία οδηγεί τον Πέτζολντ σε μια σαφώς νέα κατεύθυνση. Ενώ αρχικά φαίνεται να ανήκει στο όλο και πιο διαδεδομένο είδος δραμάτων κλιματικής καταστροφής του διεθνούς κινηματογράφου, αποτελεί ταυτόχρονα ένα εύθραυστο έργο χαρακτήρων, μια κωμωδία κοινωνικής αμηχανίας  με ένα σκοτεινό και τελικά τραγικό υπόβαθρο. Μια υπέροχη πρωταγωνιστική ερμηνεία από τον Τόμας Σούμπερτ, μαζί με μια παιχνιδιάρικη επιστροφή από την καθιερωμένη σταρ Πόλα Μπιρ (από τις ταινίες του Πέτζολντ Τράνζιτ και Η Νύμφη του Νερού), προσθέτουν εμπορικό βάρος σε μια από τις πιο προσιτές ταινίες του Πέτζολντ».  Jonathan Romney, Screen International

★★★★ The Observer ★★★★★ The Playlist ★★★★ Little White Lies ★★★★★ Le Parisien ★★★★Le Monde ★★★★ Cahiers du Cinema

★★★★ Première

 

 

Films Distribution – Cinema Programming – Audience Development

Καρολίδου 4, 17122 Νέα Σμύρνη, Αθήνα

 

Τηλ. / Φαξ: 210 9332492

ΜΕΝΓΚΕΛΕ του Θανάση Τριαρίδη στο Θέατρο Artbox Fargani από 2 Δεκεμβρίου 2023

                                                                     

                                                                    ΜέΝΓΚΕΛΕ

 του Θανάση Τριαρίδη

 

Σκηνοθεσία: Παύλος Δανελάτος

 

https://www.youtube.com/watch?v=CXgNhKYdfNo

 

Το «Μένγκελε» του Θανάση Τριαρίδη είναι ένα συναρπαστικό έργο γραμμένο

με τους νόμους του ψυχολογικού θρίλερ, με ασύλληπτες ανατροπές και

τρομακτικές προεκτάσεις για τη φύση του ανθρώπου.

 

Δυο άγνωστοι συναντιούνται σε ένα κουπέ τρένου που παθαίνει βλάβη και σταματάει. Μέσα στον απροσδόκητο εγκλεισμό αποφασίζουν να παίξουν ένα παιχνίδι φαινομενικά ακίνδυνο και διασκεδαστικό. Καταλαβαίνουν όμως ότι τα όρια του παιχνιδιού και της πραγματικότητας μέσα στο ανθρώπινο μυαλό, μπορεί να γίνουν πολύ χαλαρά.

.

Το αριστούργημα του Θανάση Τριαρίδη αποδεικνύει πως η βία δε χρειάζεται κίνητρο, αρκεί μόνο η συνείδηση ότι μπορείς να την ασκήσεις. Και όπως λέει ο Μ στο έργο: «Οι άνθρωποι πολλές φορές αποφεύγουμε να αντικρίσουμε τη φρίκη του είδους μας…»

 

Ο Θανάσης Τριαρίδης σημειώνει για το έργο: «Εδώ και δέκα χρόνια σε κάθε καινούρια παράσταση του συγκεκριμένου έργου, αντιμετωπίζω το ίδιο ερώτημα. "Μα γιατί γράφεις για τον Μένγκελε;... Και πάντοτε απαντάω το ίδιο: Γιατί υπήρξε - άρα ανά πάσα στιγμή μπορεί να ξαναϋπάρξει. Το κακό δεν έρχεται από τον ουρανό, ούτε από τα βάθη μιας Κόλασης που δεν υπάρχει. Το κακό είναι μέσα μας - και χρειάζεται ηθικός αγώνας και πολιτισμική επαγρύπνηση...»

 

Συντελεστές:
Κείμενο: Θανάσης Τριαρίδης

Σκηνοθεσία: Παύλος Δανελάτος

Επιμέλεια ήχου και video: Παύλος Δανελάτος

Σκηνικά - Κοστούμια: Απόστολος Αποστολίδης

 

Παίζουν: Δημήτρης Φραγκούλης, Πωλίνα Βασιλειάδου

 

ΘΕΑΤΡΟ ARTBOX FARGANI Αγίου Παντελεήμονος 10, (Αρχή Ιασωνίδου, Καμάρα)  Τηλ.: 2310 208 007

«ΜέΝΓΚΕΛΕ» του Θανάση Τριαρίδη

Έναρξη παραστάσεων 2 Δεκεμβρίου 2023

ΓΙΑ ΛΙΓΕΣ ΜΟΝΟ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

Σάββατο στις 9:00μ.μ.

Κυριακή στις 9:00μ.μ.

 

Τιμή εισιτηρίου: από 12€

Εισιτήρια προπωλούνται: στο https://www.more.com/theater/mengkele-1/

και στο ταμείο του Θεάτρου Artbox Fargani.

 

Πληροφορίες στο 2310 208007 και στο 6987 089 778.

 

Υπεύθυνη Επικοινωνίας: Μαρία Λουτζιούδη

m. 6947 70 69 72   e-mail: loutzioudim@gmail.com