Addthis

Πέμπτη 13 Φεβρουαρίου 2020

Τα ελληνικά ντοκιμαντέρ του 22 ο ΦΝΘ (μεγάλου μήκους)


22 ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ [5-15/3/2020]

Τα ελληνικά ντοκιμαντέρ του 22 ο ΦΝΘ

Ανακαλύψτε όλο το φάσμα της ανθρώπινης πραγματικότητας στα ελληνικά ντοκιμαντέρ
του 22 ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης (5-15/3/2020). Με συνολικά 27
μικρού μήκους και 51 μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ να προβάλλονται στα Διεθνή
Διαγωνιστικά Μεγάλου Μήκους, Newcomers και Film Forward και στα τμήματα Ανοιχτοί
Ορίζοντες του διεθνούς προγράμματος, Πλατφόρμα και Από οθόνη σε Οθόνη, το
ελληνικό ντοκιμαντέρ, δυναμικό και πολυσυλλεκτικό, πρωταγωνιστεί και στη φετινή
διοργάνωση.

Επίσης, το Φεστιβάλ πραγματοποιεί αφιέρωμα στον αγαπημένο κινηματογραφιστή
Σταύρο Καπλανίδη που έφυγε πρόσφατα από κοντά μας, προβάλλοντας τρία από τα
σημαντικότερα ντοκιμαντέρ του, καθώς και την τελευταία του δουλειά. Παράλληλα, θα
πραγματοποιήσει μια ειδική προβολή του ντοκιμαντέρ του Φίλιππου Κουτσαφτή,
Αγέλαστος Πέτρα που άλλαξε την πορεία του ελληνικού ντοκιμαντέρ και συμπληρώνει
φέτος 20 χρόνια από την πρεμιέρα του. Στο πλαίσιο της προβολής θα παρουσιαστεί
και υλικό από το νέο ντοκιμαντέρ του σκηνοθέτη για την Ελευσίνα.

Τα ντοκιμαντέρ δεν εξαντλούνται σε ένα θέμα. Ένα ντοκιμαντέρ μπορεί να είναι
πολιτικό, ιστορικό και ταυτόχρονα να ασχολείται με το περιβάλλον και τα ανθρώπινα
δικαιώματα. Μπορεί να είναι το πορτραίτο ενός ανθρώπου και την ίδια στιγμή ένα
απίθανο μουσικό ντοκιμαντέρ. Με αυτή τη λογική, φέτος, το Φεστιβάλ συνοδεύει τις
ταινίες του προγράμματος με hashtags, αποκαλύπτοντας διαφορετικές πτυχές της κάθε
ιστορίας.

Τόσο στον κατάλογο, όσο και στην ιστοσελίδα του Φεστιβάλ, αλλά και στο κείμενο που
ακολουθεί τα hashtags θα μας βοηθήσουν να πλοηγηθούμε στα φετινά ντοκιμαντέρ.

Σας παρουσιάζουμε τα ελληνικά ντοκιμαντέρ του 22 ου ΦΝΘ, με αλφαβητική σειρά,
ξεκινώντας από τα μεγάλου μήκους και συνεχίζοντας στα μικρού μήκους:

Ταινίες Μεγάλου Μήκους

…Μίμησις πράξεως του Μιχάλη Λυκούδη

#arts #archival

Το ντοκιμαντέρ καταγράφει το ανέβασμα της παράστασης «Αλκηστις» του Ευριπίδη για
το φεστιβάλ Επιδαύρου 2017. Μέσα από αυτήν την καταγραφή, αναδεικνύεται η
ατμόσφαιρα του Φεστιβάλ και το μεγαλείο του Αρχαίου θεάτρου της Επιδαύρου.

1000 τμ χρόνου της Μάρως Αναστοπούλου

#history #archeology #society

Μελετώντας ένα κομμάτι γης 1.000 τετραγωνικών μέτρων στο Γεράκι Λακωνίας, μία
ομάδα αρχαιολόγων προσπαθεί να ανασυνθέσει το μακρινό παρελθόν της ακρόπολης
των Aρχαίων Γερονθρών. Ανάμεσα στα ελαιόδεντρα και τις πέτρες, οι αρχαιολόγοι με
τους κατοίκους του Γερακίου προσθέτουν το δικό τους στρώμα χρόνου στην αιώνια
αναζήτηση κατανόησης του παρελθόντος.

Alterations: Kō Murobushi του Βασίλη Δογάνη

#arts #body #portrait

Μια ταινία -χορός, όχι μια ταινία για τον χορό. Μια συνάντηση ανάμεσα στο σινεμά και
τον χορό, όχι μια ταινία για έναν χορευτή. Ένα ντοκιμαντέρ που εξερευνά τον χορό του
Κο Μουρομπούσι.

Chained (Agora II) του Γιώργου Αυγερόπουλου

#politics #economy

Μετά το AGORÁ–Από την Δημοκρατία στις Αγορές, ο Γιώργος Αυγερόπουλος
επιστρέφει με τη δεύτερη ταινία του για την ελληνική κρίση, AGORÁ II - Δεσμώτες. Ο
σκηνοθέτης συνθέτει το κινηματογραφικό μωσαϊκό των τελευταίων 5 χρόνων, θέτοντας
θεμελιώδη ερωτήματα για το μέλλον τόσο της Ελλάδας, όσο και της Ευρώπης.

Express Skopelitis της Αιμιλίας Μήλου

#work #environment #family

Ο Σκοπελίτης είναι ένα ξεχωριστό καράβι, ένα καράβι με προσωπικότητα. Το
ντοκιμαντέρ ταξιδεύει μαζί του, μπαίνοντας στη θαλασσινή ζωή των Μικρών Κυκλάδων.
Η θάλασσα δίνει χώρο στο χωράφι, ο χορός των κυμάτων οδηγεί στην έκσταση του
πανηγυριού, ένα ερωτικό τραγούδι φέρνει την τρικυμία.

In-Mates των Ιάκωβου Πανουργιά και Νίκου Βούλγαρη

#animals #law #society

Η κάμερα παρακολουθεί τις σχέσεις μεταξύ σκύλων και κρατουμένων, σε ένα
καινοτόμο πρόγραμμα της οργάνωσης Save A Greek Stray που εφαρμόστηκε στο
Κατάστημα Κράτησης Γυναικών Ελεώνα - Θήβας. Οι Αντωνία και Κατερίνα, καθώς και
οι σκύλοι Τόσκα, Μοντεχρήστο, Σαρλίζ, Ρίτσαρντ προετοιμάζονται από κοινού για τη
δεύτερη ευκαιρία της ζωής.

Mendil-Μαντήλι της Χρυστάλλας Αυγουστή

#war #activism #humanrights

Λεϊλά και Μαρία. Ο σύζυγος της τουρκοκύπριας Λεϊλά είναι αγνοούμενος, ενώ η
ελληνοκύπρια Μαρία είναι πρόσφυγας. Τα δάκρυά τους που βρέχουν το ίδιο μαντήλι,
ποτίζουν την ελπίδα, η οποία με τη σειρά της διαπερνά το συρματόπλεγμα.

Μεταφορά του Ηλία Γιαννακάκη

#history #society #archival

Το κτήριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδας δεσπόζει στο κέντρο της Αθήνας, με
τους νεοκλασικούς του κίονες να προσπαθούν να θυμίσουν τη χρυσή εποχή του
Περικλή και των αρχαίων σοφών. Ο σκηνοθέτης καταγράφει τις προετοιμασίες για τη
μεταφορά των βιβλίων σε μία πόλη που θυμίζει πεδίο μάχης.

Sundays της Αλήθειας Αβράμη

#family #faith #portrait

Μετά από τριάντα χρόνια ως ιερέας στην Αμερική, ο Τομ Αβράμης αποφασίζει να
αποποιηθεί το αξίωμά του. Όταν η κόρη του ανακαλύπτει ένα παλιό βίντεο με
λεπτομέρειες σχετικά με τα βάρη και τα μυστικά που κουβαλούσε, στρέφει την κάμερα
στον πατέρα της, αποκαλύπτοντας ακόμα περισσότερα μυστικά για το παρελθόν του.

Tongue των Παναγιώτη Αχνιώτη και Ανδρέα Αναστασιάδη

#politics #history #society

Με αφορμή τον θάνατο του κύπριου ακτιβιστή Κώστα Αχνιώτη, το 2017, οι σκηνοθέτες
ρίχνουν μια ματιά στην συμμετοχή του στην Αριστερά και στο δικοινοτικό κίνημα για
επανένωση μετά τη δεκαετία του 1970, προσπαθώντας να κατανοήσουν τη διαλεκτική
του διχασμού στην Κύπρο.

Άθως, η πιο φωτεινή κορυφή του κόσμου του Αργύρη Λιάπη

#memory #faith #anthropology

Τρεις Αγιορείτες μοναχοί μοιράζονται σκέψεις τους για την πίστη και τον μοναχισμό, για
την απόφασή τους να ζήσουν στο Άγιο Όρος, για την Αθωνική πολιτεία και τους
ανθρώπους που την επισκέπτονται. Η κάμερα φτάνει σε απάτητες γωνίες,
καταγράφοντας στιγμιότυπα της καθημερινής ζωής και άγνωστες εικόνες.

Από αγκάθι ρόδο: Η σέντρα της Νικόλ Αλεξανδροπούλου

#family #migration #sports

H Σόγκρα και η Λεϊλά μαγειρεύουν. Η Σακίμπα κάνει μάθημα πιάνου. Σε λίγο και οι
τρεις θα μπουν στην προπόνηση. Η Hestia, η πρώτη ομάδα ποδοσφαίρου γυναικών
προσφύγων, έχει γίνει μια μικρή πατρίδα για τις νεαρές παίκτριες. Ο Γιώργος
Πυρπασόπουλος παρακολουθεί την προπόνησή τους και ακούει τα όνειρα των
αθλητριών για το μέλλον. Μπορεί η μπάλα να αλλάξει τον κόσμο;

Βαβέλ - Από την σιωπή στην έκρηξη του Μελέτη Μοίρα

#memory #arts

Αθήνα, Φεβρουάριος 1981. Πώς μια παρέα ανθρώπων, με μοναδικό κίνητρο την
αγάπη τους για την 9η Τέχνη, έμαθαν στο ελληνικό κοινό ότι τα κόμικς δεν είναι μόνο
για παιδιά. Η ιστορία του θρυλικού περιοδικού Βαβέλ.

Δεμένοι του Τάσου Μόρφη

#politics #economy #work

Το ντοκιμαντέρ αποτυπώνει τον αγώνα 320 απλήρωτων ναυτικών της Ναυτιλιακής
Εταιρείας Λέσβου το 2015. Με πολλούς εγκλωβισμένους στα δεμένα καράβια της
εταιρείας στον Νέο Μώλο Δραπετσώνας, η κάμερα καταγράφει επί επτά μήνες την
προσπάθειά τους να εισπράξουν τα δεδουλευμένα τους.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ, η επιστροφή του Σπύρου Τσιφτσή

#arts #memory #portrait

Το ντοκιμαντέρ ακολουθεί τον Θόδωρο Τερζόπουλο από το χωριό Μακρύγιαλο Πιερίας
απ’ όπου ξεκίνησε ως το τέταρτο παιδί μιας αγροτικής οικογένειας προσφύγων από
τον Πόντο, στο ταξίδι του στο Berliner Ensemble, στη Ρωσία, τη Κίνα, την Αμερική, στη
βάση του στο θέατρο Άττις στο Μεταξουργείο και στους Δελφούς όπου ξεκίνησαν όλα.

Ένας Μπαρδούλ του Γεωργίου Γιαννόπουλου

#migration #roots #family

Το ντοκιμαντέρ παρακολουθεί τον μετανάστη Μπαρδούλ, ακολουθώντας τον από τα
χαράματα μέχρι τα μεσάνυχτα. Παρακολουθεί τους κόπους του, ταξιδεύει στους τόπους
του, μέχρι που η πραγματικότητα μπερδεύεται με τα όνειρά του. Οι ταυτότητες
εναλλάσσονται. Πού είναι ξένος και πού ντόπιος;

Η γένεση της ιατρικής - νόσος και ίαση στην αρχαία Ελλάδα του Γρηγόρη
Καραντινάκη

#health #science #history

Πώς δημιουργήθηκε η Iατρική; Το ντοκιμαντέρ ιχνηλατεί τη γένεσή της από την
νεολιθική έως την Ύστερη Αρχαιότητα, πραγματοποιώντας ένα ταξίδι γνώσης στους
προσωκρατικούς φιλοσόφους, τον Ιπποκράτη, τη θεμελίωση της ορθολογικής -
σύγχρονης ιατρικής, τους αλεξανδρινούς γιατρούς, τον Γαληνό, τη φαρμακολογία, τον
Διοσκουρίδη.

Η μουσική των πραγμάτων του Μένιου Καραγιάννη

#arts #music #environment

Ένας μουσικός, ένας ξυλουργός κι ένας φωτογράφος, προσκαλούν τον θεατή στον
προσωπικό τους κόσμο, αποκαλύπτοντας τις πτυχές της δουλειάς τους. Χωρίς λόγια,
οι εικόνες και οι ήχοι αποκτούν άλλη σημασία, ενώ η μουσική γεννιέται ζωντανά, στις
συναντήσεις με τα πράγματα.

Η πύλη του σκοταδιού του Μανώλη Σφακιανάκη

#memory #history #war

Το ντοκιμαντέρ καταγράφει την πολιορκία του Χάνδακα, τη μεγαλύτερη, σε διάρκεια,
πολιορκία πόλης στην Ιστορία, κατά τη διάρκεια του 5ου Βενετοτουρκικού πολέμου,
τον 17ο αιώνα. Γραπτές μαρτυρίες μπλέκονται με εικόνες του σύγχρονου Ηρακλείου.

Η τελευταία νύχτα του Γιώργου Γκικαπέπα

#history #politics #docu-fiction

Ναύπλιο 1831. Ο κόμης Ιωάννης Καποδίστριας, πρώτος κυβερνήτης της ελεύθερης
Ελλάδας βρίσκεται μόνος τις τελευταίες δώδεκα ώρες πριν τη δολοφονία του. Εκείνη τη
νύχτα τα πρόσωπα που σημάδεψαν τη ζωή του ζωντανεύουν στη μνήμη του
ξαναγράφοντας την ιστορία του, αλλά και το δραματικό ξεκίνημα της νεοσύστατης
Ελλάδας.

Θυμάμαι τη ναζιστική σφαγή του Κώστα Βάκκα

#history #war #humanrights

Τον Σεπτέμβριο του 1943 η Ιταλία κήρυξε ανακωχή. Τότε, στην Κεφαλονιά υπήρχαν
10.000 Ιταλοί στρατιώτες και 500 Γερμανοί. Όταν οι Γερμανοί απαιτούν από τους
Ιταλούς παράδοση του οπλισμού, εκείνοι αρνούνται, αιχμαλωτίζουν τους Γερμανούς
και βυθίζουν δύο πλοία τους. Ο Χίτλερ διατάζει τον αφανισμό των Ιταλών από το νησί.
Ο συγγραφέας Βαγγέλης Σακκάτος αφηγείται τα γεγονότα.

Καλημέρα κύριε Φώτη της Δήμητρας Κουζή

#education #urban #migration

Ο δάσκαλος Φώτης Ψυχάρης διδάσκει εδώ και 30 χρόνια στο 54ο Δημοτικό Σχολείο
Αθηνών στην Πλατεία Βάθη. Χωρίς συστηματική και οργανωμένη υποστήριξη,
προσπαθεί να διαχειριστεί τα θέματα που προκύπτουν καθημερινά. Το θέατρο είναι
ένα από τα εργαλεία του.

Κεηλαδούν κι αφού βρουν ταίρι του Νικόλα Νταή

#memory #portrait

Η Φαίνη Ξύδη κοιτάει τον φακό και καπνίζει. Μιλάει και ανάβει άλλο ένα τσιγάρο.
Αγαπάει τους φίλους της, τα αγόρια, τα κορίτσια, την ζωή, τον Θέμο και τα
γεμάτα τασάκια.

Κινούμενη Άμμος/Τόπος των Φλώρου Φλωρίδη και Jeanine Meerapfel

#essay #technology #economy

Συνδυάζοντας εικόνες ταινιών, γραφικά, και δομικά στοιχεία ντοκιμαντέρ, το
ντοκιμαντέρ εξετάζει πώς η πρόοδος των δεδομένων και της τεχνολογίας αποικίζει την
ανθρώπινη ύπαρξη και επηρεάζει θεμελιωδώς την ισορροπία μεταξύ ψυχολογικών,
πνευματικών και βιολογικών πτυχών της ζωής.

Λαβύρινθος του Δημήτρη Αθανίτη

#urban #society #architecture

Μια κατάδυση στην καρδιά της πόλης μέσα στις στοές στο κέντρο της Αθήνας και τους
απίστευτους ανθρώπους τους. Με οδηγό τον Κώστα Καζανά, το ντοκιμαντέρ
ανασυνθέτει την πραγματικότητα στα έγκατα της πόλης, συναντώντας στην
περιπλάνηση του τους σουρεαλιστές, τον Βάλτερ Μπένζαμιν, αλλά και το ίδιο το
σινεμά.

Μάρκος του Νίκου Σκαρέντζου

#music #archival #portrait

Μια παρέα μουσικών ταξιδεύουν στη Σύρο, για ένα αφιέρωμα προς τιμήν του Μάρκου
Βαμβακάρη. Συνθέτες, μουσικολόγοι και καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο, αναδεικνύουν
τη σημαντική μουσική κληρονομιά του στον 21ο αιώνα και στην μουσική της Ευρώπης.

Μόνος στο δάσος του Λευτέρη Φυλακτού

#urban #arts #archival

Ο Κωνσταντίνος Πίττας ταξίδεψε σε όλη την Ευρώπη από το 1984 μέχρι το 1989 και
έβγαλε 30.000 ασπρόμαυρες φωτογραφίες. Στόχος του ήταν να δει τους Ευρωπαίους
πίσω από τις δύο πλευρές του «Σιδηρούν Παραπετάσματος». Έβγαλε την τελευταία
φωτογραφία στο Τείχος του Βερολίνου μια μέρα μετά την πτώση του. Όνειρο του ήταν
μία ενωμένη Ευρώπη και με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου πίστεψε ότι το σχέδιό του
δεν είχε πια νόημα. Έβαλε τα αρνητικά σε ένα κουτί και τα ξέχασε για 25 χρόνια...
Νίκος Καβουκίδης: 

Η δύναμη της εικόνας του Μενέλαου Κυρλίδη

#arts #memory #cinema

Η ζωή και το έργο του κινηματογραφιστή Νίκου Καβουκίδη μέσα από προσωπικές
μαρτυρίες και ντοκουμέντα. Στο ντοκιμαντέρ ξεδιπλώνεται και η ιστορία του ελληνικού
κινηματογράφου.

Νίκος Καρούζος - ο δρόμος για το έαρ του Γιάννη Καρπούζη

#arts #memory #archival

Η ταραχώδης ζωή και το ανεξερεύνητο έργο του μοντερνιστή ποιητή Νίκου Καρούζου.
Ο σκηνοθέτης καταδύεται σε ένα πλήθος αρχείων, σούπερ 8 φιλμ, ιστορικών
γεγονότων, περνώντας από τη συννεφιασμένη Αθήνα, το Ναύπλιο, την Κρονστάνδη
και τη Στοκχόλμη για να καταλήξει στο «έαρ», στην «άνοιξη» της ιστορίας που δεν έχει
έρθει ακόμη.

Ο Γιώργος του Κέδρου των Γιάννη Κολόζη και Γιώργου Κολόζη

#memory #family #environment

Ένα ταξίδι στον χρόνο μέσα από τις ματιές δύο γενεών κινηματογραφιστών, στο νησί
της Δονούσας από τη δεκαετία του '70 ως σήμερα. Ο Γιώργος Κολόζης πήγε για
πρώτη φορά στη Δονούσα το 1972 και απέκτησε το όνομα «Ο Γιώργος του Κέδρου»
από την παραλία όπου έμενε. Ο θάνατός του οδήγησε τον γιο του Γιάννη να
δημιουργήσει μια ιστορία στην οποία ο χρόνος αντιμετωπίζεται ως μια αναθεώρηση
της παρούσας στιγμής.

Ο Μότσαρτ στο βουνό των Κενταύρων του Γιάννη Καραπιπερίδη

#arts #music #education

Στο φεστιβάλ κλασσικής μουσικής του Πηλίου συγκεντρώνονται μαθητές από όλη την
Ελλάδα και καθηγητές απ' όλο τον κόσμο. Το φεστιβάλ στηρίζεται αποκλειστικά στην
αφοσίωση μιας πενταμελούς οικογένειας που το διοργανώνει. Μια ταινία με δεξιοτέχνες
κλασσικής μουσικής, άφθονο φαγητό και πολλά τσέλα.

Ο νέος δρόμος του πλαστικού των Άγγελου Τσαούση και Μυρτώς Παπαδοπούλου

#work #society #family

Ο Νταβλάτ είναι ένας τατζίκος έμπορος, πατέρας τριών παιδιών, ο οποίος μετά το
άνοιγμα των συνόρων μεταξύ της Κίνας και του Τατζικιστάν και της ανακατασκευής του
Δρόμου του Μεταξιού, ζει από την αγορά και το εμπόριο κινεζικών προϊόντων.

Ο Σπύρος και ο γύρος του θανάτου των Δημήτρη Καφίδα και Λίνο Καφίδα

#family #work

Ο Σπύρος, ακροβάτης του Γύρου του Θανάτου, ζει μια νομαδική ζωή με την οικογένεια
του, το τροχόσπιτο του και μερικούς ακροβάτες που συχνά τον εγκαταλείπουν. Ο
πατέρας του ήταν ένας θρύλος του Γύρου, ο παππούς του και ο θείος του ήταν επίσης
από τους πρωτοπόρους. Θα καταφέρει να σώσει ένα επάγγελμα που πεθαίνει; Το
πορτραίτο ενός παλιού ακροβάτη σε ένα κόσμο που αλλάζει ραγδαία.

Ο τέταρτος χαρακτήρας της Κατερίνας Πατρώνη

#family #urban #society

Οι παράλληλοι μονόλογοι τριών ανθρώπων ψηλαφούν τα βιώματα της απώλειας, της
ενοχής, της πίστης και της αναζήτησης της λύτρωσης. Εξομολογήσεις και
περιπλανήσεις στο αστικό τοπίο, στο οποίο οι ήρωες κάνουν τις μικρές τους
τελετουργίες και αποκαλύπτουν απρόσμενες όψεις του.

Οι άγνωστοι Αθηναίοι της Αγγελικής Αντωνίου

#animals #love #urban

Ο αγώνας επιβίωσης των αδέσποτων σκύλων στο κέντρο της Αθήνας και η ιστορία
των ανθρώπων που τα φροντίζουν. Ένας κρυμμένος κόσμος ξεδιπλώνεται μέσα από
τις διαδρομές των αγνώστων Αθηναίων και αποκαλύπτει το απρόβλεπτο πρόσωπο
μιας Αθήνας που διαρκώς μεταλλάσσεται.

Οι σκύλοι που αλλάζουν ζωές της ομάδας VICE Greece

#animals #health #family

Ένα ντοκιμαντέρ για τους σκύλους βοηθούς στην Ελλάδα μέσα από τις αφηγήσεις της
μοναδικής πιστοποιημένης εκπαιδεύτριας στην Ελλάδα, Έλενας Παλάγκα, του 8χρονου
Γιώργου, καθώς και ανθρώπων που έχουν νοσήσει από άνοια ή Αλτσχάιμερ.

Οι υφάντρες του Δημήτρη Κουτσιαμπασάκου

#environment #economy #workplace

Το 1963, η ΙΜ, σουηδική φιλανθρωπική οργάνωση, ιδρύει στη Βλάστη, ένα ορεινό
χωριό της Μακεδονίας, ένα πρότυπο κέντρο υφαντικής. Για 25 χρόνια αυτό το
διαπολιτισμικό εγχείρημα θα στηρίξει τις γυναίκες του χωριού, αλλά και τον ίδιο τον
τόπο. Το χρονικό των Υφάντρων προσφέρει μια γλυκόπικρη ματιά σε ερωτήματα
σχετικά με την ανάπτυξη της ελληνικής υπαίθρου.

Όπου υπάρχουν άνθρωποι του Νίκου Μεγγρέλη

#humarights #activism #war

Με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων της ανθρωπιστικής οργάνωσης «Γιατροί του
Κόσμου» Ελλάδας, ο Νίκος Μεγγρέλης σκηνοθετεί ένα ντοκιμαντέρ βασισμένο σε
σπάνιο οπτικό υλικό της οργάνωσης και στις αφηγήσεις μελών που τη στελέχωσαν και
συμμετείχαν σε δεκάδες αποστολές στην Ελλάδα και στα τέσσερα σημεία της γης.

Όρνιθες ή πως να γίνεις πουλί του Μπάμπη Μακρίδη

#arts #essay

Μια ταινία του Μπάμπη Μακρίδη μεταξύ ψεύτικου και αληθινού, ανάμεσα στο
ντοκιμαντέρ και τη μυθοπλασία. Για την πτήση και την πτώση, για την ανθρώπινη
ανάγκη να πετάμε, για τον φόβο του ύψους, τον ίλιγγο, την ουτοπία, τους θεούς και τον
άνθρωπο. Εμπνευσμένη από την αρχαία κωμωδία «Όρνιθες» του Αριστοφάνη και την
ομώνυμη θεατρική παράσταση από τον Νίκο Καραθάνο και τη Στέγη του Ιδρύματος
Ωνάση.

Πλατεία ονείρων του Γιώργου Ζέρβα

#history #architecture #urban

Η πλατεία Συντάγματος Ναυπλίου είναι μοναδική. Αφηγείται την ιστορία της Ελλάδος,
προσφέρει απόλαυση του χρόνου, αποτελώντας παράλληλα την καρδιά της σημερινής
πόλης του Ναυπλίου.

Πριμαρόλια του Παναγιώτη Κακαβιά

#work #history #economy

Το ταξίδι της μαύρης σταφίδας, του ελληνικού «μαύρου χρυσού». Το ντοκιμαντέρ μάς
οδηγεί, μέσα από την προετοιμασία μιας εικαστικής έκθεσης με θέμα τη σταφίδα, να
γνωρίσουμε την σημασία του προϊόντος για την τοπική κοινωνία και την Ελλάδα, την
ιστορία της, αλλά και τους ανθρώπους που ζουν και εργάζονται με αυτή.

Ρωμανιώτες, οι Έλληνες Εβραίοι των Ιωαννίνων των Ανιές Σκλάβου και Στέλιου
Τατάκη

#history #politics #archival

Το ντοκιμαντέρ ακολουθεί τη διαδρομή της Ρωμανιώτικης Εβραϊκής Κοινότητας, τα
χνάρια της οποίας χάνονται στον χρόνο. Eξερευνά τη γλώσσα, τα ήθη, τα έθιμα, την
αλληλεπίδρασή της κοινότητας με τους χριστιανούς και τους μουσουλμάνους.

Σιγή ιχθύος των Θοδωρή Χονδρογιάννου και Ανδρέα Λουκάκου

#environment #politics #economy

Η ΕΕ έθεσε ως στόχο το τέλος της υπεραλίευσης έως το 2020. Ωστόσο, η Μεσόγειος
είναι η πλέον υπεραλιευμένη θάλασσα στον πλανήτη και οι ψαριές των αλιέων
φτωχαίνουν δραματικά την εποχή της κλιματικής αλλαγής. Η «Σιγή Ιχθύος»
αποτυπώνει τις ζωές των ψαράδων στις ακτές όπου ο ανθρώπινος πολιτισμός έκανε
τα πρώτα του βήματα πριν από χιλιάδες χρόνια.

Στα φτερά του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου του Δημήτρη Χατζημαλλή

#history #war #archival

Πέντε αεροδρόμια άγνωστα στο ευρύ κοινό, καθένα με τη δική του στρατηγική αξία,
διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Παράτολμοι
άνδρες αψήφησαν το θάνατο, πέταξαν με πρωτόγονες πτητικές μηχανές από πανί και
ξύλο και έγιναν θρύλοι.

Τα όριά μας του Δημήτρη Γιατζουζάκη

#sports #family #memory

Ένας αθλητής με αναπηρία πηγαίνει την 7χρονη κόρη του και τον 5χρονο γιο του σε
έναν από τους πρώτους τους αγώνες παιδικού τριάθλου και θυμάται τον πιο δύσκολο
αγώνα που έχει κάνει ποτέ, ένα Ironman: μια από τις πιο εξαντλητικές δοκιμασίες που
μπορεί ν' αντέξει κανείς σε μια μέρα.

Το αίνιγμα της Κέρου του Κώστα Μαχαίρα

#history #archeology #roots

Το ντοκιμαντέρ παρακολουθεί τις ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν τα τελευταία
χρόνια στην Κέρο, με ξεναγό τον επικεφαλής της ανασκαφής, βρετανό καθηγητή
Προϊστορικής Αρχαιολογίας, λόρδο Κόλιν Ρένφριου, ο οποίος έχει αφιερωθεί στη
μελέτη της περιοχής από τη δεκαετία του ’60.

Το ίχνος του χρόνου της Διονυσίας Κοπανά

#history #archeology #society

Ένα ντοκιμαντέρ για τον χρόνο, τη μνήμη, τη νοσταλγία. Μια ταινία για τη γοητεία της
αρχαιολογίας και της ανασκαφής μέσα από το post mortem πορτραίτο του
αρχαιολόγου Γιάννη Σακελλαράκη. Μια κινηματογραφική ανασκαφή για να έρθει στο
φως μια εικόνα μέσα από θραύσματα και ίχνη όπως κάνει και η αρχαιολογία.

Το μαγικό των ανθρώπων: Η Νάσια από τη Μολδαβία της Πέννυς
Παναγιωτοπούλου

#humanrights #family #migration

Με σπασμένα ελληνικά η Νάσια μιλάει, τραγουδάει, κλαίει, θυμάται και αναπολεί.
Άφησε πίσω στη Μολδαβία έναν άνδρα βίαιο που έπινε και χτυπούσε. Η Νάσια φεύγει
για να σωθεί.

Υ1 - Στη σιωπή του βυθού του Φίλιππου Βαρδάκα

#history #archival

14 Σεπτεμβρίου 1943: Το θρυλικό Υποβρύχιο «Υ1-Λ. Κατσώνης» βυθίζεται βόρεια της
Σκιάθου από γερμανικό ανθυποβρυχιακό. Μέσα από το βιβλίο του ύπαρχου Ηλία
Τσουκαλά που κολύμπησε επί 9 ώρες για να σωθεί, καθώς και μέσα από απόρρητα
έγγραφα, ημερολόγια ξετυλίγονται οι ανθρώπινες ιστορίες που πλέκονται γύρω από το
υποβρύχιο.

Υπέρ εστιών - μία ταινία για το βιβλιοπωλείο των αστέγων του Ξενοφώντα
Αγγελόπουλου

#activism #urban #work

O Λεωνίδας Κουρσούμης έμεινε άνεργος και άστεγος λίγο πριν τη συνταξιοδότηση.
Αποφασίζει να δημιουργήσει μια πρωτοπόρο, για τα ελληνικά δεδομένα, επιχείρηση, η
οποία καθημερινά κερδίζει τόσο σε απήχηση, όσο και σε αποδοχή και εμβέλεια.

Φόρος Τιμής του Σπύρου Αλιδάκη

#arts #memory #portrait

Ένα ντοκιμαντέρ - φόρος τιμής στον Λευτέρη Βογιατζή. Μια περίεργα ονειρική,
συνειρμική περιήγηση στον κόσμο του καλλιτέχνη και στον χώρο του Θεάτρου της
Οδού Κυκλάδων, μέσα από εικόνες, ντοκουμέντα, ήχους, σπάνιο αρχειακό υλικό,
αποσπάσματα από παραστάσεις, αναμνήσεις και συνεντεύξεις συνεργατών του.

Φύλαξ άγγελος του Δημήτρη Τρικαλίτη

#environment #society #portrait

Η καθημερινότητα του Παναγιώτη Μπανούζα, φύλακα στο Παχτούρι, αποδεικνύεται
δύσκολη τον χειμώνα, αλλά γίνεται ακόμα πιο δύσκολη με την κάμερα απέναντι.

To πρόγραμμα στις αίθουσες του Φεστιβάλ


Πρόγραμμα Προβολών Πέμπτη 13 έως Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου 2020
ΟΛΥΜΠΙΟΝ (τηλ. 2310-378404, www.filmfestival.gr)
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ – ΟΛΥΜΠΙΟΝ:  Δεσμώτες (Προβολές: 17:30, 19:30) / Diamonds in the Night Sky (Προβολές: 22.00) / Αλντάμπρα: Κάποτε στο νησί – Kids Love Cinema (Προβολή: 12.00)
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ - ΠΑΥΛΟΣ ΖΑΝΝΑΣ:   Η αόρατη ζωή της Ευρυδίκης Γκουσμάο (Προβολές: 17.45) / Corpus Christi (Προβολές: 20.15) / Winona (Προβολές: 22.30)

ΑΠΟΘΗΚΗ 1, ΛΙΜΑΝΙ (τηλ. 2310-378404, www.filmfestival.gr)
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ - ΤΖΟΝ ΚΑΣΣΑΒΕΤΗΣ:   Ο φάρος (Προβολές: Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή, Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη 18.00 - 20.00,  Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή, Δευτέρα, Τρίτη 22.00) / Μέσα στο Μοντεσσόρι – Τετάρτες στο Λιμάνι με το CineDoc (Προβολή: Τετάρτη 21.00)
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ - ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΡΝΕΣ: Winona (Προβολές: 17.30 - 19.15) / Παράσιτα (Προβολές: Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο, Τετάρτη 21.30) / Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης - Αφιέρωμα «Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη: από την Ύδρα στο Λος Άντζελες» (Προβολές: Κυριακή, Δευτέρα, Τρίτη 21:00).

Τρίτη 11 Φεβρουαρίου 2020

Κορυφαίοι του ντοκιμαντέρ στο 22 ο ΦΝΘ


22o ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ [5-15/3/2020]

Κορυφαίοι του ντοκιμαντέρ στο 22 ο ΦΝΘ

Ο θρυλικός γάλλος φωτογράφος του πρακτορείου Magnum, Ρεϊμόν Ντεπαρντόν, η
Λόρεν Γκρίνφιλντ και η σκωπτική ματιά της πάνω στον υπέρμετρο πλούτο στις ΗΠΑ
και η avant-garde Γαλλοκολομβιανή Λάουρα Ουέρτας Μιγιάν θα είναι τα πρόσωπα
του 22 ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης (5 - 15/3/2020) μέσα από τρία
αφιερώματα που αλλάζουν ριζικά τον τρόπο που βλέπουμε την πραγματικότητα.

Ο θρύλος Ρεϊμόν Ντεπαρντόν στη Θεσσαλονίκη

«Mε δελεάζει η ποίηση, η πολιτική και ίσως η ιδέα του να είσαι εκεί, η πεποίθηση ότι
μπορείς ακόμα να αλλάξεις τα πράγματα με την εικόνα.»

                                                                                                      Ρεϊμόν Ντεπαρντόν   

Διάσημος για τις εμβληματικές φωτογραφίες του, ο γάλλος δημιουργός Ρεϊμόν
Ντεπαρντόν έρχεται στο 22 ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης με την ιδιότητα του
ντοκιμαντερίστα. Το Φεστιβάλ πραγματοποιεί spotlight στον βετεράνο φωτογράφο και
σκηνοθέτη, φιλοξενώντας τα τρία τελευταία ντοκιμαντέρ του. Η καλλιτεχνική πορεία του
Ντεπαρντόν μετρά περισσότερα από 60 χρόνια, στη διάρκεια των οποίων έχει γυρίσει
δεκάδες ντοκιμαντέρ, αλλά και ταινίες μυθοπλασίας.

Το έργο του Ντεπαρντόν αντλεί έμπνευση από το cinema verité και αφηγείται
καθημερινές ιστορίες. Ο ίδιος δηλώνει ότι θεωρεί τον εαυτό του καλύτερο ρεπόρτερ
από ότι φωτογράφο και σημειώνει ότι ο κινηματογράφος υπήρξε πάντοτε το μεγάλο του
πάθος. Ο Ντεπαρντόν υπήρξε, παράλληλα, πηγή έμπνευσης για πολλούς δημιουργούς
από όλο τον κόσμο. Ανάμεσά τους και ο Μάρκο Γκαστίν, σκηνοθέτης και μέλος της
κριτικής επιτροπής του Διαγωνιστικού Τμήματος Μεγάλου Μήκους Ντοκιμαντέρ του
22 ου ΦΝΘ, ο οποίος αποφάσισε να ασχοληθεί με το ντοκιμαντέρ, όταν είδε το Faits
divers του Ντεπαρντόν.

Οι ταινίες του αφιερώματος:

Ημερολόγιο από τη Γαλλία, 2012, 100΄

Το φιλμ ακολουθεί τον Ρεϊμόν Ντεπαρντόν εν ώρα εργασίας, καθώς ταξιδεύει στους
δρόμους της Γαλλίας από το 2004 ως το 2010 σε ένα τροχόσπιτο, για να φωτογραφίσει
διαφορετικά μέρη, πρόσωπα ή καταστάσεις που συναντάει... Παράλληλα, η σύντροφος
του σκηνοθέτη, Κλοντίν Νουγκαρέ ανατρέχει στη ζωή του Ντεπαρντόν.

Γαλλία, 2016, 84΄
Από το 2004 ως το 2010, ο Ρεϊμόν Ντεπαρντόν ταξίδεψε σε όλη τη Γαλλία για να την φωτογραφίσει. Αυτή η εμπειρία είχε ως αποτέλεσμα ένα φωτογραφικό άλμπουμ και τη γέννηση μιας επιθυμίας: να καταγράψει τις φωνές των πολυάριθμων συζητήσεων που άκουσε.
12 Ημέρες, 2017, 87΄
Μέσα σε 12 ημέρες οι ασθενείς που νοσηλεύονται παρά τη θέλησή τους σε ψυχιατρικό ίδρυμα θα πρέπει να εμφανιστούν ενώπιον δικαστηρίου. Ο δικαστής κάθεται στη μία πλευρά, ο ασθενής στην άλλη. Ανάμεσά τους η ερώτηση τι σημαίνει πραγματικά η λέξη «ελευθερία». Ο Ρεϊμόν Ντεπαρντόν ήταν ο πρώτος που κατέγραψε με τον φακό του την εφαρμογή αυτού του νόμου. Ένα ντοκιμαντέρ για προσωπικές ιστορίες, αλλά και για την πολιτική, κοινωνική και ηθική ιστορία της Γαλλίας.

Λόρεν Γκρίνφιλντ: Κινηματογραφώντας την χλιδή και τον πλούτο
Το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης μάς συστήνει την φωτογράφο και σκηνοθέτιδα Λόρεν Γκρίνφιλντ, η οποία καταγράφει στα ντοκιμαντέρ της τον ακραίο πλούτο, κυρίως στις ΗΠΑ. Η αμερικανίδα δημιουργός θα βρεθεί στη Θεσσαλονίκη για να παρουσιάσει τα μικρού και μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ της.
Η Γκρίνφιλντ ασχολείται τα τελευταία 30 χρόνια -από τότε που διάβασε το βιβλίο Less Than Zero του Μπρετ Ίστον Έλλις- με την πλουτοκρατία και τους ανθρώπους που είναι ή θέλουν να ενταχθούν στις τάξεις της. Η υπερβολή της αφθονίας, η διασημότητα, η εξουσία, η εμπορευματοποίηση του σεξ και η εμμονή για το τέλειο σώμα είναι τα θέματα που απασχολούν την Γκρίνφιλντ στο φωτογραφικό και κινηματογραφικό της έργο.
Οι ταινίες του αφιερώματος:
The Kingmaker, 2019, 101΄

Η Γκρίνφιλντ στρέφει την κάμερά της στην Ιμέλντα Μάρκος, η οποία δίνει στη δημιουργό πρωτοφανή πρόσβαση στη ζωή και στην καθημερινότητά της. Οι πολιτικές της βλέψεις και η επιθυμία της για επιστροφή στην εξουσία στις Φιλιππίνες βρίσκονται στο επίκεντρο του διεισδυτικού ντοκιμαντέρ, το οποίο διερευνά, επίσης, την ιδιαίτερα δυσάρεστη παρακαταθήκη του καθεστώτος των Μάρκος.
Generation Wealth, 2018, 106΄

Η σκηνοθέτις φτιάχνει ένα πορτρέτο μιας κοινωνίας υλιστικής και εξαρτημένης από την
εικόνα. Το ντοκιμαντέρ μιλά για το ψευδεπίγραφο αμερικανικό όνειρο, το κόστος του
άκρατου καπιταλισμού και τις παθολογίες της κοινωνίας των ΗΠΑ.

Thin, 2006, 103΄

Η Γκρίνφιλντ εστιάζει σε τέσσερις γυναίκες που πάσχουν από ανορεξία και βουλιμία
στη Νότια Φλόριντα. Ανατριχιαστικές αφηγήσεις, οι οποίες αποκαλύπτουν στον θεατή
τις εφιαλτικές επιπτώσεις που έχει η εμμονή για την απόκτηση του τέλειου σώματος.

The Queen of Versailles, 2012, 100΄

Η Τζάκι, πρώην βασίλισσα ομορφιάς, και ο Ντέιβιντ Σίγκελ, εκατομμυριούχος, χτίζουν
το ιδανικό τους σπίτι έχοντας ως πρότυπο τις Βερσαλλίες. Η οικονομική κρίση χτυπά.
Το ντοκιμαντέρ ρίχνει μια ματιά στο πως η Τζάκι, ο Ντέιβιντ, τα παιδιά τους, οι
εργαζόμενοι, οι συνεργάτες τους προσπαθούν να σώσουν την αυτοκρατορία του
Ντέιβιντ και να χτίσουν τις Βερσαλλίες της Φλόριντα.

Beauty CULTure, 2011, 30΄

Το ντοκιμαντέρ εξερευνά την εμμονή μας με την ομορφιά και την επιρροή των
φωτογραφικών αναπαραστάσεων στην εικόνα του γυναικείου σώματος. Φωτογράφοι
μόδας, παιδιά που παίρνουν μέρος σε καλλιστεία ομορφιάς, bodybuilder, έφηβοι και
διανοούμενοι επιδίδονται σε έναν διάλογο για τον «διαγωνισμό ομορφιάς» της
καθημερινότητας.

Kids + Money, 2008, 32΄

Μία συζήτηση με παιδιά για τα λεφτά. Έφηβοι στο Λος Άντζελες μιλούν για το πώς να
τα αποκτήσεις, πώς να τα ξοδέψεις και πώς να ζήσεις χωρίς αυτά.

Magic City, 2015, 20΄

Το Magic City του τίτλου είναι ένα θρυλικό στριπτιτζάδικο, όπου οι χορεύτριες
αναζητούν δόξα και περιουσία και οι φιλόδοξοι ράπερ το χρησιμοποιούν ως
πλατφόρμα για κάτι μεγαλύτερο. Η Γκρίνφιλντ βάζει τον θεατή στα άδυτα του
φημισμένου κλαμπ.

Fashion Show, 2010, 5΄

Το ντοκιμαντέρ συνδυάζει βίντεο με φωτογραφίες από 50 επιδείξεις μόδας σε
πασαρέλες στη Νέα Υόρκη, το Μιλάνο και το Παρίσι.

Best Night Ever, 2012, 7΄

Το επτάλεπτο ντοκιμαντέρ της Λόρεν Γκρίνφιλντ περιγράφει το πώς οι θαμώνες στο
τεράστιο νυχτερινό κέντρο διασκέδασης Marquee στο Λας Βέγκας προετοιμάζονται για
μια βραδιά γεμάτη χαμογελαστά κορίτσια, αλκοόλ και τους ήχους της ηλεκτρονικής
μουσικής από τους πιο γνωστούς DJs του πλανήτη.

Η «εθνογραφική μυθοπλασία» της Λάουρα Ουέρτας Μιγιάν

Η Γαλλοκολομβιανή Λάουρα Ουέρτας Μιγιάν έχει δημιουργήσει μια συναρπαστική
φιλμογραφία με ντοκιμαντέρ μικρού και μεσαίου μήκους που η ίδια έχει χαρακτηρίσει
ως «εθνογραφική μυθοπλασία». Επιλέγοντας μια ανθρωπολογική προσέγγιση, η
δημιουργός αλλάζει με τρόπο αναπάντεχο την παράδοση του εθνογραφικού
ντοκιμαντέρ, εξερευνώντας έννοιες όπως η ελευθερία και κινηματογραφώντας συχνά
την συνάντηση ανάμεσα στον ταξιδιώτη και τον αυτόχθονα.

Οι ταινίες του αφιερώματος:

Journey to a Land Otherwise Known, 2011, 23΄
Γυρισμένο στο τροπικό θερμοκήπιο στη Λιλ της Γαλλίας, το ντοκιμαντέρ βασίζεται σε
ευρωπαϊκές αφηγήσεις και μελέτες που χρονολογούνται από την ανακάλυψη της
Αμερικής, συνθέτοντας μια σουρεαλιστική εθνογραφία του Νέου Κόσμου που
εκτυλίσσεται στην ψεύτικη ζούγκλα ενός ευρωπαϊκού βοτανικού κήπου.

Ισημερινός, 2012, 19΄

Το ντοκιμαντέρ είναι μια ταξιδιωτική περιγραφή χωρίς λόγια σε ένα πλασματικό
έδαφος. Το ντοκιμαντέρ, σύμφωνα με την σκηνοθέτιδα, παρουσιάζει «ένα παράλληλο
παρόν τροποποιημένο από την εικονική πραγματικότητα, μια ονειρική αλληγορία, μια
δυστοπική ουχρονία».

Μαύρος Ήλιος, 2016, 43΄

Η Αντόνια είναι μια τραγουδίστρια της όπερας με ασυνήθιστη ομορφιά. Μετά από μία
απόπειρα αυτοκτονίας, όλοι οι οικογενειακοί δεσμοί της Αντόνια έχουν διαρραγεί. Αλλά
όλα όσα συνέβησαν εξακολουθούν να επηρεάζουν την αδελφή της. Ο πολύπλευρος
χαρακτήρας της Αντόνια αποκαλύπτεται μέσα από την ελλειπτική και ευαίσθητη ματιά
της Ουέρτας.

La Libertad, 2017, 29΄

Το ντοκιμαντέρ της Ουέρτας ακολουθεί μια ομάδα γυναικών που υφαίνουν στο Μεξικό.
Ο αργαλειός - μια προ-ισπανική τεχνική που συνεχίζεται εδώ και αιώνες από
αυτόχθονες γυναίκες στην Κεντρική Αμερική- παρέχει την δομή για την εξερεύνηση της
υφαντουργίας και τους δεσμούς της με την ελευθερία.

Jeny303, 2018, 6΄

Συνοδευόμενη από ένα voice-over από τη Τζένι, μια νεαρή τρανσέξουαλ που βρίσκεται
σε στάδιο αποτοξίνωσης, η κάμερα της Ουέρτας τριγυρνά γύρω από το κτήριο 303,
αρχιτεκτονικό στολίδι της Μπογκοτά.

Ο λαβύρινθος, 2018, 21΄

Ένα ταξίδι στις λαβυρινθώδεις μνήμες ενός άνδρα στο Ουιτότο, ο οποίος
συνεργάστηκε με τους μεγαλέμπορούς ναρκωτικών τη δεκαετία του 1980. Ένα
παραισθητικό νοητικό ταξίδι βαθιά στη ζούγκλα του Αμαζονίου και τα ερείπια ενός
παλιού ανακτόρου, το οποίο χτίστηκε αντλώντας έμπνευση από την έπαυλη

Κάρινγκτον της τηλεοπτικής σειράς Δυναστεία.
Jiibie, 2019, 25΄

Το τελετουργικό κατασκευής της πράσινης σκόνης κόκας (που ονομάζεται mambe ή
Jiibie) αποκαλύπτει έναν προγονικό μύθο συγγένειας. Στην κοινότητα Μουινά-Μουρουί,
το φυτό κόκα δεν αποτελεί προϊόν, αλλά ιερό συνομιλητή.

Δευτέρα 10 Φεβρουαρίου 2020

OSCARs 2020


Kαλύτερη ταινία: Parasite

A΄ανδρικός ρόλος: Xόακιν Φοίνιξ για την ερμηνεία στο Joker

A΄γυναικείος ρόλος: Ρένε Ζεβεγκερ για το Judy΄

Σκηνοθεσία: Mπονγκ Τζουν-χο για τα Παράσιτα

Τραγούδι: "I΄m Gonna Love Me Again" από το Rocketman

Moυσική: Χίλντουρ Γκουντναντατιρ για το Joker


Διεθνής ταινία: Parasite

Mακιγιάζ-Κομμώσεις: Βοmbshell

Οπτικά Εφέ: Cats

Moντάζ: Άντριου Μπάκλαντ και Μάικλ ΜακΚάσκερ για το Ford vs Ferrari

Διεύθυνση Φωτογραφίας: Ρότζερ Ντίγκινς 1917

Ηχητικά εφέ 1917

Ήχου Ford vs Ferrari

Β΄γυναικείου: Λ. Ντερν για το Marriage Story

Nτοκιμαντέρ μικρού μήκους: "Learning to Skateboard in a War Zone If You are a Girl"-Kάρολ Ντίσινγκερ.

Ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους: "American Factory" των Στίβερ Μπόνια και Τζούλια Ράιτσερτ


Ενδυματολογία: Ζακλίν Ντουράν-Μικρές Κυρίες

Καλλιτεχνική διεύθυνση: Mπάρμπαρα Λινγκ και Νάνσι Χει για το Once Upon a Time in Hollyhood

Μικρού μήκους ταινία: "The neighbor΄s Window"

Διασκευασμένο σενάριο: Jojo Rabbit-Tάικα Γουαϊτίτι

Πρωτότυπου σεναρίου: Mπονγκ Τζουν-χο για τα Παράσιτα

Μικρού μήκους ταινία animation: "Hair Love"

Animation Toy Story 4

B΄ανδρικού: Μπραντ Πιτ για το Once Upon a Time in Hollyhood


Κυριακή 9 Φεβρουαρίου 2020

Monos


H δεύτερη σκηνοθετική απόπειρα του Αλεχάντρο Λάντες ("Πορφίριο", 2011) μας φέρνει αντιμετώπους με την άγρια φύση της Λατινικής Αμερικής. Μία ταινία αφςετηρία για διεξοδική συζήτηση μεταξύ σινεφίλ. Είχαμε τη χαρά να την παρακολουθήσουμε στην κατάμεστη αίθουσα του Ολύμπιον στα πλαίσια του 60ού Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης. Φανατικοί υποστηρικτές της κι αρκετοί που απογοητεύτηκαν. Επίσημη υποψηφιότητα της Κολομβίας για το Οscar Διεθνούς, χωρίς πάντως να φτάσει στην τελική δεκάδα και συνολικά 25 Βραβεία σε Φεστιβάλ του κόσμου.

Γνωρίζουμε μία ομάδα ανήλικων στρατιωτών, κρυμμένη στα βουνά. Παιδιά εθισμένα στη βία. Πυροβολούν αδιακρίτως χωρίς προφανή αιτία, το αίμα γίνεται η δεύτερη φύση τους και το νερό υπάρχει απλά να ξεπλένει ό,τι μένει πίσω. Κατά διαστήματα έρχεται ένας ανώτερός τους κι επιδίδονται σε σκληρά γυμνάσια. Όποιος αντέξει έχει την μεγαλύτερη "ανδρεία". Δεν επιτρέπεται επαφή με τον έξω κόσμο. Συνάπτουν σχέσεις μεταξύ τους. Μία αγέλη "άγριων ζώων" που έχουν κυριευθεί από τα ένστικα, εξ΄ού και τα ψευδώνυμά τους. Χρέος τους να προστατέψουν την αγελάδα, που τους καθιστά αυτάρκεις. Ένα ατύχημα κι οι συνέπειές του θα φέρουν όμως μία νέα πραγματικότητα. Οι δεσμοί μεταξύ των μελών θα δοκιμαστούν.

Θύματα βαριά ψυχικά τραυματισμένα παλεύουν ανάμεσα στην κόλαση του πολέμου και την φύση που ανταποκρίνεται στην ηλικία τους. Μία αμερικανίδα όμηρος ("Τζούλιαν Νίκολσον"-Ι, Tonya) θα γίνει η αφορμή για προστριβές. Τίποτα δεν θα είναι ξανά όπως πριν. Ο φόβος τους κυριεύει. Ο νέος "αρχηγός" τα βρίσκει σκούρα και μάταια προσπαθεί να επιβληθεί. Κάποιοι αναζητούν απόδραση. Κλαίνε για τις πράξεις τους. "Πανηγυρίζαμε σαν κτήνη". Aκραίες καταστάσεις που δε συνάδουν με τα χρόνια τους. Alors, c΄est la guerre.


Oι καλές προθέσεις και το βαθύ μήνυμα που θέλει να περάσει ο σκηνοθέτης χάνεται κάπου στην πορεία. Η εξοικείωση των παιδιών με τη βία αντιμετωπίστηκε από μερίδα κριτικών και θεατών με δυσπιστία. Δημιουργείται μία σύγχυση δομική και κάπου χάνεται η συνέχεια. Σε αντιδιαστολή έρχονται τα άρτια τεχνικά χαρακτηριστικά να κρατήσουν ψηλά τον πήχη. Η φωτογραφία του Τζάσπερ Βολφ, το μοντάζ του Γιώργου Μαυροψαρίδη κι η μουσική του Μίκα Λέβι. Μιλάμε όμως για μία εμπειρία που ένας φανατικός σινεφίλ οφείλει να βιώσει και να αποφασίσει αν του άρεσε ή όχι.

Μία σύγχρονη αλληγορία που ο δημιουργός επηρεασμένος από την ελληνική μυθολογία θέλει να τις δώσει καθολικές διαστάσεις. Μιλάει για τη διαχρονική μάστιγα των πολέμων. Την έζησε στη χώρα του, την παρακολουθούμε σήμερα καθημερινά στη Συρία, στο Αφγανιστάν, στην Κριμαία, στο Ιράν. Δεν κοιτάει χρώμα και φυλή. Το "Monos" έχει πολλές ερμηνείες σε διάφορες γλώσσες, εδώ όμως μιλάμε για τον έναν και την ομάδα, το σύνολο. Πως μπορείς να διατηρήσεις τον εαυτό σου στην μάζα. Ένα μεγάλο όχι στα δίπολα και μία αφορμή για ευρεία επαναπροσέγγιση στον δρόμο για την παγκόσμια ΕΙΡΗΝΗ.

Μικρές κυρίες

Ένα ταξίδι στο παρελθόν. Μια ιστορία τεσσάρων αδερφών από τα παιδικά χρόνια μέχρι την ενηλικίωση τους. Η Greta Gerwig φέρνει στην μεγάλη οθόνη τη νουβέλα της Louisa May Alcott του 1868. Μας ταξιδεύει σε μια εποχή που οι γυναίκες ως επί το πλείστον είχαν μοναδική διέξοδο έναν καλό γάμο για να ζήσουν άνετα. Σε μία οικογένεια με το αίσθημα της αγάπης βαθιά ριζωμένο σε κάθε μέλος της και με διδαχές αλληλεγγύης από νεαρή ηλικία, καθεμία από τις αδερφές προσπαθεί να φτιάξει τη ζωή της όπως εκείνη θέλει. Μέσα από τα μάτια της Τζο Μαρτς που δεν συμβιβάζεται με τις αντιλήψεις της κοινωνίας και διατηρεί το πνεύμα της ελεύθερο, η ιστορία των μικρών κυριών εκτυλίσσεται γεμάτη ενδιαφέρον και συγκίνηση.

Σάββατο 8 Φεβρουαρίου 2020

Μια εικόνα... χίλια πίξελς


Ένα χρυσό ηλιοβασίλεμα στην όμορφη Θεσσαλονίκη. Μια βόλτα με φίλους και ξαφνικά βλέπεις ένα ποδήλατο με ένα καλάμι να σου θυμίζουν τα παιδικά σου χρόνια. Aκουμπισμένο πάνω στα κάγκελα που κρέμονται κλειδαριές ερωτευμένων ζευγαριών. Ένα μικρό Παρίσι η πόλη μας. 

8/2/2020
Τάσος Τσιφτσής

American Factory


H πρώτη ταινία της εταιρείας παραγωγής Μπάρακ και Μισέλ Ομπάμα αφορά ντοκιμαντέρ. Το έργο των Στίβεν Μπόγκναρ και Τζούλια Ράιχαρτ μιλάει για το εργοστάσιο της General Motors στην πόλη Μορέιν του Οχάιο, που έκλεισε το 2008, αλλά πριν λίγα χρόνια (2015) άνοιξε ξανά υπό κινεζική διεύθυνση. Αφετηρία και Βραβείο Σκηνοθεσίας στο Σάντανς. Προβάλλεται στην πλατφόρμα του Netflix κι είναι ένα από τα πέντε υποψήφια στην κατηγορία Καλύτερου Ντοκιμαντέρ στην αυριανή 92η απονομή των Βραβείων Oscars.

Αρχικά η συνύπαρξη των Αμερικανών πολιτών και των Κινέζων (φτηνό εργατικό δυναμικό εκ προοιμίου) μοιάζει αρμονική. Η επαναλειτουγία συνοδεύεται από συναισθήματα χαράς κι ικανοποίησης. Ανταλλάσσουν στοιχεία πολιτισμού, αλληλεπιδρούν, επικοινωνούν, συνεργάζονται. "Συγχωνεύουμε δύο Πολιτισμούς".  Οι ανώτεροί τους φροντίζουν να τους περάσουν μία "τεχνητή" ενότητα, αλληλεγγύη κι υπερηφάνια που εργάζονται για τον κολοσσό του δισεκατομμυριούχου, Τσάο Ντεγουάνγκ. Στόχος η εταιρεία Fuyao Glass America" να γίνει κερδοφόρος στο πέρασμα του χρόνου με κάθε μέσο, με κάθε κόστος. Οι εργαζόμενοι πρέπει απλά να βάλουν το τρένο στις ράγες και μετά αυτό στον αυτόματο πιλότο να τρέξει το συντομότερο την προγραμματισμένη διαδρομή του.


Οι κάτοικοι της Κίνας είχαν μάθει να καταπιέζονται, να ζουν στην εκμετάλλευση. Οι "γηγενείς" κάτοικοι όμως σύντομα οργανώθηκαν σε σωματεία και συνδικάτα για να διεκδικήσουν τα δικαιώματά, μα πάνω απ΄όλα την αξιοπρέπειά τους. Αυτό δεν άρεσε στην ηγεσία κι άρχισαν οι "καρατομήσεις"-απολύσεις. Από τα 30 δολάρια την ώρα κλήθηκαν να δουλέψουν μόλις για 13, τι να πούμε και μεις στην Ελλάδα όμως όταν οι άνθρωποι δέχονται "μαύρη εργασία" ακόμα και με 2.5 ή 3 ευρώ την ώρα; Συμβιβάζεσαι ή στον επόμενο. Τόσο κυνικά, τόσο απάνθρωπα. Αυτός είναι ο καπιταλισμός.

Όλη αυτή η κατάσταση θα φέρει προστριβές. Μη ξεχνάτε πως πάντα στο βάθος πρέπει να έχουμε την εικόνα των δύο οικονομικών υπερδυνάμεων. Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και Κίνα. Το σύστημα είναι ικανό να σε συνθλίψει, αν δεν παίξεις με τους όρους του ("work hard, work longer"). Η παγκοσμιοποίηση οξύνει τις διαφορές κι ενισχύει τις ταξικές ανισότητες. Οι ντόπιοι νιώθουν ξένοι στην ίδια τους την πατρίδα. Άνθρωποι που είναι τελειομανείς στο αντικείμενό τους, αλλά απαιτούν τους όρους της Πρωτομαγιάς του Σικάγο. Οχτώ ώρες δουλειά, οχτώ ώρες ύπνος, οχτώ ώρες για τον εαυτό και την οικογένειά τους κι εργασία φυσικά πέντε ημέρες την εβδομάδα.


Όλα αυτά ευαισθητοποίησαν την οικογένεια Ομπάμα. Ένιωσαν πως μιλάμε για ένα σπουδαίο ντοκιμαντέρ που εκφράζει σε μεγάλο βαθμό την εργατική τάξη. "Zούμε για να δουλεύουμε". Κι οι προβλέψεις δυσοίωνες. Η αυτοματοποίηση θα οδηγήσει στην ανεργία δεκάδες εκατομμύρια εργάτες μέχρι το 2030. Οι 10.000 απολύσεις του 2008 θα φαντάζουν ένα πολύ μικρό νούμερο μπροστά σε αυτά που θα συναντήσουμε. Ο πληθυσμός στον πλανήτη συνεχώς αυξάνει. Παράλληλα η Γη οδηγείται μαθηματικά σε μία ολική καταστροφή, σε έναν αργό θάνατο με το νέο κλιματικό καθεστώς που διαμορφώνεται.

Στο εξαιρετικό βιβλίο του Βruno Latour, "Πού θα προσγειωθούμε"; εξηγούνται πολλά από τα παραπάνω. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Όλα είναι μία αλυσίδα. Μονάχα αν αποδεχθείς την κλιματική αλλαγή μπορείς να κατανοήσεις με βεβαιότητα και σαφήνεια γιατί οδηγούμαστε σε πολέμους, γιατί αυξάνεται συνεχώς η ροή στο προσφυγικό, γιατί τα νεοφασιστικά κινήματα βρίσκουν ολοένα και περισσότερη ανταπόκριση σε μία κοινωνία που ΦΟΒΑΤΑΙ κι είναι ΗΜΙΜΑΘΗΣ. Πρέπει εσύ να κάνεις πλέον τον κόπο αν θέλεις πραγματικά να σωθείς. Κανείς δεν πρόκειται να νοιαστεί για σένα.

Πόσα ξέρουμε για τα memes;


22 ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ [5-15/3/2020]

Πόσα ξέρουμε για τα memes;

Τα μιμίδια είναι δημοφιλή και είναι παντού. Είναι από τις πιο γνωστές και
χρησιμοποιημένες λέξεις, για τις οποίες, όμως, γνωρίζουμε ελάχιστα. Τι είναι τελικά τα
memes (προφέρεται μιμς);

Το 22 ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης (5/3 – 15/3/2020) διοργανώνει ένα
πρωτότυπο, πρωτοποριακό και προκλητικό κινηματογραφικό αφιέρωμα στα memes,
επιλέγοντας ντοκιμαντέρ συναρπαστικά, εύστοχα, αιχμηρά, πολιτικά ή ακόμη και
χιουμοριστικά, τα οποία αναφέρονται στο φαινόμενο, αλλά και στις συνέπειές του στην
καθημερινότητα και την επικοινωνία μας.

Ο όρος meme χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον βιολόγο Ρίτσαρντ Ντόκινς
στο βιβλίο του «Το Εγωιστικό Γονίδιο» (1976) για να περιγράψει μια μονάδα
πολιτισμού, η οποία μεταβιβάζεται από έναν άνθρωπο σε άλλο, μέσω της μίμησης. Με
την εμφάνιση του διαδικτύου, η λέξη meme άρχισε να χρησιμοποιείται για να
περιγράψει οτιδήποτε μπορούσε να εξαπλωθεί ραγδαία στον κυβερνοχώρο, όπως ένα
βίντεο ή μία εικόνα. Τα memes εμφανίζονται και εξαφανίζονται σε χρόνο-ρεκόρ,
καθορίζουν μόδες και αλλάζουν τον τρόπο που επικοινωνούμε μεταξύ μας.

Αυτό που δεν είναι πολύ γνωστό, είναι πως τα memes δεν εξαντλούνται στο διαδίκτυο.
Meme μπορεί να είναι ένα τραγούδι, οι τάσεις της μόδας, έθιμα, αφορισμοί, ανέκδοτα,
οτιδήποτε διαδίδεται με μεγάλη επιτυχία και διεισδύει στον τρόπο ζωής μας.

Το αφιέρωμα του 22 ου ΦΝΘ περιλαμβάνει συναρπαστικά ντοκιμαντέρ για ηχογραφήσεις
και βίντεο που προκάλεσαν αίσθηση, για ατάκες και εικόνες που έγιναν viral, για
memes που ξέφυγαν από τις προθέσεις του δημιουργού τους και πρόσωπα που έγιναν
διάσημα, καταγράφοντας παράλληλα τις αρνητικές συνέπειες της διάδοσης των
memes.

Ακολουθεί μια πρώτη γεύση από τις ταινίες του αφιερώματος. Η πλήρης λίστα των
ντοκιμαντέρ θα ανακοινωθεί σύντομα.

Feels Good Man του Arthur Jones, 2020

Όταν ο κόμικ χαρακτήρας Πέπε ο Βάτραχος γίνεται διαδικτυακό meme και στη
συνέχεια χρησιμοποιείται από ακροδεξιές ομάδες και μετατρέπεται σε σύμβολο μίσους,
ο δημιουργός του, ο comic artist Ματ Φούρι, προσπαθεί να πάρει και πάλι τον Πέπε
υπό τον έλεγχό του και να προσανατολιστεί μέσα στον πολιτιστικά διχασμένο κόσμο
των ΗΠΑ. Το ντοκιμαντέρ θα κάνει πανευρωπαϊκή πρεμιέρα στο 22 ο ΦΝΘ.

Jawline της Λίζα Μάντελαπ, 2019

Το ντοκιμαντέρ ρίχνει μια ματιά στο τι σημαίνει για έναν έφηβο να γίνεται σταρ στα
μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ο 16χρονος Όστιν Τέστερ αισθάνεται εγκλωβισμένος στη
μικρή κωμόπολη που μένει. Στο διαδίκτυο, όμως, τον λατρεύουν χιλιάδες νεαρές
κοπέλες, επιζητώντας την προσοχή του. Το Jawline μάς μεταφέρει στον διαδικτυακό
αυτόν κόσμο, καθώς ένας μάνατζερ έρχεται σε επαφή με τον νεαρό και υπόσχεται να
κάνει πραγματικότητα τα όνειρά του.

Shut Up Little Man του Matthew Bates, 2011

Όταν δύο φίλοι ηχογραφούν τους καβγάδες των φωνακλάδων γειτόνων τους, το 1987,
στην προ-διαδικτυακή εποχή, δημιουργούν άθελά τους ένα από τα πρώτα viral
φαινόμενα της ποπ κουλτούρας. Το ντοκιμαντέρ του Matthew Bates εξερευνά με αστείο
και συγκινητικό τρόπο τα δυσδιάκριτα όρια ανάμεσα στην ιδιωτικότητα, την τέχνη και
την εκμετάλλευση.

Winnebago Man: The Angriest Man in The World του Ben Steinbauer, 2009

Η πραγματική ιστορία ενός από τα πιο διάσημα βίντεο που έχουν κυκλοφορήσει στο
διαδίκτυο. Ένας νεαρός κινηματογραφιστής αναζητά τον θρυλικό «Winnebago Man»,
έναν οργισμένο πωλητή τροχόσπιτων. Ανακαλύπτει έναν εύστροφο ηλικιωμένο που ζει
μια μοναχική ζωή στο βουνό. Τι γίνεται, όμως, όταν διαπιστώνει πως είναι πολύ πιο
συμπαθητικός από ό,τι περίμενε; Μια αστεία και απρόσμενα λυτρωτική ιστορία για το
πώς ένας ανυποψίαστος άνδρας αντιδρά στην αναπάντεχη φήμη.

The Meme Machine: What Happens When the Internet Chooses You του Mat
Hames, 2016

Μπορεί κάποιος να κατασκευάσει ένα meme; Πώς είναι να γίνεσαι ο ίδιος meme; Ένα
ντοκιμαντέρ που εξερευνά την προέλευση των memes, μέσα από συνεντεύξεις με
γλωσσολόγους, επιστήμονες και ανθρώπους που η εικόνα τους έγινε viral στο
Διαδίκτυο.

The Story Of Technoviking του Matthias Fritsch, 2015

Ένας άνδρας χορεύει σε μία παρέλαση. Η κάμερα καταγράφει τις κινήσεις του και η
μορφή του εμφανίζεται στο διαδίκτυο, εμπνέοντας έναν καλλιτέχνη. Από εκείνη τη
στιγμή, το πρόσωπό του γίνεται διάσημο. Ποια είναι τα όρια ανάμεσα στην ελευθερία
της τέχνης και το δικαίωμα στον ιδιωτικό βίο; Το ντοκιμαντέρ για το meme
Technoviking ρίχνει μια διεισδυτική ματιά σε μια υπόθεση που κατέληξε στα
δικαστήρια.

Η οπτική ταυτότητα του 22 ου ΦΝΘ


22 ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ [5-15/3/2020]

Η οπτική ταυτότητα του 22 ου ΦΝΘ

Σε λίγες μέρες θα ανακοινωθεί ένα αναπάντεχο αφιέρωμα του 22ου ΦΝΘ, που αγγίζει
το σινεμά, τις υπόλοιπες τέχνες, τη φιλοσοφία, τη γεωλογία. Αγγίζει τη διαταραγμένη
συνύπαρξη ανθρώπου – πλανήτη. Το ίδιο επιχειρεί και το φετινό μας πόστερ, το οποίο
δημιούργησε ο designer Σάκης Στριτσίδης.


Το σκεπτικό πίσω από τα poster:

«Τι μπορεί να συμβολίζει ένας βράχος; Την ίδια τη γη, το περιβάλλον, τη φύση, το
παρελθόν μας, την καθημερινότητά μας, την ίδια την πραγματικότητα. Κι ακόμα, την
ευθύνη που έχει ο άνθρωπος απέναντι στο περιβάλλον, την κοινότητα που ζει, την ίδια
του την ύπαρξη.



Η εποχή της 4ης μεγάλης επανάστασης, της τεχνολογικής, δεν είναι τόσο φωτεινή όσο
μας είχε υποσχεθεί. Και ενώ στον πλανήτη Γη ο άνθρωπος βρίσκεται πλέον
υπερσυνδεδεμένος, και ταυτόχρονα απομονωμένος, το ερώτημα που φαίνεται να
επανέρχεται ισχυρότερο είναι αυτό της “αληθινής” πραγματικότητας, όπου όλα τα
κατεπείγοντα ζητήματα θα πρέπει να αντιμετωπιστούν».

Σάκης Στριτσίδης

site: www.stritsidis.gr
instagram: @ctrz