Belle Epoque

Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου 2023

ΚΘΒΕ: "Η ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΤΩΝ ΗΛΙΘΙΩΝ" ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΑΡΤΙΟ ΓΙΑ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ/ ΘΕΑΤΡΟ ΜΟΝΗΣ ΛΑΖΑΡΙΣΤΩΝ

Η κωμωδία του Νίκου Τσιφόρου

σε σκηνοθεσία Ανδρομάχης Χρυσομάλη

Σκηνή «Σωκράτης Καραντινός» Μονής Λαζαριστών

Μεγάλη είναι η ανταπόκριση των σχολείων για την παράσταση «Η Πινακοθήκη των Ηλιθίων» σε σκηνοθεσία και δραματουργική επεξεργασία της Ανδρομάχης Χρυσομάλη, στη σκηνή «Σωκράτης Καραντινός» της Μονής Λαζαριστών. Το έργο του Νίκου Τσιφόρου, όπου επικρατεί ο ρομαντισμός και το χιούμορ, μετά τις πολύ πετυχημένες παραστάσεις για το κοινό, συνεχίζει την πορεία του αποκλειστικά και μόνο για μαθητές της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.

Λόγω της μεγάλης ζήτησης, τη γνωστή κωμωδία, που παρουσιάζεται στη Νεανική Σκηνή του ΚΘΒΕ, από 1^η Φεβρουαρίου μπορούν να την παρακολουθήσουν μαθητές Γυμνασίων και Λυκείων και τον Μάρτιο.

Οι θεατές, οι οποίοι έχουν την αίσθηση ότι βρίσκονται μέσα σε ένα πλοίο, ταξιδεύουν υπό τους ήχους αγαπημένων τραγουδιών του παλιού αμερικάνικου κινηματογράφου (ζωντανή μουσική επί σκηνής) στο Παρίσι και τη Σεβίλη και παρακολουθούν μια ρομαντική διαμάχη ανάμεσα στο συμφέρον και την αγάπη.

Στην «Πινακοθήκη των Ηλιθίων», ένα από τα πιο ευφάνταστα νεοελληνικά έργα, ο Νίκος Τσιφόρος περιγράφει, με ανάλαφρη κωμική διάθεση, το διαχρονικό δίλημμα ανάμεσα σε δύο κόσμους διαφορετικούς, όπου αναμετράται η αγάπη με το συμφέρον, ο έρωτας με την λογική, το συναίσθημα με το χρήμα, θίγοντας, με εύστοχο τρόπο θέματα που μας απασχολούν και σήμερα.

Ο Νίκος Τσιφόρος έγραψε την «Πινακοθήκη των ηλιθίων» το 1944 και πρωτοπαρουσιάστηκε από τον θίασο του Δημήτρη Χορν και της Μαίρης Αρώνη. Το έργο σημείωσε πολύ μεγάλη επιτυχία, με τους κριτικούς να μιλάνε για μια «θαυμάσια κωμωδία» και να εστιάζουν στους έξυπνους διαλόγους, στο χιούμορ και στη δεξιοτεχνία του συγγραφέα.

Η παράσταση

Το πείραμα του Ιωσία Τέριγκτων, ενός εκκεντρικού μεγαλοαστού που θέλει να αποδείξει πως «η ηλιθιότητα είναι σφηνωμένη ακόμα και στα πιο έξυπνα κεφάλια», γίνεται η αφορμή ενός μεγάλου έρωτα. Η Αλίντα, η φλογερή και ρομαντική Ισπανίδα και ο Αντρέας, ο εύθυμος και ανέμελος φοιτητής, ο γοητευτικός Παριζιάνος, είναι οι κληρονόμοι ενός μακρινού θείου που δεν γνώριζαν καν την ύπαρξή του. Στο ταξίδι τους για την αποδοχή της μεγάλης κληρονομιάς, συναντιούνται και ερωτεύονται. Ωστόσο, ο νεκρός θείος φαίνεται πως έχει διαφορετικά σχέδια για αυτούς τους δύο. Θα καταφέρει να αποδείξει ότι το συμφέρον είναι η μοναδική κινητήρια δύναμη των ανθρώπων; Και αν «η ανθρώπινη ηλιθιότης έχει τέτοιον όγκο που μόλις και μετά βίας χωράει μέσα στο άπειρο», τι ρόλο παίζει ο έρωτας και τα συναισθήματα σε όλο αυτό; Και πόση αλήθεια μπορεί να χωρέσει στις καρδιές των δύο «ηλίθιων» νέων;

Σημείωμα Σκηνοθέτη

"Το μυστικό είναι να μπορεί κανείς να γελά" λέει ο Νίκος Τσιφόρος στο πρώτο του θεατρικό έργο, στην ''Πινακοθήκη των Ηλιθίων". Και εμείς, θέλουμε να γελάσουμε, να ταξιδέψουμε μαζί του στις ανοιχτές λουλακιές θάλασσες και στον καθαρό ουρανό. Να ονειρευτούμε ξανά μια νέα ζωή, να ερωτευτούμε μ΄ έναν έρωτα αγνό, να δραπετεύσουμε από την πραγματικότητα, να κυνηγήσουμε το όνειρο, το άπιαστο όνειρο, γιατί αυτό είναι η ζωή, η πραγματική αληθινή ζωή, το Όνειρο.

Η περιπέτεια Όνειρο.

Έτσι ξεκινάει το ''ταξίδι'' μας! Πάνω σε ένα πλοίο!

Εκεί θα αναμετρηθεί ο Έρωτας με το Χρήμα. Η Αγάπη με το Συμφέρον.

Μια παράσταση με συνεπιβάτες τους θεατές σ' ένα ρομαντικό υπερπόντιο ταξίδι στον ωκεανό. Παρατηρητές ενός ιδιόμορφου και εκκεντρικού πειράματος. Με μουσικές και αγαπημένα τραγούδια από τον παλιό αμερικανικό κινηματογράφο.

Έρωτας ή Συμφέρον;

Η επιλογή είναι δική σας.

Ας επιβιβαστούμε λοιπόν και εμείς στο πλοίο για να ζήσουμε την περιπέτεια Όνειρο.

Ελάτε σαλπάρουμε! Το βαπόρι σφυρίζει!

Μία νέα γενιά ηθοποιών με ταλέντο κέφι και ζωντάνια έρχεται να συναντηθεί σε αυτή την ρομαντική κωμωδία του Νίκου Τσιφόρου με την παλαιότερη γενιά των έμπειρων και με σημαντική καλλιτεχνική πορεία ηθοποιών του Κρατικού Θεάτρου, συνθέτοντας μία απολαυστική παράσταση με μουσική χορό γέλιο και τραγούδι, με τo εξαίσιο εικονικό περιβάλλον (3D Video Projection Mapping) που σχεδίασε ο Στάθης Μήτσιος, ταξιδεύοντας μας σε ονειρικά τοπία, τα υπέροχα κοστούμια- σκηνικά της Αλεξάνδρας Σιάφκου και Τέλη Καρανάνου, τους υπέροχους φωτισμούς του Γιάννη Τούμπα και τις ευφάνταστες χορογραφίες μας από την Ιωάννα Μήτσικα.

Ανδρομάχη Χρυσομάλη

Συντελεστές

Σκηνοθεσία- Δραματουργική Επεξεργασία- Μουσική Επιμέλεια- Ηχητικός Σχεδιασμός: Ανδρομάχη Χρυσομάλη

Σκηνικά και Κοστούμια: Αλεξάνδρα Σιάφκου, Αριστοτέλης Καρανάνος

Φωτισμοί: Γιάννης Τούμπας

Κίνηση: Ιωάννα Μήτσικα

Εικονικό περιβάλλον- 3D Projection Mapping: Στάθης Μήτσιος

Βοηθοί Σκηνοθέτη: Βαγγέλης Μάγειρος, Μάρα Τσικάρα

Βοηθός σκηνογράφος- ενδυματολόγος: Δανάη Πανά

Β Βοηθός Σκηνοθέτη: Χριστίνα Ζαχάρωφ

Οργάνωση παραγωγής: Αθανασία Ανδρώνη

Παίζουν:

Λίλα Βλαχοπούλου: Αλίντα

Μομώ Βλάχου: Τραγουδίστρια

Λευτέρης Δημηρόπουλος: Αντρέας

Θανάσης Δισλής: Αφηγητής, Τζιάκομο

Χριστίνα Ζαχάρωφ: Σεσίλ

Λευτέρης Λιθαρής: Γκασπάρ, Μπορν

Λίλιαν Παλάντζα: Κυρία στο πλοίο

Ρούλα Παντελίδου: Μαντλέν, Τζαμαφού

Βασίλης Σπυρόπουλος: Κύριος στο πλοίο

Γιώργος Σφυρίδης: Πλιμμ, Λεξ

Στέργιος Τζαφέρης: Χουάν, Τέριγκτων

Στην παράσταση συμμετέχει και ο μουσικός Παναγιώτης Μπάρλας.

*Σε κάποιες παραστάσεις, εκτάκτως, στο ρόλο του Χουάν εμφανίζεται ο Γιώργος Σφυρίδης και του Ιωσία Τέριγκτων ο Βασίλης Σπυρόπουλος.

Πληροφορίες

Σκηνή «Σωκράτης Καραντινός» στη Μονή Λαζαριστών (Κολοκοτρώνη 25-27, Σταυρούπολη)

Ώρες παραστάσεων για σχολεία: Τρίτη- Παρασκευή: 10.30 π.μ..

Διάρκεια παράστασης: 105 λεπτά. Υπάρχει διάλειμμα

Τιμή μαθητικού εισιτηρίου: 6€

Για πληροφορίες-κρατήσεις από Δευτέρα έως Παρασκευή 8:30-15:00 στο 2315200012 (κος Διονύσιος Καλαϊτζής) και 2315200011.

Βράβευση του "Όχι Αύριο" στο Φεστιβάλ της Τεργέστης

H ταινία Όχι Αύριο της Αμέρισσας Μπάστα απέσπασε δύο βραβεία στο 34o Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Τεργέστης:

- Βραβείο Καλύτερης Ταινίας από την Επιτροπή Νέων

- Βραβείο Κοινού

Η ταινία επιλέχθηκε για να συμμετέχει επίσης στο διαγωνιστικό τμήμα του Tampere Film Festival, τον προσεχή Μάρτιο.

https://tamperefilmfestival.fi/en/competition-films-2023-have-been-selected/

Σύνοψη:

Ο Μιχάλης έχει μόλις 24 ώρες για να επαναπροσδιορίσει τη ζωή του και να ξαναφτιάξει τις σχέσεις του με τους κοντινούς του ανθρώπους. Το ίδιο βράδυ γνωρίζει μια κοπέλα. Το μόνο που εύχεται είναι να μην έρθει ποτέ το επόμενο πρωί.

Cast & Συντελεστές: Νικολάκης Ζεγκίνογλου, Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου, Γιάννης Τσορτέκης, Σταύρος Τσουμάνης, Κωνσταντίνος Σειραδάκης, Ναταλία Swift
σκηνοθεσία-σενάριο : Αμέρισσα Μπάστα/ παραγωγός: Ιωάννα Σουλτάνη | παραγωγή: Soul Productions με την υποστήριξη του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού-ειδικό πρόγραμμα ενίσχυσης covid-19 | με την υποστήριξη της Περιφέρειας Αττικής | συμπαραγωγοί: Vincent Michaud (2 Hérons Production), Πάνος Μπίσδας (Authorwave), Κώστας Ταγκαλάκης-Θέλγια Πετράκη (Topspot) | executive & line producer: Δημήτρης Νάκος | διεθνείς πωλήσεις: Premium Films | διεύθυνση φωτογραφίας: Γιώργος Βαλσαμής | μοντάζ: Πάνος Βουτσαράς | σκηνικά: Κυριακή Τσίτσα | κοστούμια: Boudoir Team (Σοφία Κοτσίκου, Κατερίνα Χαλιώτη, Τάσος Δήμας) ήχος: Στέφανος Ευθυμίου | make-up artist&hair styling: Εύη Ζαφειροπούλου | σχεδιασμός ήχου: Βάλια Τσέρου | μίξη ήχου: Κώστας Βαρυμποπιώτης | εργαστήρια εικόνας: Authorwave | color grading: Μάνος Χαμηλάκης | σχεδιασμός τίτλων &αφίσας: Παντελής Αναστασιάδης

Η ταινία έχει χρηματοδοτηθεί από το ΥΠΠΟΑ, μέσω του ΕΚΚ, στο πλαίσιο του Ειδικού Προγράμματος Covid-1

Συμμετοχές της ταινίας σε φεστιβάλ:

Διεθνές Φεστιβάλ Μικρού Μήκους Δράμας (Σεπτέμβριος 2022)

Νύχτες Πρεμιέρας (Σεπτέμβριος 2022 – special screening)

Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (Νοέμβριος 2022)

Aguilar de Campoo Film Festival, Ισπανία (Δεκέμβριος 2022)

Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για παιδιά και νέους (Δεκέμβριος 2022 – special screening)

Η σκηνοθέτιδα

Η Αμέρισσα Μπάστα ζει στην Αθήνα και εργάζεται στο χώρο της Επικοινωνίας και των Εκδόσεων. Έχει σπουδάσει Επικοινωνία και ΜΜΕ στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, κι έχει Master στην Πολιτιστική Διαχείριση, ενώ αυτό το διάστημα ολοκληρώνει το Master Σεναρίου της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ. Έχει συμμετάσχει με projects της στο Torino Film Lab και το MFI Script Lab. Ασχολείται με τη σκηνοθεσία και τη συγγραφή σεναρίου από το 2010, έχοντας ολοκληρώσει 7 ταινίες μικρού μήκους που έχουν προβληθεί και βραβευθεί σε Ελληνικά και διεθνή φεστιβάλ, καθώς κι ένα ντοκιμαντέρ. Η πρώτη της ταινία μεγάλου μήκους βρίσκεται σε στάδιο προπαραγωγής και θα γυριστεί το καλοκαίρι του 2023.

Ο νικητής του λογοτεχνικού βραβείου Strega 2022 έρχεται στην Αθήνα στις 9 Φεβρουαρίου

O Mario Desiati, συγγραφέας του μυθιστορήματος Ασυμβίβαστοι (πρωτ.τίτλος Spartiati), που τιμήθηκε με το βραβείο Strega 2022, τη μεγαλύτερη λογοτεχνική διάκριση στην Ιταλία, θα επισκεφθεί την Αθήνα, για να παρουσιάσει το βιβλίο του.

Διαβάστε περισσότερα »

OFF THE RAILS στο λιμάνι

Από τις 8 Φεβρουαρίου 2023, το CineDoc επιστρέφει στις κινηματογραφικές αίθουσες της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης με το ντοκιμαντέρ Off The Rails. Δύο έφηβοι της αγγλικής εργατικής τάξης, ο Rikkie και ο Aiden, αφοσιώνονται στο UrbEx και στο Παρκούρ, αψηφώντας τη βαρύτητα, ελπίζοντας ότι τα εκατομμύρια likes που λαμβάνουν θα αποτελέσουν το εισιτήριό τους για να ξεφύγουν από τη βαρετή πόλη του Guildford. Όμως, το τραύμα που τους προκαλεί ο θάνατος ενός στενού φίλου, αναμοχλεύει σκοτεινές ιστορίες διαλυμένων οικογενειών και εύθραυστης ψυχικής ισορροπίας, απειλώντας να βγάλει και τους δύο…«off the rails», δηλαδή «εκτός πορείας».

Peter Day | 91’ | 2022 | Αγγλία

Το Off The Rails έκανε πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης τον Μάρτιο του 2022, όπου ήταν υποψήφιο για το Βραβείο Χρυσός Αλέξανδρος. Επιλέχθηκε επίσημα στο Sheffield DocFest και στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Εδιμβούργου, συνεχίζοντας τη φεστιβαλική του πορεία. Η ταινία κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Νεοζηλανδέζικης Ταινίας στο Doc Edge και το βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ για νέους στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Pärnu (Εσθονία).

Μετά την προβολή στις 8 Φεβρουαρίου στο Γαλλικό Ινστιτούτο, θα ακολουθήσει συζήτηση με τον Άγγελο Πουλή. Γνωστός ως πρωτοπόρος και ιδρυτής της πρώτης επίσημης ελληνικής ομάδας Παρκούρ (NSA) το 2007, ο Άγγελος Πουλής είναι αθλητής παρκούρ, πρόεδρος κριτών παρκούρ στην Ελλάδα και επίσημος κριτής της International Gymnastics Federation (FIG). Μαζί του θα βρίσκεται και ο ιδρυτής της σχολής Athens Parkour Academy, Πάνος Αλμανλής.

Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου Σταύρος Τορνές

Η οπτική ταυτότητα του 25ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης

Το πόστερ του 25ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης υπογράφει ο σουηδός ζωγράφος και εικονογράφος Ντάνιελ Ένγκνεους / Daniel Egnéus, ο οποίος τα τελευταία χρόνια ζει στην Αθήνα.

Το σκεπτικό για τα πόστερ του 25ου ΦΝΘ:

Για το πόστερ του 25ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης ζητήσαμε από τον καλλιτέχνη να εμπνευστεί από την καρδιά, τον χάρτη μας, τα μάτια μας σε έναν κόσμο που μεγαλώνει και την ίδια στιγμή μικραίνει. Στο σινεμά, στις τέχνες, η καρδιά είναι ένα διαχρονικό σύμβολο, μια υπενθύμιση της ανθρώπινης κατάστασης, είτε αγαλλιάζει, είτε ραγίζει.

Με τα λόγια του δημιουργού: «Η καρδιά είναι όσα αγαπάμε και όσα αποδοκιμάζουμε. Είναι το αίμα μας και η ψυχή μας και κρύβεται πίσω από κάθε ανθρώπινη ιστορία».

Βιογραφικό του καλλιτέχνη:

Γεννημένος το 1972 στη Σουηδία, ο Ντάνιελ Ένγκνεους έχει ζήσει τα τελευταία 25 χρόνια στη Στοκχόλμη, την Πράγα, το Λονδίνο, το Βερολίνο, τη Ρώμη, το Μιλάνο και τώρα έχει ως βάση του την Αθήνα. Πολυσχιδής καλλιτέχνης, έχει στο ενεργητικό του επιτυχημένες συνεργασίες με συγγραφείς όπως ο Νιλ Γκέιμαν για το The American Gods Quartet, το οποίο περιλάμβανε περισσότερες από 140 εικονογραφήσεις που εκδόθηκε από την Headline Publishing. Έχει επίσης συνεργαστεί με εταιρείες όπως οι Chanel/Departures Magazine για να εικονογραφήσει διαδικτυακά τη κολεξιόν του 2017 The Chanel Cruise στην Αβάνα της Κούβας. Συνεργάστηκε, επίσης, με τις Haagen-Dasz, BMW και Pepsi Cola. Το εικονογραφημένο βιβλίο του Lubna and Pebble που αναφέρεται εμμέσως στην προσφυγική κρίση (γραμμένο από τη Wendy Meddour) επιλέχθηκε από το περιοδικό TIME ως ένα από τα 10 καλύτερα εικονογραφημένα βιβλία του 2019. Τα εικονογραφημένα βιβλία του από τους οίκους Bloomsbury Publishing και Oxford University Press έχουν εκδοθεί σε 22 χώρες.

Αλέξης Γεωργούλης: Στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρνει το ζήτημα της άνισης μεταχείρισης των καλλιτεχνικών σπουδών στην ΕΕ

Δύο ερωτήσεις προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέθεσε ο Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ. Αλέξης Γεωργούλης, σε συνέχεια των δηλώσεών του για τα ακαδημαϊκά και εργασιακά δικαιώματα των καλλιτεχνών και των κινητοποιήσεων που έχουνε γίνει στη χώρα μας, με αφορμή το Προεδρικό Διάταγμα 85/2022.

Διαβάστε περισσότερα »

Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2023

Αλ. Γεωργούλης: "Οι καλλιτέχνες βρίσκονται στο στόχαστρο της κυβέρνησης"

“Τα ακαδημαϊκά και εργασιακά δικαιώματα των καλλιτεχνών βρίσκονται ακόμα μία φορά στο στόχαστρο. Οι καλλιτέχνες εκ των πραγμάτων αντιμετωπίζουν έντονη εργασιακή επισφάλεια. Η κυβέρνηση φέρει ευθύνες γιατί αντί να προβεί σε σοβαρό σχεδιασμό και πολιτικές για την άμβλυνση των χρόνιων παθογενειών, οξύνει και διογκώνει το πρόβλημα με παραλείψεις και άστοχες ενέργειες, καταστροφικές για τον κλάδο.

Με την δικαιολογία ότι μέχρι σήμερα οι καλλιτεχνικές σπουδές είναι «ασύνδετες από το υπόλοιπο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας», παραγράφονται ως μη γενόμενες. Παράλληλα, το ψευδοδίλημμα και η υπόσχεση ότι "εάν το κυβερνών κόμμα εξασφαλίσει δεύτερη τετραετία, ως το 2025 θα νομοθετηθεί η δίκαιη αμοιβή όλων των καλλιτεχνών" συνιστά έναν απαράδεκτο εκβιαστικό εγκλωβισμό του καλλιτεχνικού κόσμου, σε προεκλογική περίοδο“.

Παρασκευή 27 Ιανουαρίου 2023

ΠΕΤΡΟΣ ΚΟΚΚΑΛΗΣ : ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑ

Στις 15/1/62 ,σχεδόν ακριβώς 61 χρόνια πριν, έφυγε από τη ζωή ,ευρισκόμενος (τόσο από ανάγκη όσο και από επιλογή) στην άλλοτε Ανατολική Γερμανία, ένας σπουδαίος ιατρός και διανοούμενος ,ο Πέτρος Κόκκαλης.

Διαβάστε περισσότερα »

Τετάρτη 18 Ιανουαρίου 2023

Εμενα οι φίλοι μου : Σωτήρης Ρουμελιώτης

Της Αντωνιας Γεωργιάδου Πώς προέκυψε η συνεργασία με το εθνικό θέατρο;

Πέρυσι (2022) ανακοινώθηκε από τον τότε νέο καλλιτεχνικό διευθυντή του Εθνικού, Γιάννη Μόσχο, ότι θα επαναλειτουργούσε η Πειραματική Σκηνή, αλλά με μια σημαντική διαφορά. Πλέον, θα μετονομαζόταν σε Πειραματική Σκηνή Νέων Δημιουργών, δηλαδή θα αποτελούσε έναν τόπο δημιουργίας για καλλιτέχνες που βρίσκονται στα πρώτα τους επαγγελματικά βήματα – όπως και έγινε! Επιπλέον, ορίστηκαν τρεις νέοι/ες μεν καταξιωμένοι/ες δε σκηνοθέτες/ριες ως καλλιτεχνικοί υπεύθυνοι για κάθε θεατρική σαιζόν (Γιώργος Κουτλής: 2022-2023, Κατερίνα Γιαννοπούλου: 2023-2024, Ελένη Ευθυμίου: 2024-2025). Τον περασμένο Μάρτιο λοιπόν,έγινε από το Εθνικό Θέατρο ένα ανοιχτό κάλεσμα για κατάθεση προτάσεων, έστειλα και εγώ τη δική μου και… την επέλεξαν! Κάπως έτσι ξεκίνησε η εμπειρία μου στο Εθνικό Θέατρο. Πώς επέλεξες τα κείμενα του Κωστάκη Ανάν και ποια ήταν η προσέγγιση;

Το ανοιχτό κάλεσμα, που προανέφερα, έθετε ως προυπόθεση ότι οι προτάσεις θα έπερεπε να είναι προσανατολισμένες στην νεοελληνική δραματουργίαείτε επρόκειτο για θεατρικό έργο είτε για λογοτεχνικό κείμενο είτε για επινοημένη (devised) δημιουργία. Επομένως, άρχισα να σκέφτομαι τι θα μπορούσα να στείλω και η αλήθεια είναι ότι, για πολύ καιρό, δεν έβρισκα κάτι που να με ενδιαφέρει. Ένα απόγευμα, και δύο μέρες πριν λήξει η προθεσμία υποβολής των προτάσεων, βγήκα μια βόλτα στη Θεσσαλονίκη για να καθαρίσει λίγο το μυαλό μου. Γενικά, με ηρεμούν πολύ οι επισκέψεις σε βιβλιοπωλεία και έτσι μπήκα τυχαία σε ένα και ακόμα πιο τυχαία το μάτι μου έπεσε πάνω σε ένα πολύχρωμο βιβλίο. Το τράβηξα από το ράφι και διάβασα: «Η Τελική Λήθη: Δε Φάιναλ Θολούθιον», Κωστάκης Ανάν. Ήδη από τον τίτλο κατάλαβα ότι είχε ζουμί η υπόθεση. Άνοιξα το βιβλίο σε μια (μαντέψτε!) τυχαία σελίδα, διάβασα λίγο και αυτό ήταν. Έτρεξα, το αγόρασα, πήγα σπίτι, το διάβασα εν μια νυκτί και την επόμενη μέρα έγραψα την πρόταση και την έστειλα, χωρίς καλά καλά να έχω συνειδητοποιήσει πώς έγιναν όλα αυτά.

Επομένως, θα έλεγα ότι μάλλον η τύχη διάλεξε για εμένα τα κείμενα του Ανάν. Επίσης, η τύχη τα έφερε έτσι ώστε ο Γιώργος Κουτλής, που είναι ο πρώτος καλλιτεχνικός υπεύθυνος της Πειραματικής, να γνωρίζει και να γουστάρει τη γραφή του Ανάν και μάλιστα μου πρότεινε και κάποια κείμενα του Suyako (ψευδώνυμο του ηθοποιού Βασίλη Μαγουλιώτη) που συνομιλούν εξαιρετικά με αυτά του Ανάν. Και οι δύο σχολιάζουν με έναν απολαυστικά σουρεαλιστικό τρόπο τη σύγχρονη νεοελληνική πραγματικότητα και η συνομιλία τους δημιουργεί ένα δυναμικό κράμα καυστικού χιούμορ και ανθρώπινης αυαισθησίας. Αυτή την μίξη ευελπιστώ να πετύχουμε και επί σκηνής, να ειπωθούν αυτές οι ιστορίες με κέφι, χιούμορ και μακάρι να δημιουργήσουν καιερωτηματικά για την στάση μας απέναντι στη ζωή.

Ο συγγραφέας αποτελεί ένα μυστήριο, θα ήθελες να μάθεις ποια είναι η γνώμη του για την παράσταση σας;

Βρίσκω πολύ νόστιμο αυτό το μυστήριο! Είναι επιλογή του να είναι ανώνυμος και το γουστάρω αυτό. Σίγουρα δεν θα ήθελα να μου αποκαλυφθεί ποιος/α είναι. Αλλά φυσικά, αν δει την παράσταση και θέλει να στείλει μια γνώμη, μπορεί να το κάνει και ανώνυμα, με ένα mailίσως. Οπότε δεν θα έλεγα όχι σε αυτό. Πάντως, Κωστάκη, άμα διαβάζεις αυτές τις γραμμές, ευχαριστώ για την τρέλα!

Ποιες είναι οι ευκολίες και οι δυσκολίες για έναν νέο σκηνοθέτη που συνεργάζεται με το Εθνικό;

Όσο κλισέ και αν είναι, θα έλεγα ότι οι ευκολίες είναι ταυτόχρονα και δυσκολίες. Φυσικά δεν είμαι αγνώμων. Το Εθνικό εξασφαλίζει ένα πλαίσιο όπου εγώ και οι συνεργάτες μου πληρωνόμαστε, υπάρχουν υπεύθυνοι για την παραγωγή και την προώθηση, ένας αξιοπρεπής - για τα δεδομένα της εποχής μας - προϋπολογισμός για σκηνικά και άλλες ανάγκες, δωρεάν χώρος πρόβας, τεχνικός εξοπλισμός και τόσα άλλα, τα οποία στο ελεύθερο θέατρο δεν είναι καθόλου δεδομένα∙ για την ακρίβεια, είναι άπιαστο όνειρο. Από την άλλη, το να συντονίζεις, ως σκηνοθέτης, τόσα πολλά άτομα και τόσες διαδικασίες, που ενώ δεν περνάνε άμεσα από τα χέρια σου εντούτοις οφείλεις να έχεις τη συνολική εποπτεία, είναι εξοντωτικό. Και ειδικά όταν δεν έχεις εμπειρία, όλα αυτά μπορεί να σε καταπιούν και να χάσεις τη δημιουργική σου σπίθα. Προσωπικά, έφτασα σε αυτό το σημείο, αλλά ευτυχώς κατάφερα να το διαχειριστώ και να το ξεπεράσω γρήγορα χάρη στους στενούς και υπέροχους συνεργάτες μου.

Το ανέβασμα του έργου το είχες ολοκληρώσει στο μυαλό σου ή δουλευτηκε βήμα βήμα στις πρόβες;

Επί της ουσίας, το έργο αποτελεί μια συρραφή διάφορων σουρεάλ ιστοριών που σχολιάζουν τη νεοελληνική πραγματικότητα. Αρχικά, επέλεξα από το σύνολο του έργου των δύο συγγραφέων τις ιστορίες που έβρισκά πιο ενδιαφέρουσες και έκανα έναν γενικό σχεδιασμό για το πώς θα διαδέχονται η μια την άλλη. Φυσικά, πάρα πολλά άλλαξαν στις πρόβες. Κάποιες ιστορίες κόπηκαν ολόκληρες γιατί δεν κολλούσαν στη ροή της παράστασης, άλλες απέκτησαν μια εντελώς διαφορετική σκηνική διάσταση από αυτή που είχα στο μυαλό μου όταν τις διάβαζα στο χαρτί, και σχεδόν μετά τον ενάμιση μήνα προβών καταλήξαμε στο πώς θα συνδέονται οι ιστορίες και στο τι θέλουμε να πούμε συνολικά με την παράστασή μας. Αν και ζοριστήκαμε, θεωρώ ότι αυτός είναι ο πιο γόνιμος τρόπος να στήνεται μια παράσταση: επί τω έργω!

Είσαι ένας νέος σκηνοθέτης στο χώρο, θα ήθελα να μου πεις αν σε φοβίζουν οι κριτικές και αν τις αξιολογεις;

Δε με φοβίζουν καθόλου. Αρχικά, να πω ότι δεν εκτιμώ καθόλου την θεατρική κριτική έτσι όπως επιτελείται πλέον. Άρα γιατί να την φοβάμαι; Και φυσικά τηναξιολογώ. Έχω ζήσει πολλά χρόνια στη Θεσσαλονίκη, μια πόλη όπου η θεατρική κριτική είναι απολύτως προβληματική. Όποιος θέλει - πολλές φορές χωρίς να έχει καμία θεατρική παιδεία - γράφει ότι του κατέβει για μια παράσταση μόνο και μόνο επειδή του δίνεται βήμα σε ένα πολιτιστικό site, blog, έντυπο. Κάποιοιπεριγράφουν την πλοκή, το σκηνικό, τι φορούσαν οι ηθοποιοί και νομίζουν ότι αυτό είναι κριτική. Αλλά και στην Αθήνα, κρίνοντας από τους δύο μήνες που βρέθηκαεδώ για την παράσταση στο Εθνικό, βλέπω μια εξίσου ρυπαρή κατάσταση. Παραγωγοί εξαγοράζουν διθυραμβικές κριτικές, τα «μεγάλα» sites ζητάνε χρήματα μόνο και μόνο για να στείλουν κάποιον κριτικό τους να δει μια παράσταση και αν του αρέσει θα γράψει, και άλλα τέτοια νόστιμα… Προσωπικά, η κριτική με ενδιαφέρει και την επιζητώ. Αλλά από ανθρώπους με παιδεία, ουσιαστικό βλέμμα, που λαμβάνουν την ευθύνη της γνώμης τους και έχουν διάθεση να βοηθήσουν τους δημιουργούς να βελτιωθούν και όχι να τους μειώσουν ως επίδειξη αυθεντείας. Μακάρι να δέχομαι συνέχεια τέτοια κριτική.

Ποια συναισθήματα θα ήθελες να νιώσει το κοινό βλέποντας την παράσταση;

Έχω απεριόριστο σεβασμό απέναντι στους θεατές. Το κύριο μέλημά μου είναι να μη φύγει κάποιος/α από την παράσταση και να αισθάνεται ότι είδε κάτι πρόχειρο ή να νιώθει εξαπατημένος/η. Ωστόσο, δεν σκέφτομαι ποτέ τα συναισθήματα των θεατών. Θεωρώ ανέντιμο να προσπαθώ να κατευθύνω τα συναισθήματα κάποιου άλλου. Εμένα με καίει να φτιάξουμε μια παράσταση που να είναι καλοδουλεμένη και να συγκινεί πρώτα εμάς που τη δημιουργούμε. Και αυτό δεν είναι εγωιστικό. Απλώς, θεωρώ ότι πρώτα πρέπει εμείς να βρούμε την αλήθεια, το κέφι, τη ζωντάνια, την ουσία σε αυτό που δημιουργούμε. Να πάμε εμείς το ταξίδι μας και έπειτα να προσκαλέσουμε τους θεατές και να τους παρουσιάσουμε όσα ζήσαμε. Και αυτοί/ες να βιώσουν ελεύθερα το δικό τους ταξίδι. Είθε να είναι έντονο και να γεμίσει την ψυχή τους!

Προτιμάς να επιλέγεις εσύ τα έργα που θα σκηνοθετησεις ή θα μπορούσες να σκηνοθετησεις και ένα έργο κατά παραγγελία;

Φυσικά προτιμώ να προέρχεται από εμένα η ανάγκη για την δημιουργία μιας παράστασης ή την ενασχόληση με ένα έργο. Πιστεύω ότι πολλές φορές τα κείμενα ή οι ιδέες μας διαλέγουν και όχι το αντίστροφο. Με εμένα αυτό συμβαίνει συνέχεια, όπως και στην περίπτωση του Ανάν. Θεωρώ ότι είναι η πιο ειλικρινής δημιουργική πορεία το να σε αγγίζει κάτι, να γονιμοποιεί τη φαντασία σου και έπειτα να το οργανώνεις επί σκηνής. Δεν μου έχει τύχει κάποια παράσταση κατά παραγγελία, ωστόσο δεν απορρίπτω την ιδέα. Αν με γοήτευε το έργο εννοείται θα δεχόμουν.

Έχεις σκεφτεί το επόμενο σου βήμα;

Δεν κάνω μακροπρόθεσμα σχέδια γιατί, ως γνωστόν, ποτέ δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει. Φυσικά έχω όνειρα, φιλοδοξίες, επιθυμίες να ασχοληθώ θεατρικά με κάποια κείμενα που με ερεθίζουν, αλλά είναι μια γενική κατάσταση μέσα στην οποία βρίσκομαι και με κρατάει σε δημιουργική εγρήγορση. Για το κοντινό μέλλον πάντως, αφού ολοκληρωθεί παράσταση στο Εθνικό, θα επιστρέψω στην Θεσσαλονίκη και τον Μάρτιο στο αγαπημένο μου θεατρικό σπίτι, το Θέατρο Τ, θα ανεβάσουμε με την ομαδάρα μας, τους Male di Luna,την παράσταση «Ονειροφάγος» βασισμένη σε ιαπωνικές ιστορίες των Ryunosuke Akutagawa και Lafcadio Hearn. Από εκεί και πέρα, ο ορίζοντας είναι ανοιχτός...